Thursday, December 20, 2012

ဘုရားသခင္ ဂတိတည္ေတာ္မူပံု How Does God Keeps His Promises?

ဘုရားသခင္ ဂတိတည္ေတာ္မူပံု

How Does God Keep His promises?

By Kurt De Haan
Former Managing Editor of “OUR DAILY BREAD”

ဂတိေတာ္ေတြကို ဘာေၾကာင့္ သံသယျဖစ္ၾကရသလဲ?

၁။ လြဲမွားတဲ့ ေျမာ္လင့္ခ်က္ေတြေၾကာင့္ Faulty Expectations

ကိုယ္ထင္တဲ့နည္းအတိုင္း ဘုရားသခင္ လုပ္ေပးမယ္လို႔ ေျမာ္လင့္ေနတာဟာ မွားပါတယ္။ ကိုယ့္အထဲက အရင္ေျပာင္းလဲမွ ျပင္ပအေျခအေနေတြ ေျပာင္းလဲမွာကို သတိရပါ။ လူ႔အျမင္က တိမ္ပါတယ္။ ဘုရားသခင္က အေဝးကို လွမ္းျမင္ေနပါတယ္။ လူက အေပၚယံ၊ လက္႐ွိ အေျခအေနကိုဘဲ ျမင္ပါတယ္။
 ျပႆနာရဲ႕ ေနာက္ကြယ္မွာ ဘုရားသခင္ ဘယ္လိုအလုပ္လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ မသိတတ္ပါဘူး။

၂။ အလြဲအနက္ယူ၊ လိုရာဆြဲသံုးမွဳေတြေၾကာင့္ Faulty Interpretation and Applications

က်မ္းစာကို ကိုယ္လိုတဲ့ တပိုင္းေလာက္ပဲ ေကာက္ယူတာမ်ိဳး မလုပ္ရပါဘူး။ က်မ္းစာထဲက ဂတိေတာ္ ႐ွိသမွ်ဟာ ကိုယ့္အတြက္လို႔ပဲ မမွတ္ရပါဘူး။ သီးသန္႔ တဦးတေယာက္၊ လူမ်ိဳးတမ်ိဳး (သို႔) ေခတ္တေခတ္
ထဲက လူေတြကို ေျပာထားတာလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။

၃။ လြဲမွားတဲ့ ခံစားခ်က္ေတြေၾကာင့္ Faulty Feelings

ကိုယ္ဒုကၡေရာက္ရင္ လူက ဘုရားကို အျပစ္တင္ခ်င္တယ္။ ကိုယ့္ခံစားခ်က္က ကိုယ့္ကို နားလည္မွဳ လြဲမွားေစတာပါ။

၄။ လြဲမွားစြာ အမွတ္ရေနတာေတြေၾကာင့္ Faulty Memory

လူမွာ တေန႔တာမွတ္စရာ အေသးအမႊါးေတြက မ်ားလြန္းေတာ့ အရင္က ကိုယ့္အေပၚ ဘုရားသခင္ ကူမတာေတြ၊ သစၥာေစာင့္တာေတြ ေမ့ေနတတ္တယ္။ အဲဒီေတာ့ေနာင္မွာလည္း ဘုရားသခင္ သစၥာ႐ွိေန
မွာကို ခြန္အားမယူတတ္ေတာ့ပါ။

ဂတိေတာ္ေတြကို ဘယ္လိုေစာင့္ထိန္းေတာ္မူသလဲ? How Does God Keep His promises?

လူေပးတဲ့ဂတိေတြဟာ ပ်က္တတ္ေပမယ့္ ဘုရားက သူ႔ဂတိကို ေစာင့္ထိန္းပါတယ္။ ေစာင့္ထိန္းပံုကေတာ့ ……

၁။  သူ႔ေဘာင္အတြင္းမွာသာ  On His Terms

၂။ ရည္႐ြယ္သူကို  To His intended Audience

၃။ ဘုရားနည္းလမ္းအတိုင္း   By His Methods

၄။ အခ်ိန္က်မွ   In His Time

၁။  သူ႔ေဘာင္အတြင္းမွာသာ  On His Terms


ကုန္ပစၥည္းတခုရဲ႕ အာမခံသက္တမ္းဟာ သူ႔ႏွစ္အပိုင္းအျခားအတြင္းမွာသာ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီပစၥည္းကို သံုးစြဲရာမွာလည္း သူ႔လမ္းၫႊန္ခ်က္အတိုင္းသာ သံုးရပါတယ္။ ဘုရားဂတိေတာ္တခ်ိဳ႕က သူ႔အခ်ိန္ကာလ တခုအတြင္းမွာသာ ျဖစ္သလို၊ ကိုယ့္ဖက္က လိုက္နာရမယ့္အခ်က္ေတြ ႐ွိတတ္ပါတယ္။ လိုက္နာဖို႔ ပ်က္ကြက္ရင္ ဂတိေတာ္ကို မခံစားရပါဘူး။ တခ်ိဳ႕ဂတိေတာ္ေတြကေတာ့ အခ်ိန္ကာလနဲ႔ အရည္အခ်င္းေတြ မလိုပါဘူး။ ဆာလံ ၁၀၀ ကို ၾကည့္ပါ။

“ထာဝရဘုရားသည္ ဘုရားသခင္ျဖစ္ေတာ္မူသည္ဟု သိမွတ္ၾကေလာ့။ ထာဝရဘုရားသည္ ငါတို႔ကို ဖန္ဆင္းေတာ္မူ၍၊ ငါတို႔၏အ႐ွင္ ျဖစ္ေတာ္မူ၏။ ငါတို႔သည္လည္း၊ ထာဝရဘုရား၏လူ ျဖစ္ၾက၏။ အထံေတာ္၌ က်က္စားေသာ သိုးစုလည္းျဖစ္ၾက၏။- ေက်းဇူးေတာ္ႀကီးပါသည္ဟု ဝန္ခံလ်က္၊ တံခါးေတာ္တို႔ကို၎၊ ဂုဏ္ေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္းလ်က္ တန္တိုင္းေတာ္တို႔ကို၎ ဝင္ၾကေလာ့။ ေက်းဇူးေတာ္ကို ခ်ီးမြမ္း၍ နာမေတာ္ကို ေကာင္းႀကီးေပးၾကေလာ့။ - အေၾကာင္းမူကား၊ ထာဝရဘုရားသည္ ေကာင္းျမတ္ေတာ္မူ၏။ က႐ုဏာေတာ္သည္ အစဥ္အၿမဲ႐ွိ၍၊ သစၥာေတာ္သည္ ကာလအဆက္ဆက္တည္ေလသတည္း။” (ဆာလံ ၁၀၀း ၃- ၅)

တခ်ိဳ႕ ဂတိေတာ္ေတြကေတာ့ အခုလို အၿမဲမတည္ဘဲ၊ အရည္အခ်င္းတခုခု လိုေနတတ္ပါတယ္။
လိုတတ္တဲ့ အရည္အခ်င္းေတြက ….

 အာဒံနဲ႔ ဧဝကို ဧဒင္ဥယ်ာဥ္မွာ စကားနားေထာင္မွ အသက္႐ွင္မယ္။ နားမေထာင္တဲ့ေန႔မွာ ေသရမယ္လို႔ ဂတိထားခဲ့ပါတယ္။ (ကမၻာ ၂း ၁၆- ၁၇)

သိနာေတာင္မွာ ေမာေ႐ွနဲ႔ ဣသေရလလူမ်ိဳးကို ပညတ္တရားေပးရာမွာ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ထားေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။ စကားနားေထာင္မွ လူမ်ိဳးေတာ္လို ေစာင့္ေ႐ွာက္မွာပါ။ (ထြက္ေျမာက္ရာ ၁၉း ၃- ၆) ပညတ္ေတာ္ဆယ္ပါးမွာလည္း ႐ုပ္ထုကိုေ႐ွာင္မွ၊ ဘုရားေမတၱာကို ျမင္ရပါမယ္။ (ထြက္ေျမာက္ ၂၀း ၄- ၆) ဘုရားနာမကို မ႐ိုေသရင္ အျပစ္လို႔ မွတ္ေတာ္မူပါတယ္။ (အငယ္ ၇)။ မိဘကို႐ိုေသရင္ေတာ့ အသက္႐ွည္ၿပီး ေကာင္းစားပါမယ္။ (အငယ္ ၁၂) ။ ထြက္ေျမာက္ရာ ၂၃း ၂၀-၃၃ မွာ စကားနားေထာင္ရင္- ရန္သူေဘး၊ အနာေရာဂါေဘးေတြကေန ကယ္တင္မယ္လို႔ ဂတိထားပါတယ္။

ဓမၼသစ္က်မ္းထဲမွာ ေတြရတဲ့ အရည္အခ်င္း လိုတဲ့ Conditional Promises တခ်ိဳ႕ကေတာ့ …….

#ေကာင္းကင္အရာေတြကို စိတ္စြဲလန္း ႐ွာေဖြရင္၊ ေလာကအရာ ထပ္ျဖည့္ေပးမယ္။ (မႆဲ ၆း ၂၅- ၃၄)

#ဘုရားသခင္ထံ ခ်ဥ္းကပ္ၿပီး၊ မာနတ္ကို ဆီးတားရင္- မာနတ္ထြက္ေျပးသြားလိမ့္မယ္။ (ယာကုပ္ ၄း ၇)

#ရသမွ်ကို ကိုင္စြဲၿပီးေနရင္၊ မေရြ႕ေလ်ာ့၊ မတိမ္းယိမ္းပဲ ေနလိမ့္မယ္။ (၂ေပ ၁း ၃- ၁၁)။

#ေဖၚျပေတာင္းပန္သမွ်ကို ခြင့္လႊတ္ေတာ္မူမယ္။ (၁ေယာ ၁း ၉)။

#အလိုေတာ္နဲ႔ညီတာေတြေတာင္းရင္ ရၾကလိမ့္မယ္။ (၁ေယာ ၅း ၁၄- ၁၅)။

အရည္အခ်င္းမလိုတဲ့ ဂတိေတာ္ေတြ  …..

လူဖက္က ဘာအရည္အခ်င္းမွ မလိုပဲ၊ တည္ေနမယ့္ ဘုရားဂတိေတာ္ေတြလည္း ႐ွိပါတယ္။ အဲဒီ Unconditional Promises တခ်ိဳ႕ကေတာ့ ..…

*ေနာက္တဖန္ ကမၻာႀကီးတခုလံုးကို ေရမလႊမ္းေတာ့ဘူးလို႔ ေနာဧကို မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။ (ကမၻာ ၉း ၈-၁၇)

*အာၿဗဟံကို သားတေယာက္၊ လူမ်ိဳးႀကီးတမ်ိဳးနဲ႔ တိုင္းျပည္တျပည္ ဂတိေပးထားပါတယ္။ (ကမၻာ ၁၅)

*ဒါဝိဒ္ရဲ႕ သားေျမးေတြ အစဥ္အဆက္ နန္းထိုင္ရမယ္။ (၂ရာ ၇း ၁၆)

*ဣသေရလႏိုင္ငံကို ျပန္တည္ေထာင္ေပးေတာ္မူမယ္။ (ေယရမိ ၃၀- ၃၃)။

*သခင္ေယ႐ွဳဟာ ေကာင္းသူေတြကို ဆုေပးၿပီး၊ ဆိုးယုတ္သူေတြကို ဒဏ္ေပးဖို႔ တခါျပန္ႄကြလာမယ္။ (မႆဲ ၁၆း ၂၇။ ၂၅း ၃၁-  ၄၆)။

*မာနတ္က အသင္းေတာ္ကို မႏိုင္ရဘူး။ (မႆဲ ၁၆း ၁၈)။

*သခင္ေယ႐ွဳကို ယံုၾကည္သူတိုင္း အကယ္ခံရၿပီး၊ ထာဝရအသက္ရတယ္။ (ေယာ ၆း ၃၅- ၄၀)။

ဂတိေတာ္ေတြဟာ တဝက္တပ်က္ပဲ ျပည့္စံုတယ္လို႔ ႐ွိတတ္သလား?

႐ွိတတ္ပါတယ္။ လူ႔ဖက္က လိုအပ္ခ်က္ မျပည့္စံုတဲ့အခါ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဣသေရလလူမ်ိဳးေတြ ခါနန္ျပည္ဝင္ေတာ့ ခါနန္လူမ်ိဳးေတြကို တဝက္တပ်က္ပဲ ႏွင္ထုတ္ေတာ့၊ ျပည္ေတာ္ကိုလည္း တဝက္တပ်က္ပဲ အေမြခံရပါတယ္။ ကယ္တင္႐ွင္ႄကြလာမယ္ဆိုတဲ့ ဓမၼေဟာင္းဂတိေတာ္ေတြဟာလည္း သခင္ေယ႐ွဳ ပထမအႀကိမ္ ႄကြလာေတာ့ တဝက္ပဲ ျပည့္စံုၿပီး၊ တခ်ိဳ႕ ဂတိေတာ္ေတြက ေနာက္တခါ
ႄကြလာမွ ျပည့္စံုမွာပါ။ ပထမအႀကိမ္ ႄကြလာေတာ့ ေဝဒနာခံတဲ့ အေစခံကၽြန္လိုလာၿပီး၊ ေနာက္တခါ မွာေတာ့ ဘုရင္လို လာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

သုတၱံက်မ္းကို ဂတိေတာ္လို႔ အနက္အဓိပၸါယ္ ေကာက္ယူႏိုင္ပါသလား?

                      သုတၱံက်မ္းရဲ႕ ဂတိေတာ္ေတြက က်ယ္ေျပာတဲ့သေဘာ႐ွိပါတယ္။ ေကာင္းမြန္စြာ အသက္႐ွင္ရင္ အက်ိဳးရမွာ ျဖစ္သလို၊ ဆိုးသြမ္းရင္ေတာ့ ဒုကၡေတြ႕မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဓမၼေဟာင္းက်မ္းရဲ႕
 ေဘာင္အတြင္းနဲ႔ က်မ္းစာတအုပ္လံုးရဲ႕ သြန္သင္ခ်က္ကို အေလးမထားပဲ အနက္ဖြင့္ရင္လြဲသြားႏိုင္ပါတယ္။

                   သုတၱံက်မ္းက လက္ေတြ႕က်င့္ႀကံဖို႔ ပညာတရားကို သင္ေပးပါတယ္။ ဥပမာ။ အၾကမ္းဖက္သမားဟာ ျပန္အၾကမ္းဖက္ခံရၿပီး ေသသြားႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တခါတရံမွာ ဘုရားသခင္ဟာ တခ်ိဳ႕ကိစၥေတြကို ေနာက္ဆံုးေသာေန႔မွသာ စီရင္ဖို႔လည္း သည္းခံေနႏိုင္ပါတယ္။

                    ပညာတရားကို လိုက္ေလွ်ာက္က်င့္သံုးရင္- ခ်မ္းသာမယ္၊ မဆင္းရဲ၊ မငတ္မြတ္ဘူးလို႔ သြန္သင္ပါတယ္။ (သုတၱံ ၁၀း ၃) ။ ဒါက စိုက္တဲ့အတိုင္း ရိတ္ရမယ္ဆိုတဲ့ General Principles   ေယဘုယ်သေဘာနဲ႔ေတာ့ ကိုက္ပါတယ္။ (ဂလာတိ ၆း ၇)။ ဒါေပမယ့္ လူ႔ဘဝက အၿမဲတမ္း တရားေသ ႀကိဳၿပီးတြက္ဆလို႔ မရတတ္ပါဘူး။ Life is not always so predictable. ဒါကို ေယာဘ၊ ဒါဝိဒ္၊ ေ႐ွာလမုန္နဲ႔ ႐ွင္ေပါလုတို႔ရဲ႕ အသက္တာမွာ ေတြ႕ျမင္ႏိုင္ပါတယ္။ အေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ဘုရားသခင္က အခုဘဝထက္၊
 ေနာင္တမလြန္အက်ိဳးကို ပိုေပးခ်င္ေလ့ ႐ွိတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သုတၱံက်မ္းက လက္ေတြ႕    က်င့္သံုးဖို႔ ပညာကိုသာ ေပးေနတာ ျဖစ္ပါတယ္။

                    စဥ္းစားစရာကေတာ့ ဘုရားက ဂတိတည္ၿပီး၊ လူဖက္က အရည္အခ်င္း မျပည့္ျဖစ္တတ္တဲ့ အခ်က္ပါပဲ။

၂။ ရည္႐ြယ္သူကို  To His intended Audience

                   က်မ္းစာဖတ္ရင္းနဲ႔ ႏို႔နဲ႔ပ်ားရည္စီးတဲ့ ခါနန္ျပည္အေၾကာင္းေရာက္တဲ့အခါ စိတ္လွဳပ္႐ွား သြားႏိုင္ပါတယ္။ ဘာမွ ပင္ပင္ပန္းပန္း မလုပ္ရဘဲ၊ အသီးအႏွံေတြ ေပါမ်ားတဲ့ တိုင္းျပည္ပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒါ သင့္အတြက္မဟုတ္ပါဘူး။ အဲဒါက ဣသေရလလူမ်ိဳးေတြကို တခ်ိန္က ေပးခဲ့တဲ့ ဂတိပါ။ ဒါေၾကာင့္ တခ်ိဳ႕ ဂတိေတာ္ေတြက ရည္႐ြယ္သူေတြအတြက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။ အားလံုးနဲ႔ မဆိုင္ပါဘူး။ ဆာလံ ၁၄၅ ကိုေရးတဲ့ ဆာလံဆရာဟာ တခ်ိဳ႕ဂတိေတာ္ေတြဟာ အားလံုးနဲ႔ သက္ဆိုင္ၿပီး၊ တခ်ိဳ႕ဂတိေတာ္ေတြက လူတခ်ိဳ႕ အတြက္သာ ျဖစ္တာကို ရိပ္မိခဲ့ပါတယ္။

“ထာဝရဘုရားသည္ ခပ္သိမ္းးေသာသူတို႔အား ေက်းဇူးျပဳခ်င္ေသာ သေဘာ႐ွိ၍၊ ဖန္ဆင္းေတာ္မူသမွ်တို႔ကို သနားစံုမက္ေတာ္မူ၏။” (ဆာလံ ၁၄၅း ၉)

“လက္ေတာ္ကို ဖြင့္၍၊ အသက္႐ွင္ေသာ သတၱဝါအေပါင္းတို႔ကို ေရာင့္ရဲေစေတာ္မူ၏။”

(အငယ္ ၁၆) “ထာဝရဘုရားသည္ ပဌနာျပဳေသာသူအေပါင္း၊ သစၥာႏွင့္တကြ ပဌနာျပဳေသာသူ အေပါင္း တို႔၏ အနီးအပါး၌ ႐ွိေတာ္မူ၏။ - ေၾကာက္႐ြံ႕ေသာသူတို႔၏ အလိုကိုျပည့္စံုေစေတာ္မူ၏။ ထိုသူတို႔ ၏  ေအာ္ဟစ္ျခင္းကို ၾကား၍ ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။ ထာဝရဘုရားသည္ ၾကည္ၫိုေသာ သူအေပါင္း တို႔ကို  ေစာင့္မေတာ္မူ၏။ မတရားေသာသူအေပါင္းတို႔ကိုကား၊ ဖ်က္ဆီးေတာ္မူမည္။” (အငယ္ ၁၈- ၂၀)

ဂတိေတာ္တခုကို မကိုင္စြဲခင္မွာ အဲဒီဂတိဟာ ကိုယ့္ကို ေျပာသလား၊ မေျပာဖူးလားဆိုတာ သိဖို႔လိုအပ္ ပါတယ္။ အားလံုးနဲ႔ဆိုင္တဲ့ ဂတိေတာ္ေတြ ႐ွိသလို၊ ယံုၾကည္သူအတြက္ အရည္အခ်င္းလိုတာနဲ႔ အရည္အ ခ်င္း မလိုတဲ့ Conditional and Unconditional ဂတိေတာ္ေတြ လည္း ႐ွိပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဂတိေတာ္ေတြ ကေတာ့ ဣသေရလလူမ်ိဳးအတြက္သာ ျဖစ္တယ္။ ဒီ႔အျပင္ တခ်ိဳ႕ဂတိေတာ္ေတြက ေခတ္တေခတ္က လူတခ်ိဳ႕အတြက္သာ ျဖစ္ပါတယ္။

တဦးတေယာက္တည္းကို ေပးခဲ့တဲ့ဂတိေတာ္ကို ကိုယ့္အတြက္ မူအျဖစ္သံုးလို႔မရဘူးလား?

             တခါတေလ ရပါတယ္။ တခါတေလ မရပါဘူး။ ဂတိေတာ္က မေျပာင္းလဲႏိုင္တဲ့ ဘုရားဂုဏ္ေတာ္နဲ႔ ဆက္စပ္ေနရင္ ရပါတယ္။ (ယာကုပ္ ၁း ၁၇) ဥပမာ၊ သခင္ဘုရားက ႐ွင္ေပါလုကို “ငါ့တန္ခိုးသည္ အားနည္းျခင္းအျဖစ္၌ စံုလင္တတ္သည္” (၂ေကာ ၁၂း ၇-၁၀) ႐ွင္ေပါလုရဲ႕ ကိုယ္မွာ႐ွိတဲ့ ဆူးကို ရည္႐ြယ္တာပါ။ ဒီအခ်က္က ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကို သိတဲ့သူတိုင္းအတြက္ ဘုရားတန္ခိုးခံစားရဖို႔ သက္ဆိုင္တဲ့ က်မ္းခ်က္တခ်က္ပါ။ ဧဖက္ ၁း ၁၉။

                  ဒါေပမယ့္ ေယာ႐ွဳကိုေပးတဲ့ “သင္တို႔နင္းသမွ်ေသာ ေျမကို သင္တို႔အား ငါေပးမည္” ဆိုတဲ့ ဂတိကိုေတာ့ တျခားသူေတြ ဆြဲသံုးလို႔ မရပါဘူး။ (ေယာ႐ွဳ ၁း ၃)

၃။ ဘုရားနည္းလမ္းအတိုင္း   By His Methods

ေဟ႐ွာယ ၅၅ မွာ … “ငါ၏အႀကံအစည္သည္ သင္တို႔၏အႀကံအစည္ႏွင့္ မတူ။

ငါ၏အက်င့္သည္လည္း သင္တို႔၏ အက်င့္ႏွင့္ မတူ။- မိုဃ္းေကာင္းကင္သည္ ေျမႀကီးထက္သာ၍ ျမင့္သကဲ့သို႔ ငါ၏အက်င့္သည္ သင္တို႔၏ အက်င့္ထက္၎၊ ငါ၏အႀကံအစည္သည္ သင္တို႔၏အႀကံအစည္ထက္၎ သာ၍ျမင့္၏။ ” (အငယ္ ၈- ၉)

ဂတိေတာ္ကို ဘယ္လို ျမင္သာတဲ့နည္းေတြနဲ႔ ျပည့္စံုေစပါသလဲ?

                   က်မ္းစာထဲက ဂတိေတာ္အမ်ားစုနဲ႔ ႀကိဳတင္ေဟာေျပာခ်က္ေတြက သခင္ေယ႐ွဳ ႄကြလာခဲ့တာနဲ႔ကို ျပည့္စံုၿပီးသြားပါၿပီ။

နားလည္ရခက္ခဲတဲ့ နည္းေတြနဲ႔ ဂတိေတာ္ေတြ ျပည့္စံုေစတာ ႐ွိသလား?

                  ကယ္တင္႐ွင္ႄကြလာမယ္လို႔ေတာ့ ေျမာ္လင့္သူေတြ အနည္းအက်ဥ္း ႐ွိခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကယ္တင္႐ွင္ သခင္ေယ႐ွဳက ဂ်ဴးလူမ်ိဳးနဲ႔ တပါးအမ်ိဳးသားေတြကိုပါ တၿပိဳင္နက္ ကယ္မယ္ဆိုတာေတာ့ လူေတြ သိပ္နားမလည္ႏိုင္ခဲ့ၾကပါဘူး။

မေျမာ္လင့္တဲ့နည္းနဲ႔ ဂတိေတာ္ေတြ ျပည့္စံုတာ ႐ွိသလား?

                 တခါတရံလည္း နားလည္ရခက္တဲ့နည္းေတြနဲ႔ ျပည့္စံုေစတတ္ပါတယ္။ ဖါေရာဘုရင္ရဲ႕ စစ္တပ္ကို ပ်က္စီးေစပံု (ထြက္ေျမာက္ရာ ၁၄)၊ ေယရေခါၿမိဳ႕႐ိုး ၿပိဳက်တာ (ေယာ႐ွဳ ၆)၊ အာ႐ွဳရိစစ္သား ၁၈၅,၀၀၀ ကို ထာဝရဘုရားရဲ႕ ေကာင္းကင္တမန္က ဒဏ္ခတ္တာ (၄ရာ ၁၉း ၃၅)၊ ေျမာ္လင့္မထားတဲ့ ထူးထူးဆန္းဆန္းနည္းေတြပါ။

ဝိညာဥ္သေဘာအရ ျပည့္စံုသြားတဲ့ ဂတိေတာ္ေတြ ႐ွိသလား?

                တခ်ိဳ႕က ဘုရားအလိုေတာ္အတိုင္းေနရင္ မဆင္းရဲဘူး၊ မဖ်ားနာဘူး၊ ဒုကၡမေတြ႕ဘူးလို႔ ထင္တတ္ပါတယ္။ ေယာဘကို ၾကည့္ပါ။ မက်န္းမာဘူး၊ ဆင္းရဲေနတယ္၊ ဒုကၡေတြ႕ေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဝိညာဥ္ေကာင္းႀကီးေတြက ႄကြယ္ဝပါတယ္။

ေဟ႐ွာယ ၄၀း ၃၁ က “ထာဝရဘုရားကို ေျမာ္လင့္ေသာသူတို႔မူကား၊ အားျပည့္ၾကလိမ့္ မည္။ ေ႐ႊလင္းတ ကဲ့သို႔ မိမိတို႔  အေတာင္ကို အသစ္ျပဳျပင္ၾကလိမ့္မည္။ ေျပးေသာ္လည္း မပင္ပန္း၊ ခရီးသြားေသာအခါ မေမာၾကရ။” ဆိုတာ ကိုယ္ခႏၶာကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ ဝိညာဥ္ခြန္ အားျပည့္တာကို ေျပာတာပါ။

၄။ အခ်ိန္က်မွ   In His Time

                မူႀကိဳကေလးအ႐ြယ္ေတြက အခ်ိန္ကို နားမလည္ေသးဘူး။ ေနာက္ ၂ ပတ္ၾကာရင္ တိရစာၦန္႐ံုကို  သြားမယ္ဆိုလို႔ကေတာ့ ေန႔တိုင္း တိရစာၦန္႐ံုကို သြားေတာ့မလားလို႔ ၂ ပတ္လံုးလံုး ေမးေနေတာ့မွာပဲ။ လူႀကီးေတြလည္း ဘုရားအခ်ိန္ကို မေစာင့္ႏိုင္ဘူး။ ႏွစ္ခ်ီၿပီး မၾကာေစခ်င္ဘူး။ တရက္၊ ၂ ရက္အတြင္း ျပည့္စံုခ်င္ၾကပါတယ္။

ေဒသနာဆရာက “ခပ္သိမ္းေသာ အမွဳအရာတို႔သည္ မိမိတို႔ အခ်ိန္႐ွိ၏။” (ေဒသနာ ၃း ၁) ဘုရားမွာ အခ်ိန္ဇယား ႐ွိတယ္။ သူ႔အခ်ိန္ဇယားက အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ ေစာင့္ဆိုင္း တတ္ဖို႔လိုပါတယ္။

ဂတိေတာ္က ေႏွးတတ္သလား?

                      အာျဗဟံနဲ႔ စာရာကို သားေပးမယ္ဆိုေပမယ့္ ႏွစ္အေတာ္ၾကာေအာင္ မေပးေသးပါဘူး။ အသက္ႀကီးမွ ေပးတာပါ။ ဒါဟာ ေႏွးတယ္ဆိုတာထက္ အခ်ိန္က်မွ ေပးတာပါ။

ဂတိေတာ္ေႏွးေနရင္ လူေတြ ဘယ္လို တုန္႔ျပန္ၾကသလဲ?

                    တခ်ိဳ႕က သည္းခံျခင္းတိုးပြါးလာတယ္။ တခ်ိဳ႕က ယံုၾကည္ျခင္းကို ဆက္ထိန္း ထားႏိုင္ၾက တယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ သူတပါး ေျမာ္လင့္ေနတာကို ကဲ့ရဲ႕တတ္ၾကတယ္။ ယံုၾကည္ျခင္းအားႀကီးတဲ့ အာျဗဟံမွာလည္း သံသယဝင္တဲ့အခ်ိန္ေတြ ႐ွိခဲ့ပါတယ္။ ဇနီးသည္ စာရာ အိုမင္းလာေတာ့ ဘုရားဂတိျပည့္ စံုသြားေအာင္ အာျဗဟံနဲ႔ စာရာက လူ႔ညဏ္နဲ႔ ထြင္လိုက္ၾကပါတယ္။ ဣ႐ွေမလ ေမြးလာ ပါေတာ့တယ္။ (ကမာၻ ၁၆)။ ဒါေပမယ့္ သူ႔အခ်ိန္က်ေတာ့ သားဣဇက္ကို အံ့ဩထူးဆန္းဖြယ္ရာ ေမြးဖြါး လာေစပါေတာ့ တယ္။ (ကမာၻ ၂၁း ၁- ၇)

      ဂတိေတာ္အေၾကာင္း အေတာ္အတန္ ေလ့လာခဲ့ပါၿပီ။ သမၼာက်မ္းစာကို အနက္ဖြင့္ရာမွာ ……..

       ၁။ က်မ္းစာပိုဒ္ context ရဲ႕ ဆိုလိုရင္းနဲ႔ ညီရပါမယ္။ သူ႔ေ႐ွ႕က စာပိုဒ္၊ သူ႔ေနာက္က စာပိုဒ္ေတြနဲ႔ သေဘာတူရပါမယ္။

      ၂။ သမၼာက်မ္းစာတအုပ္လံုးရဲ႕ ဆိုလိုရင္း context နဲ႔လည္း ကိုက္ညီရပါမယ္။

သမၼာက်မ္းစာရဲ႕ အေရးအႀကီးဆံုး ဂတိေတာ္ကေတာ့ “ဘုရားသခင္၏ သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူ အေပါင္းတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔မေရာက္၊ ထာဝရအသက္ကို ရေစျခင္းငွါ၊ ဘုရားသခင္သည္ မိမိ၌ တပါး တည္းေသာ သားေတာ္ကို စြန္႔ေတာ္မူသည့္ တိုင္ ေလာကီသားတို႔ကို ခ်စ္ေတာ္မူ၏” (ေယာ ၃း ၁၆) ျဖစ္ပါ တယ္။ ဒီကတိေတာ္က အေျခအေနေပၚမူတည္တဲ့ conditional promise ျဖစ္ပါတယ္။ အေျခအေနက “ယံုၾကည္”  ရပါမယ္။ “ယံုၾကည္”ရင္ အခမဲ့လက္ေဆာင္ ထာဝရအသက္ရပါတယ္။ ပ်က္စီးျခင္း၊ အျပစ္စီ ရင္ျခင္း မခံရေတာ့ပါဘူး။ တခါမွ ကယ္တင္႐ွင္ကို မယံုၾကည္၊ လက္မခံ ရေသးရင္ အခုလက္ခံလိုက္ပါ။ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ဂတိေတာ္ကေတာ့ “ထာဝရအသက္” ရၿပီး၊ ေကာင္းကင္ဝင္စားခြင့္ရတာပါပဲ။             #