Thursday, June 20, 2013

12. How the Believer Can Know God’s Will (BREAD FOR BELIEVERS) ဘုရားအလုိေတာ္ကို သိေအာင္ ရွာနည္း

Dr. Curtis Hutson

----------------------------------------------------------------------------
အခန္း ၁၂
----------------------------------------------------------------------------
 “ညီအကိုတို႔၊ အသက္ရွင္ျခင္းလကၡဏာ၊ သန္႔ရွင္းျခင္းလကၡဏာ၊ ဘုရားသခင္ ႏွစ္သက္ေတာ္မူဘြယ္ေသာ လကၡဏာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာယဇ္ကို သင္တို႔သည္ ပူေဇာ္၍၊ မိမိကိုယ္ခႏၶာကို ဘုရားသခင္အား ဆက္ကပ္ျခင္းတည္းဟူေသာ သင္တို႔ျပဳအပ္ေသာဝတ္ကို ျပဳမည့္အေၾကာင္း၊ ဘုရားသခင္၏ က႐ုဏာေတာ္ကို ေထာက္ထား၍၊ သင္တို႔ကို ငါတိုက္တြန္း ႏိုးေဆာ္ေပ၏။ သင္တို႔သည္ ေလာကီ ပံုသ႑န္ကို မေဆာင္ၾကႏွင့္။ ေကာင္းျမတ္ေသာအရာ၊ ႏွစ္သက္ဘြယ္ေသာအရာ၊ စံုလင္ေသာအရ တည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္ရွိေသာအရာသည္ အဘယ္အရာ ျဖစ္သည္ကို သင္ႏိုင္မည္အေၾကာင္း၊ စိတ္ႏွလံုးကို အသစ္ျပင္ဆင္၍ ပံုသ႑ာန္ ေျပာင္းလဲျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကေလာ့။”  ေရာမ ၁၂း ၁-၂။
သင္းအုပ္အျဖစ္နဲ႔ ၂၁ ႏွစ္ေလာက္လုပ္ေတာ့ အၾကံဥာဏ္ လာေတာင္းတဲ့သူေတြ မၾကာခဏ ရွိတယ္။ “အသက္တာအတြက္ ဘုရားအလိုေတာ္ကို ဘယ္လိုလုပ္ သိႏိုင္မလဲ?” လို႔ ေမးတတ္ၾကတယ္။
လူငယ္တရားေဟာဆရာ ဘဝတုန္းက ဘုရားအလိုေတာ္ သိပ္သိခ်င္ခဲ့တယ္။ ဝိညာဥ္ကယ္တင္တဲ့ အသင္းေတာ္ႀကီး တည္ေထာင္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ “ဒီဆႏၵဟာ ဘုရားေပးတဲ့ ဆႏၵလား? ငါပဲ နာမည္ႀကီးခ်င္ေနတာလား?” လို႔ ေမးမိတယ္။ ဘုရားျဖစ္ေစခ်င္ရင္ေတာ့ လုပ္မယ္လို႔ စိတ္ပိုင္းျဖတ္ ထားတယ္။
ေအာင္ျမင္တဲ့သူ ဆိုတာ ဘုရားအလိုေတာ္ကို ရွာေတြ႔ၿပီး၊ အလိုေတာ္အတိုင္း လုပ္ေဆာင္သူပါဘဲ။ Dr. Bob Jones, Sr., က အယူသည္း ကယ္လ္ဗင္းနစ္စ္ တေယာက္ရဲ႕ အေမးကို ေျဖတဲ့အခါ ဘုရားအလိုေတာ္ အေရးႀကီးပံုကို ေျပာျပခဲ့ဖူးပါတယ္။ “ဘုရားသခင္က ငါ႔ကို ငရဲ သြားေစခ်င္ရင္၊ ငါေကာင္းကင္ကို မသြားဘူး။ အလိုေတာ္မရွိဘဲ ေကာင္းကင္မွာေနမယ့္အစား အလိုေတာ္နဲ႔အညီ ငရဲမွာပဲ သြားေနခ်င္တယ္။ အလိုေတာ္အတိုင္း ငရဲမွာေနရင္၊ ငရဲဟာ ေကာင္းကင္ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။”
အလိုေတာ္သိဖို႔ သိပ္အေရးႀကီးတယ္ဆိုရင္၊ ဘယ္လို သိခြင့္ရႏိုင္မလဲ? ေရာမ ၁၂း၂ က -  “ေကာင္းျမတ္ေသာအရာ၊ ႏွစ္သက္ဘြယ္ေသာအရာ၊ စံုလင္ေသာအရာတည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္ရွိေသာ အရာသည္ အဘယ္အရာျဖစ္သည္ကို သင္ႏိုင္မည္အေၾကာင္း …”
အလိုေတာ္ ရွိ- မရွိ သိႏိုင္ပါတယ္။ ဘုရားသခင္ကို သိေအာင္ ေျပာဖို႔ မလိုပါဘူး။ ဘုရားသခင္ သိၿပီးသားပါ။ မွန္ မမွန္ သက္ေသျပမယ္ ဆိုရင္ ကိုယ္တိုင္ကိုသာ သက္ေသျပဖို႔ လိုပါတယ္။ အသက္တာအတြက္ ဘုရားအလိုေတာ္ ေသခ်ာစြာ သိႏိုင္မယ့္ အခ်က္ေတြ ေျပာပါမယ္။

 (၁)  ကိုယ့္ဘဝအတြက္ တိက်တဲ့ ဘုရားအလိုေတာ္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ တခုရွိတယ္လို႔ နားလည္ပါ။

            Realize  that  God  has  a  very  definite  purpose  and  will  for  your  life

ဘုရားအလိုေတာ္ ရွာဖို႔ ႀကိဳးစားတဲ့အခါ ပထမအခ်က္က ယံုၾကည္သူတိုင္းရဲ႕ အသက္တာအတြက္ တိက်တဲ့ ဘုရားအၾကံအစည္၊ ရည္႐ြည္ခ်က္တခု ရွိတယ္လို္႔ နားလည္ထားဖို႔ လိုပါတယ္။ ခရစ္ယာန္အသက္တာဆိုတာ ေလမွာလြင့္တဲ့ ဂြမ္းပြင့္ကေလးလို၊ ဦးတည္ရာမရွိ၊ အေၾကာင္းမဲ့ လြင့္ေနရတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္။ ပန္းတိုင္ရွိပါတယ္။
ဒါကို နားလည္ရင္ ခရစ္ယာန္အသက္တာဟာ စိတ္ဝင္စားစရာ သိပ္ေကာင္းတယ္။ အဓိပၸါယ္လည္း သိပ္ရွိတယ္။ အေရးႀကီးတဲ့ လုပ္ငန္းအတြက္ ဘုရားအလိုေတာ္ ရွာရာမွာ ဘုရားအလိုေတာ္ ရွိတယ္လို႔ မသိေသးဘဲနဲ႔ ဘယ္သူ ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္မလဲ? တခုခုကို ရွာေဖြရင္၊ အဲဒီအရာ တကယ္ရွိတယ္၊ ျဖစ္မယ္ဆိုတာ မသိဘဲနဲ႔ စိတ္ဝင္စားမႈဆိုတာ ရွိႏိုင္မလား?
ငယ္ငယ္တုန္းက ငါးမွ်ား သြားဖူးတယ္။ သိပ္ေတာ့ မမွ်ားတတ္ပါဘူး။ စိတ္ပ်က္လြယ္တယ္။ သိပ္သည္းမခံႏိုင္ဘူး။ နည္းနည္း ၾကာလာရင္၊ ဒီကန္မွာ ငါးမရွိဘူးလို႔ သတ္မွတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ငါးမွ်ားတံကို ေဘးမွာခ်ရင္း ေတာအုပ္ထဲမွာ ေျပးကစားခ်င္ေနၿပီ။
 “တေယာက္ေယာက္ လာကူပါဦး၊ ငါးႀကီး မိေနၿပီေဟ့” လို႔ ေအာ္သံ ၾကားရရင္ေတာ့ အရမ္းစိတ္လႈပ္ရွားတယ္။ ေရကန္စပ္ကို ေျပးသြားတဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ၅ ေပါင္ေလာက္ရွိတဲ့ ငါးႀကီး တေကာင္ကို ဆြဲတင္ေနၿပီ။ အဲဒီအခါက်မွ  ငါးမွ်ားတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸါယ္ရွိလာတယ္။ စိတ္ဝင္စားလာျပန္တယ္။ ပ်င္းခ်ိန္မရေတာ့ဘူး။ ငါးစာတပ္ၿပီး ငါးမွ်ားေတာ့တယ္။ အခုေတာ့ ဒီကန္မွာ ငါးရွိတယ္ဆိုတာ ေသခ်ာသြားၿပီကိုး။
ကိုယ့္ကို ဘုရားသခင္ စိတ္ဝင္စားေၾကာင္း စဥ္းစားမိလာတဲ့အခါ အံ့ဩစရာ ေကာင္းလာတယ္။ မႆဲ ၁၀း၃၀ မွာ “သင္တို႔ဆံပင္သည္လည္း အကုန္အစင္ ေရတြက္လ်က္ရွိ၏။”  ထြက္ေျမာက္ရာ ၃း၇ မွာ ဝမ္းနည္းေနတာကို ဘုရားသခင္ သိတယ္။ ဆာလံ ၅၆း ၈ မွာ“မ်က္ရည္ေတြကို မွတ္ထားတယ္” ဆာလံ ၁၃၉း ၂ မွာ “အကၽြႏု္ပ္ထိုင္ျခင္း၊ ထျခင္း အရာတို႔ကို သိေတာ္မူ၏” ဆာလံ ၁၃၉း၂-၆  မွာေတာ့ အေတြးေတြ အားလံုးနဲ႔ အၾကံအစည္ေတြကို သိေနတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ လူတိုင္းကို ဘုရားသခင္ ဒီေလာက္ စိတ္ဝင္စားေနတယ္ဆိုရင္ ကိုယ့္အသက္တာအတြက္ တိက်တဲ့ အၾကံေတာ္၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ရွိတယ္ ဆိုတာ ယံုဖို႔လိုပါတယ္။ “ေကာင္းျမတ္ေသာအရာ၊ ႏွစ္သက္ဘြယ္ေသာ အရာ၊ စံုလင္ေသာအရာ တည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္ ရွိေသာအရာသည္ အဘယ္အရာ ျဖစ္သည္ကို သင္ႏိုင္မည္အေၾကာင္း.. ”

 (၂ ) ဘုရားအလိုေတာ္ အေပၚ မွန္ကန္တဲ့ သေဘာထား ထားဖို႔ လိုတယ္။

We must have a right attitude toward God’s will.

 “အလိုေတာ္သို႔ လိုက္ခ်င္ေသာသူမည္သည္ကား …  ဘုရားသခင္၏ ေဒသနာေတာ္ … ဟု ပိုင္းျခားသိလိမ့္မည္။” (ေယာ ၇း၁၇) ဘုရားအလိုေတာ္ဆိုတာ သိခ်င္စိတ္ ရွိ႐ုံကေလးနဲ႔ေတာ့ သိလာမွာ မဟုတ္ဘူး။ အလိုေတာ္ဆိုတာ ဘာမွန္း မသိခင္ကတည္းက အလိုေတာ္အတိုင္း လုပ္ပါ႔မယ္လို႔ မေျပာင္းမလဲတဲ့ ဆံုးျဖတ္မႈရွိဖို႔ လိုပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ဇနီးက “Curtis , ကၽြန္မကို တခုေလာက္ လုပ္ေပးႏိုင္မလားဟင္?” လို႔ ေမးတတ္ပါတယ္။ “ေအး လုပ္္ေပးမယ္ေလ။”  လို႔ ျပန္ေျဖေလ့ မရွိဘူး။ “ဘာမ်ားလဲ?” လို႔ ျပန္ေမးေလ့ ရွိတယ္။ ဘာမွန္းမသိဘဲနဲ႔ လုပ္ပါမယ္လို႔ ဆံုးျဖတ္ေလ့ မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားအလိုေတာ္ကို ဒီလိုသေဘာနဲ႔ ခ်ဥ္းကပ္လို႔ မရဘူး။
တခ်ဳိ႕သူေတြက  “ကုိယ္ေတာ္၊ လုပ္သင့္  မလုပ္သင့္ ကၽြန္ေတာ္ ဆံုးျဖတ္ႏိုင္ဖို႔ အလိုေတာ္ကို အရင္သိခြင့္ေပးပါ။” ဆိုတဲ့ ေျပာမွား ဆိုမွားတာ ေျပာတတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားသခင္က “လုပ္မယ္လို႔ အရင္ဆံုးျဖတ္ကြာ၊ ဘာလဲဆိုတာ ငါသိခြင့္ေပးမယ္။”  လို႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။
လူငယ္တေယာက္က  “ဒါေပမယ့္ အလိုေတာ္ ဝန္ခံမယ္လို႔ ဆက္ကပ္ၿပီးမွ၊ ကၽြန္ေတာ္ မလုပ္ခ်င္တာေတြကို ဘုရားသခင္က လုပ္ခိုင္းရင္ ဘယ္လုိလုပ္မလဲ?” လို႔ ေမးဖူးပါတယ္။
ခဏ စဥ္းစားၿပီးမွ “မင္းက ခရစ္ေတာ္ကို တကယ္မွ အားမကိုးဘဲ။ မင္းေျပာတဲ့ပံုက မင္းဘဝကို ဘုရားစီစဥ္တာထက္ မင္းက ပိုသိေနပံုပဲ။ ဘုရားျဖစ္ေစခ်င္တာထက္ ပိုေပ်ာ္စရာေကာင္းတာ မရွိေတာ့ဘူး။ ဘုရားျဖစ္ေစခ်င္တာထက္ ပိုေကာင္းတဲ့အရာလည္း မရွိပါဘူးကြာ” လို႔ ေျဖရတယ္။
စာရြက္ျဖဴအလြတ္ တရြက္ေပၚမွာ နာမည္ေရး လက္မွတ္ထိုးၿပီးမွ “ကိုယ္ေတာ္ ေရးလိုက္ပါ။ ကိုယ္ေတာ္ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့အတိုင္း လုပ္ပါမယ္” လို႔ ေျပာတာမ်ဳိး ျဖစ္ရပါမယ္။
၁၉၆၁ မွာ အသင္းေတာ္ငယ္ တပါးကို ဦးေဆာင္ခဲ့တယ္။ ေဟာေျပာမွဳရဲ႕ရလာဒ္က နည္းနည္းပါးပါးပဲ ေတြ႔ရတယ္။ ဆာငတ္မွဳ ရွိတယ္။ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ခ်င္တယ္။ အသက္ရွင္ေနရတာထက္ ဘုရားစိတ္ေတာ္နဲ႔ ပိုေတြ႔ခ်င္တဲ့စိတ္က မ်ားေနတယ္။  ေအာက္ထပ္ အခန္းမွာ မ်က္ႏွာအပ္ျပီးေတာ့ “ကိုယ္ေတာ္၊ ကိုယ္ေတာ္ ဘာျဖစ္ေစခ်င္ေနလဲ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ပါ၊ ကိုယ္ေတာ္အလိုေတာ္အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ေဆာင္ခ်င္တယ္။ ဘယ္ေနရာ သြားရသြားရ၊ ဘာပဲလုပ္ရ လုပ္ရ၊ ဘာပဲျဖစ္ပါေစ လုပ္ပါမယ္။ အလိုေတာ္ ရွိသမွ်မွာ  မသိလို႔ မလုပ္မိတာမ်ဳိးပဲ ရွိေစရမယ္။ ရွိရင္လည္း အဲဒါ ကၽြန္ေတာ့္အမွား မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္ေတာ့အမွားပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။” လို႔ ဆုေတာင္းတာ သတိရမိပါတယ္။
ဒါ စိတ္ပါလက္ပါ ေျပာလိုက္တာပါ။ ေျပာ႐ံု ေျပာတာကတပိုင္း။ စိတ္ပါလက္ပါ ဆိုတာက တပိုင္းပါ။ အလိုေတာ္ ရွိလ်က္နဲ႔ ခရစ္ေတာ္အတြက္ မလုပ္ခ်င္တဲ့ အရာေတြ ရွိေနသလား? ဒါဟာ အလိုေတာ္ကို သိရဖို႔ ဆက္ကပ္မႈ အျပည့္အဝ မရွိတာပါဘဲ။ “အလိုေတာ္သို႔ လိုက္ခ်င္ေသာသူ မည္သည္ကား … ဘုရားသခင္၏ ေဒသနာေတာ္ … ဟု ပိုင္းျခား၍ သိလိမ့္မည္။”

 ( ၃ ) အျပည့္အဝ ဆက္ကပ္ရမယ္။   There  must  be  an  absolute  surrender  to  God.

“ညီအကုိတို႔၊ အသက္ရွင္ျခင္းလကၡဏာ၊ သန္႔ရွင္းျခင္းလကၡဏာ၊ ဘုရားသခင္ ႏွစ္သက္ေတာ္မူဘြယ္ေသာ လကၡဏာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာယဇ္ကို သင္တို႔သည္ ပူေဇာ္၍၊ မိမိကိုယ္ခႏၶာကို ဘုရားသခင္အား ဆက္ကပ္ျခင္းတည္းဟူေသာ သင္တို႔ ျပဳအပ္ေသာဝတ္ကို ျပဳမည္အေၾကာင္း၊ ဘုရားသခင္၏ ဂ႐ုဏာေတာ္ကို ေထာက္ထား၍ သင္တို႔ကို ငါတိုက္တြန္း ႏိႈးေဆာ္ေပ၏။ သင္တို႔သည္ ေလာကီပံုသ႑ာန္ကို မေဆာင္ၾကႏွင့္။ ေကာင္းျမတ္ေသာအရာ၊ ႏွစ္သက္ဘြယ္ေသာအရာ၊ စံုလင္ေသာအရာ တည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္ရွိေသာအရာသည္ အဘယ္အရာ ျဖစ္သည္ကို သင္ႏိုင္မည္အေၾကာင္း၊ စိတ္ႏွလံုးကို အသစ္ျပင္ဆင္၍ ပံုသ႑ာန္ ေျပာင္းလဲျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကေလာ့။  ေရာမ ၁၂း ၁-၂”
 “ေကာင္းတဲ့အရာ၊ ႏွစ္သက္ဘြယ္ေသာအရာ၊ စံုလင္တဲ့အရာဆိုတဲ့ ဘုရားအလိုေတာ္ရွိတဲ့အရာကို သိခ်င္ရင္၊ ကိုယ္ခႏၶာကို အသက္ရွင္တဲ့ ယဇ္လို ပူေဇာ္လိုက္၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ခရစ္ေတာ္၌ အပ္ႏွံလိုက္။ ဆက္သလိုက္။ ဘုရားလက္ထဲမွာ တန္ဆာပလာအျဖစ္ ထည့္ထားလိုက္” လို႔ ရွင္ေပါလု ေျပာခ်င္တာပါ။
ဘုရားအလိုေတာ္ သိခ်င္ရင္ အသံုးျပဳခံခ်င္တဲ့ သေဘာရွိေနရမယ္။ ကိုယ့္ဘက္က ဘုရားအတြက္ အသင့္ရွိေနမွသာ ကိုယ္က ဘုရားအတြက္ တန္ဖိုး ရွိလာမွာပါ။ အသင့္ရွိေနတယ္ဆိုတာက အသံုးျပဳခံႏိုင္တယ္လို႔ ဆိုလိုပါတယ္။ အသက္တာရဲ႕ ေနရာတိုင္းကို ဖြင့္ဟၿပီး အစိတ္အပုိင္းတိုင္းမွာ ဘုရားကို ဦးေဆာင္ခြင့္ ေပးခ်င္စိတ္ ရွိရပါမယ္။
ႏိုးထမႈတရားေဟာပြဲေတြအတြက္ ခရီးသြားေနရေတာ့ မိုတယ္လ္ေတြမွာ ေနရခ်ိန္ ေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ မနက္စာ စားဖို႔သြားေတာ့ တံခါးလက္ကိုင္ေတြမွာ “မေႏွာက္ယွက္ပါနဲ႔” ဆိုတဲ့ စာတန္းကေလးေတြ ခ်ိတ္ထားတာ ေတြ႔မိပါတယ္။ အခန္းထဲက လူက “အျပင္မွာ ဘာလုပ္လုပ္၊ အထဲဝင္မလာနဲ႔” လို႔ ေျပာေနတာပါ။
ယံုၾကည္သူ မ်ားစြာဟာလည္း အသက္တာရဲ႕ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ “မေႏွာက္ယွက္ပါနဲ႔” ဆိုတဲ့ စာတန္းေတြ ဆြဲထားတတ္ပါတယ္။  အသက္တာရဲ႕ ေနရာ အားလံုးထဲကို ဘုရားသခင္ ဝင္လာခြင့္၊ သြန္သင္ခြင့္ ေပးဖို႔လိုပါတယ္။ စီးပြားေရး လုပ္တဲ့သူကလည္း သူ႔စီးပြားထဲမွာ ဘုရား ဦးေဆာင္ခြင့္ (သို႔) အနည္းဆံုးအေနနဲ႔ လမ္းၫႊန္ခ်က္ သေဘာထားေတြ ခ်မွတ္ခြင့္ ေပးရပါမယ္။ အသင့္ျဖစ္တယ္ဆိုတာ အသံုးျပဳ ခံႏိုင္႐ံုသာမက ႏွစ္သက္စရာ၊ သေဘာက်စရာပါလို႔ ဆိုလိုပါတယ္။
ေရာမ ၁၂း၁ မွာ “အသက္ရွင္ျခင္း လကၡဏာ၊ သန္႔ရွင္းျခင္း လကၡဏာ၊ ဘုရားသခင္ ႏွစ္သက္ေတာ္မူဘြယ္ေသာ လကၡဏာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာ ယဇ္ကို သင္တို႔သည္ ပူေဇာ္၍၊ ” သိသိႀကီးနဲ႔ ဆက္မွားေနလို႔ေတာ့ မျဖစ္ဘူး။ ဆာလံ ၆၆း၁၈မွာ “ ငါသည္ စိတ္ႏွလံုးထဲမွာ ဒုစ႐ိုက္ကို ငဲ့ကြက္လွ်င္၊ ဘုရားရွင္သည္ နားေထာင္ေတာ္မမူ။ ” သိသိႀကီးနဲ႔ ဆက္လုပ္ေနရင္၊ ဘုရားသခင္ လမ္းျပမွာ မဟုတ္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ အျပစ္ကို အၿပီးအပိုင္ ရွင္းလင္းတတ္ဖို႔ လိုပါတယ္။
အခ်ဳိ႕ယံုၾကည္သူေတြ အျပစ္ဝန္ခ်ၾကပါတယ္။ ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ ျပန္ေျပာတာလို႔ ထင္ေနၾကတယ္။ မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားသခင္ သိၿပီးသားပါ။ ဝန္ခံဖို႔ လိုသလို စြန္႔ပစ္ဖို႔လည္း လိုတာေပါ႔။ သုတၱံ ၂၈း၁၃ မွာ  “ မိမိအျပစ္ကို ဝွက္ထားေသာသူသည္ ခ်မ္းသာမရ။  မိမိအျပစ္ကို ေဘာ္ျပဝန္ခ်၍ စြန္႔ပစ္ေသာသူမူကား၊ ဂ႐ုဏာေတာ္ကို ခံရလိမ့္မည္။” သိသမွ်အျပစ္ေတြကို ဝန္ခ်ေတာင္းပန္ပါ။ ကိုယ္ခႏၶာကို အသက္ရွင္တဲ့ယဇ္၊ သန္႔ရွင္းတဲ့ယဇ္၊ ႏွစ္သက္ဘြယ္ရာယဇ္အျဖစ္ ဆက္သပါ။
      အသင့္ရွိေနတယ္ ဆိုတာဟာ အသံုးခံႏိုင္႐ံု၊ ႏွစ္သက္ဘြယ္ ျဖစ္႐ံုသာမက၊ ဘယ္လိုထားထား အေျပာင္းအလဲ လုပ္လို႔ရတဲ့ သေဘာရွိပါတယ္။ “ေကာင္းျမတ္ေသာအရာ၊ ႏွစ္သက္ဘြယ္ေသာအရာ၊ စံုလင္ေသာအရာတည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္ အလိုေတာ္ ရွိေသာအရာသည္ အဘယ္အရာ ျဖစ္သည္ကို သင္ႏိုင္မည့္အေၾကာင္း” အေျပာင္းအလဲရတဲ့ သေဘာရွိရပါမယ္။ ဘုရားက တခုခု အလိုရွိေနရင္ အေျပာင္းအလဲလုပ္လို႔ ရႏိုင္ရမယ္။
တခ်ဳိ႕ ေမးၾကတယ္။ “အသင္းသား ၇,၉၀၀. ေက်ာ္ရွိတဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာျပည္နယ္က အႀကီးဆံုး အသင္းေတာ္ႀကီးကို ဘာေၾကာင့္ ထားခဲ့ရတာလဲ?” တဲ့။ မွားတယ္လို႔ တခ်ဳိ႕က ယူဆၾကတယ္။ မမွားပါဘူး။ ဘုရားသခင္မွာ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ တျခား အၾကံအစည္တခု ရွိေနတာ သိေနေတာ့ ဆံုးျဖတ္ရတာ သိပ္မခက္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ၁၉၆၁ မွာ ဆံုးျဖတ္ၿပီး၊ ဘုရားလုပ္ေစခ်င္တာ လုပ္မယ္၊ သြားေစခ်င္တဲ့ ေနရာသြားမယ္၊ ျဖစ္ေစခ်င္တာေတြ ျဖစ္ရမယ္လို႔ သေဘာထားလိုက္တာပါ။
မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ေတာ့ ေဝးရတာေပါ႔။ သူတို႔ကိုလည္း ခ်စ္ေနဆဲပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားအလိုေတာ္မို႔ ေပ်ာ္ပါတယ္။ Sword of the Lord အမႈေတာ္မွာ ျမတ္ႏိုးစရာ မိတ္ေဆြသစ္ေတြ ဘုရားသခင္ ျပန္ေပးပါတယ္။ “ေကာင္းျမတ္ေသာအရာ၊ ႏွစ္သက္ဘြယ္ေသာအရာ၊ စံုလင္ေသာအရာ တည္းဟူေသာ ဘုရားသခင္အလိုေတာ္ ရွိေသာအရာသည္ အဘယ္အရာ ျဖစ္သည္ကို သင္ႏိုင္” ဖို႔ဆိုရင္၊ “အသက္ရွင္ျခင္းလကၡဏာ၊ သန္႔ရွင္းျခင္းလကၡဏာ၊ ဘုရားသခင္ ႏွစ္သက္ေတာ္မူဘြယ္ေသာ လကၡဏာႏွင့္ ျပည့္စံုေသာယဇ္” အျဖစ္ ကိုယ္ခႏၶာကို ပူေဇာ္ဖို႔လိုပါတယ္။ ဥာဏ္မ်က္စိ ၾကည္လင္ဖို႔အတြက္ ဆက္ကပ္တဲ့ ႏွလံုးသားရွိဖို႔ လိုပါတယ္။

 (၄) သံသယရွိရင္၊ သတိထားပါ။ When  in  doubt, play  safe.

 “ယံုေသာစိတ္မရွိဘဲ က်င့္သမွ်ေသာ အက်င့္တို႔သည္ အျပစ္ရွိၾက၏။” (ေရာမ ၁၄း၂၃) တခါ- ေရာမ ၁၄း၅ မွာေတာ့ “လူတိုင္း မိမိစိတ္သေဘာက်ပါေစ။” ဘုရားသခင္ လမ္းျပေနေပမယ့္ သံသယတခ်ဳိ႕ရွိေနရင္ သံသယရဲ႕ အက်ဳိးဆက္ေတြကို ဘုရားသခင္ထံ အပ္ႏွံထားလိုက္တာဟာ ေဘးကင္းပါတယ္။
တနဂၤေႏြမနက္ တခုမွာ၊ ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္ Sunday School သြားဖို႔ အသင့္ျပင္ေနပါတယ္။ အမ်ဳိးသားက “ခင္ေရ၊ ဒီအကၤ်ီ က ေပေနသလားကြာ?” လို႔ ေအာ္ေျပာတယ္။ 
အမ်ဳိးသမီးက ျပန္ၿပီးေတာ့လွမ္းေျပာတယ္။ “မသိဘူးေလ၊ ဘယ္လိုထင္လို႔လဲ?”  “ေအးကြာ၊ အေကာင္းလို႔ေတာ့ ထင္ရတာပဲ။”
“စိတ္မသန္႔ရင္ေတာ့၊ ေပေနလို႔ ျဖစ္မွာေပါ႔။” လို႔ ဇနီးသည္က ျပန္ေျဖတယ္။
ကၽြန္ေတာ့အလုပ္ မေျပာင္းခင္မွာ အျပည့္အဝစိတ္ခ်မႈ ရွိေနဖို႔လိုတယ္လို႔ သိခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္က ကၽြန္။ ဘုရားသခင္က သခင္။ သခင္ရဲ႕အလိုကို ေဝဖန္တာဟာ ကၽြန္တေယာက္ရဲ႕ အလုပ္မဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္က နာခံဖို႔ပဲ။ ရွင္းလင္းတဲ့ အမိန္႔ေပးဖို႔ကေတာ့ သခင့္အလုပ္ပါ။
ဘုရားအလိုေတာ္ ရွာတယ္ဆိုတာ ေကာက္႐ိုးပံုထဲ အပ္လိုက္ရွာတာမ်ဳိး မဟုတ္ပါဘူး။ ဘုရားက တခုခုလုပ္ေစခ်င္တယ္။ ဒါကို ရွင္းျပႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္။ တခ်ဳိ႕ အေၾကာင္းအရာေတြမွာ ကိုယ္ကလည္း သံသယရွိ၊ က်မ္းစာ ဖတ္ေတာ့လည္း ဒီအေၾကာင္း နားမလည္ေသးရင္ “အလိုေတာ္အတိုင္း လိုက္နာပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘာလုပ္ရမယ္ဆိုတာ မရွင္းေသးပါဘူး။ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း သိခြင့္ရရင္၊ အားရဝမ္းသာ လုပ္ေဆာင္ပါမယ္။” လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေတာ့ ဆုေတာင္းတယ္။ ဘုရားသခင္က အၿမဲတမ္း ရွင္းရွင္းသိခြင့္ေပးပါတယ္။ သံသယရွိေနခ်ိန္မွာ သတိထားပါ။

(၅) အျဖစ္အပ်က္အေပၚ ၿငိမ္သက္ျခင္း ရၿပီလား? Do you have peace about the matter?

ေကာေလာသဲ ၃း၁၅  မွာ “သင္တို႔ စိတ္ႏွလံုးအထဲ၌ ခရစ္ေတာ္၏ ၿငိမ္သက္ျခင္း အုပ္စိုးေစ။” “ဘုရားသခင္ရဲ႕ ၿငိမ္သက္ျခင္းက အဆံုးအျဖတ္ ေပးပါေစ”လို႔ တခ်ဳိ႕က ဘာသာျပန္တယ္။ တခ်ဳိ႕ဘာသာျပန္တာကေတာ့ -- “ဘုရားသခင္ရဲ႕ ၿငိမ္သက္ျခင္းက သင့္အတြက္ ဆံုးျဖတ္သြားပါေစ” လို႔ ဆိုတယ္။ ၿငိမ္သက္ျခင္း ရၿပီလား?
ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဒုတိယေျမာက္ကားကို ဝယ္တုန္းက သင္ခန္းစာ တခုရခဲ့ပါတယ္။ ကားတပတ္ႏြမ္း အေရာင္းဌာနမွာ လွပတဲ့ ေတာက္ေတာက္ ေျပာင္ေျပာင္ Hudson Jet ကားတစီး ေတြ႔လိုက္ပါတယ္။ ခဏခဏ ျမင္ဖူးေနခဲ့တာပါ။ အတြင္းေရာ အျပင္ပါ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္တယ္။ တတ္ႏိုင္တာထက္ ေဈ းနည္းနည္း ပိုေနေပမယ့္ လိုခ်င္မိတယ္။ ဝယ္မလို႔ၾကံတာ ခဏခဏပဲ။ ဒါေပမယ့္ စိတ္စႏိုးစေနာင့္ ျဖစ္ေနတယ္။ ယူမယ္လို႔ ေရာင္းသူကို ေျပာမယ္ၾကံတိုင္း စိတ္ထဲမွာ မသက္မသာ ခံစားေနရတယ္။ ဝယ္ဖို႔ ၿငိမ္သက္ျခင္း မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ ဆိုၿပီး ဝယ္လိုက္တယ္။
အဲဒီကား အဆင္မေျပေလာက္ဘူးလို႔ မထင္ဘူးလား? တကယ္ အဆင္မေျပတာပါ။ လက္ေျပာင္းလက္လႊဲ လုပ္ၿပီးကတည္းက ကုန္လိုက္တဲ့ေငြ။ စိတ္ညစ္ရတာေပါ႔။ သိပ္မၾကာဘူး၊ ဝယ္မိတာ မွားၿပီလို႔ သိလိုက္တယ္။ ျပန္ေရာင္းရင္ ေရာင္း၊ မေရာင္းရင္လည္း ေပးလိုက္ရေအာင္ကို ဒုကၡေပးတယ္။
ဘုရားသခင္ လမ္းျပေနတယ္ဆိုရင္၊ ၿငိမ္သက္ျခင္းေပးမွာပါ။ ၿငိမ္သက္ျခင္း မရဘဲနဲ႔ေတာ့ ဘာမွမဆံုးျဖတ္တာပဲ ေကာင္းပါတယ္။ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ၿငိမ္သက္ျခင္းက အုပ္စိုးေနပါေစ။

 ( ၆ ) ရၿပီးတဲ့ အလင္းထဲမွာ က်င္လည္ပါ။  Walk in the light you already have.

ယံုၾကည္သူရဲ႕အသက္တာမွာ ဘုရားအၾကံအစည္ေတာ္ကို အကုန္နားလည္တဲ့ အခ်ိန္ရယ္လို႔ မရွိပါဘူး။ ခရစ္ယာန္အသက္တာဟာ ယံုၾကည္ျခင္းနဲ႔ ေလွ်ာက္ရတဲ့ အသက္တာပါ။ ဒါေပမယ့္လည္း ေနာက္တဆင့္ လွမ္းဖို႔အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ အလင္းကို ဘုရားသခင္ ေပးေလ့ရွိပါတယ္။ ဆာလံ ၁၁၉း၁၀၅ မွာ “ႏႈတ္ကပတ္ေတာ္သည္ အကၽြႏု္ပ္ေျခေ႔ရွမွာ မီးခြက္ျဖစ္၍၊ အကၽြႏု္ပ္ လမ္းခရီးကို လင္းေစပါ၏။”
ေ႔ရွမွာ မီးအိမ္ပါတဲ့ သတၱဳတြင္း အလုပ္သမားရဲ႕ ဦးထုပ္ကို ျမင္ဖူးပါသလား? သတၱဳတူးတဲ့သူက တြင္းထဲကို ဆင္းသြားတဲ့အခါ  မီးအိမ္က သူ႔ေ႔ရွ ၂၅ ေပကို အလင္းေပးပါတယ္။ သူက “လိႈင္ေခါင္းအဆံုးကို မျမင္ရရင္ ေနာက္တစ္လွမ္း မလွမ္းေတာ့ဘူးကြာ။” လို႔ ေျပာမယ္ ဆိုပါစို႔။ ဒါဆို ေနာက္တစ္လွမ္း လွမ္းျဖစ္ေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ရၿပီးသား အလင္းထဲမွာ ဆက္မေလွ်ာက္ရင္ အလင္းေရာင္ ထပ္ရေတာ့မွာ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အလင္းထဲမွာ ဆက္ေလွ်ာက္ရင္ ေ႔ရွဆက္ အလင္းရေနအံုးမွာပါပဲ။ ေလွ်ာက္ေလေလ အလင္းရေလေလ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ဒါေၾကာင့္ ယံုၾကည္သူဟာ ဆက္လွမ္းေနဖို႔ လိုတယ္။ ခရစ္ယာန္ေကာလိပ္ ေက်ာင္းသားလူငယ္ေတြကို အၾကံေပးရဖူးတယ္။ သူတို႔က ေနာင္အႏွစ္၂၀ မွာလုပ္မယ့္ အလုပ္ေတြအတြက္ စိုးရိမ္ေနၾကတယ္။ အခ်ဳိ႕ဆိုရင္ ဘုရားသခင္က သူတို႔ကို သာသနာျပဳဆရာလား? ဧဝံေဂလိ ဆရာလား? သင္းအုပ္ဆရာလား? ဘာျဖစ္ေစခ်င္တယ္ဆိုတာ မေသခ်ာ၊ မေရရာဘူး ျဖစ္ေနတယ္။
 “အျပည့္အဝ ဆက္ကပ္ၿပီးေတာ့ ဘုရားသခင္အတြက္ အသင့္ေနပါ။ အလိုေတာ္ကို သိခြင့္ေပးပါလိမ့္မယ္။ အခုေတာ့ အေကာင္းဆံုး ျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားပါ။ ေက်ာင္းမွာပဲ ဆက္ေနၿပီး အျပင္းအထန္ ေလ့လာပါ။ ေနာက္တစ္ပတ္ ေသာၾကာေန႔ စာေမးပြဲကို ေအာင္ေအာင္ေျဖပါ” လို႔ အၿမဲတမ္း အၾကံေပးရပါတယ္။
ရၿပီးတဲ့ အလင္းမွာ က်င္လည္ပါ။ အလင္းကို ထပ္ေပးအုန္းမွာပါ။ ေပတ႐ု ေထာင္က်ေနတုန္းက သံတံခါးႀကီးနားကို သူ ေလွ်ာက္မသြားမခ်င္း၊ တံခါးပြင့္သြားမွာ မဟုတ္ပါဘူး၊ (တမန္ ၁၂း၁၀)။
ဒီေန႔အတြက္ ဘုရားအလိုေတာ္ကို မေဆာင္ရြက္ဘဲနဲ႔ ေနာက္တစ္ပတ္အတြက္ အလိုေတာ္ကို ျပဖို႔ မေျမွာ္လင့္ပါနဲ႔။ ေ႔ရွေရးကို ေျပးျမင္တတ္ဖို႔ ႀကိဳျပထားတဲ့ အခ်ိန္ေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ လူတခ်ဳိ႕ဟာ အျခားလူေတြထက္ အေဝးႀကီးကို ႀကိဳျမင္ႏိုင္စြမ္း ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ယံုၾကည္သူတိုင္းအတြက္ ေနာက္တစ္လွမ္း လွမ္းဖို႔ လံုေလာက္တဲ့ အလင္းကို ေပးပါတယ္။

 ( ၇ ) ကိုယ့္ဆႏၵက အလိုေတာ္ သိေအာင္ ကူညီပါေစ။ Let your desires Help Determine God’s Will.

ဖိလိပၸိ ၂း၁၃မွာ “အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ အလိုရွိေစျခင္းငွါ၎၊ အက်င့္ က်င့္ေစျခင္းငွါ၎၊ သင္တို႔အထဲ၌ ေစတနာေတာ္ အားျဖင့္ ျပဳေတာ္မူေသာသူကား ဘုရားသခင္ေပတည္း။”
အသက္တာကို ခရစ္ေတာ္ထံ အပ္ႏွံရင္ မွန္ကန္တဲ့ အလိုဆႏၵကို ေပးေတာ္မူပါတယ္။ ဆာလံ ၃၇း၄ “ထာဝရဘုရား၌ ေမြ႔ေလ်ာ္ျခင္း ရွိေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္၊ စိတ္ႏွလံုးအလို ျပည့္စံုရေသာအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူမည္။”
ဘာလုပ္ရမွန္း မသိရေအာင္ အေရးႀကီးတဲ့ကိစၥေတြ ဆံုးျဖတ္ရဖူးပါတယ္။ လုပ္ခ်င္တာေတာ့ သိတယ္။ ဒါေပမယ့္ မွားလား၊ မွန္လား မေသခ်ာဘူး။ ကိုယ့္ဆႏၵနဲ႔ ဘုရားအလိုေတာ္ တစ္ထပ္ထဲ ျဖစ္ေစဖို႔ ဆုေတာင္းရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တခုခုလုပ္ခ်င္လာတဲ့အခါ ဘုရားအလိုေတာ္ သိရဖို႔ ႐ုန္းကန္ေနစရာ မလိုေတာ့ဘူး။ ဖိလိပၸိ ၂း၁၃ ကို ခဏခဏ ဖတ္ရတယ္။ “အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ အလိုရွိေစျခင္းငွါ၎၊ အက်င့္က်င့္ေစျခင္းငွါ၎၊ သင္တို႔အထဲ၌ ေစတနာေတာ္အားျဖင့္ ျပဳျပင္ေတာ္မူေသာသူကား ဘုရားသခင္ေပတည္း။” စိတ္ဆႏၵကို နားလည္ႏိုင္ခြင့္ ေပးပါတယ္။ ဘုရားအလိုေတာ္ရွိတာကို လုပ္ရတဲ့အခါ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ၊ ေက်နပ္မႈေတြ ေပးပါတယ္။

 (၈) သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္က လမ္းျပေပးႏိုင္ပါတယ္။  The Holy Spirit is Able to Guide Us.

ေရာမ ၈း၁၄ မွာ “ဘုရားသခင္၏ ဝိညာဥ္ေတာ္ ဆံုးမပဲ့ျပင္ေတာ္မူသမွ်ေသာ သူတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏သားျဖစ္ၾက၏။”
အေတာ္မ်ားမ်ား အေၾကာင္းအရာေတြက က်မ္းစာအားျဖင့္ ရွင္းၿပီးသာပါ။ ဒါေတြကို ထပ္ေမးစရာေတာ့ မလိုဘူးေပါ႔။ ဘုရားအလိုေတာ္နဲ႔ ဘုရားစကား၊ က်မ္းစာဟာ အၿမဲတမ္း တစ္ထပ္တည္းပါပဲ။ ဆန္႔က်င္၊ ကြဲလြဲေလ့မရွိပါဘူး။ ဝိညာဥ္ေတြကို ကယ္တင္ဖို႔ဆိုတာ ဘုရားအလိုေတာ္မွန္း သိၿပီးသားပါ။ ဒီအတြက္ ေထြေထြထူးထူး ေစာင့္ေနစရာ၊ ဆုေတာင္းေနစရာ မလိုပါဘူး။ မာကု၁၆း၁၅ မွာ “သင္တို႔သည္ ေလာကီႏိုင္ငံအရပ္ရပ္ ရွိသမွ်သို႔သြား၍ ေဝေနယ်သတၱဝါ အေပါင္းတို႔အား ဧဝံေဂလိတရားကို ေဟာၾကေလာ့။” ေယာဟန္ ၁၅း၁၆ မွာ သခင္ေယ႐ႈက “သင္တို႔သည္ ငါ႔ကို ေရြးေကာက္ၾကသည္ မဟုတ္။ ငါသည္ သင္တို႔ကို ေရြးေကာက္သျဖင့္၊ သင္တို႔သည္သြား၍ တည္ၾကည္ေသာအသီးကို သီးမည္အေၾကာင္းႏွင့္ ငါ႔နာမကိုအမွီျပဳ၍ ခမည္းေတာ္မွာ ေကာင္းသမွ်တို႔ကို ရမည္အေၾကာင္း သင္တို႔ကို ငါခန္႔ထား၏”  ဝိညာဥ္ေတာ္ရဲ႕လမ္းျပမႈကို ထူးထူးျခားျခားမရလို႔ ဆိုၿပီး ဝိညာဥ္ကယ္တင္ဖို႔ ျငင္းတာဟာ က်မ္းစာရဲ႕ ရွင္းေနတဲ့အမိန္႔အေပၚ မနာခံမႈ ထင္ရွားေနတာကို ဖံုးကြယ္ဖို႔ ႀကိဳးစားတာပါပဲ။
အျပစ္သားေတြရဲ႕ကယ္တင္ျခင္းအေၾကာင္း စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ က်မ္းစာေျပာတာ ရွင္းပါတယ္။ ၂ေပ ၃း၉ မွာ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မပ်က္စီးေစခ်င္ဘူး။ ေနာင္တရဖို႔ အလိုေတာ္ရွိပါတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဆယ္ဘို႔တဘို႔ ေပးဖို႔လည္း ထူးထူးျခားျခား လမ္းျပဖို႔မလိုပါဘူး။ ဝတ္ျပဳရာ ၂၇း၃၀ မွာ “ဆယ္ဘို႔တဘို႔သည္ ထာဝရဘုရား၏ ဘ႑ာေတာ္ျဖစ္၏။” ဝင္ေငြရဲ႕ ဆယ္ဘို႔တဘို႔ဟာ ဘုရားပိုင္တယ္ဆိုတာ သိၿပီးသားပဲ။ ဘယ္မွာေပးသင့္သလဲ ဆိုတာပဲ အေျဖရွာသင့္ပါတယ္။ က်မ္းစာက ေျပာၿပီးသားမို႔ ေပးရမလား၊ မေပးရဘူးလား ဆိုတာေတာ့ ေမးေနစရာမလိုပါဘူး။
က်မ္းစာထဲမွာ ေျပာမထားတာေတြေတာ့ ရွိပါေသးတယ္။ ဥပမာ ဘယ္အသင္းေတာ္မွာ ပါဝင္ရမလဲဆိုတာ က်မ္းစာက မေျပာပါဘူး။ “ဒီၿမိဳ႕- ဒီၿမိဳ႕က ႏွစ္ျခင္းအသင္းေတာ္မွာ ပါဝင္ရမယ္လို႔ ေျပာမထားဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဘုရားေရြးတဲ့ အသင္းေတာ္ကို ျပဖို႔ ဆုေတာင္းဖို႔ လိုလာပါတယ္။ ဘုရားေက်ာင္း မွန္မွန္တက္သင့္ပါတယ္။ ေဟၿဗဲ၁၀း၂၅ မွာ “လူအခ်ဳိ႕တို႔၏ ထံုးစံရွိသည္အတိုင္း၊ အခ်င္းခ်င္း စည္းေဝးျခင္းအမႈကို မေရွာင္မလြဲၾကႏွင့္။”  ဒါေပမယ့္ ဒီက်မ္းခ်က္က ဘယ္ဘုရားေက်ာင္းမွာ သြားတက္ရမယ္လို႔ မေျပာပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ဆုေတာင္းဖို႔ လိုလာပါတယ္။ က်မ္းစာေျပာတာ ရွင္းေနရင္ေတာ့ ဝိညာဥ္ေတာ္ရဲ႕လမ္းျပမႈကို ေစာင့္ေနစရာ မလိုေတာ့ဘူး။
ဘယ္ေယာက္်ားကေလးကို အိမ္ေထာင္ျပဳရမယ္လို႔ က်မ္းစာက ေျပာမထားသလို၊ ဘယ္မိန္းကေလးကို လက္ထပ္ရမယ္လို႔လဲ ေျပာမထားပါဘူး။ သူတို႔အေနနဲ႔ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ရဲ႕လမ္းျပမႈကို ေတာင္းခံဖို႔ လိုလာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ က်မ္းစာက ၂ေကာ၆း၁၃ မွာ “မယံုၾကည္ေသာသူတို႔ႏွင့္ တြဲဖက္၍ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေသာ ထမ္းဘိုးကို မထမ္းၾကႏွင့္။ တရားေသာအမႈသည္ မတရားေသာအမႈကို အဘယ္သို႔ လက္ခံႏိုင္မည္နည္း။ အလင္းသည္ ေမွာင္မိုက္ႏွင့္ အဘယ္သို႔ ဆက္ဆံႏိုင္မည္နည္း။” ဒါဟာ လမ္းၫႊန္ခ်က္ပါ။ ခရစ္ယာန္ဆိုရင္၊ ခရစ္ယာန္မဟုတ္တဲ့သူကို လက္မထပ္ရဘူး။ ဒါေပမယ့္ ခရစ္ယာန္မိန္းကေလးေတြ အမ်ားႀကီးရွိေနေတာ့၊ ေယာက္်ားေလးအေနနဲ႔ အမွန္ဆံုးတေယာက္ (the right one) ကို ေရြးခ်ယ္ဖို႔ သန္႔ရွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ရဲ႕ လမ္းျပမႈကို ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္ပါတယ္။ ဘုရားရဲ႕ဝိညာဥ္ေတာ္က ဘုရားရဲ႕စကားေတာ္နဲ႔ မကြဲလြဲပါဘူး။ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္မေနဘူး။
မိန္းးမပ်ဴိတစ္ေယာက္က ေျပာတယ္ “ကၽြန္မ လူတစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်စ္ေနၿပီ။ သူနဲ႔လက္ထပ္ေတာ့မယ္။”
 “သူက ခရစ္ယာန္လား?”
 “မဟုတ္ဘူး။”
 “ဒါဆိုရင္ လက္မထပ္သင့္ဘူး။”
ဒါေပမယ့္ “ဒီအေၾကာင္း ဆုေတာင္းၿပီးသားပါ။ ဘုရားအလိုေတာ္ရွိတယ္လို႔ ကၽြန္မသိပါတယ္။”  လို႔ မိန္းမပ်ဴိက ေျပာတယ္။
“ညီမ၊ ဘုရားက သူ႔စကားနဲ႔ ဆန္႔က်င္ၿပီး လမ္းျပေလ့မရွိဘူး။”၂ေကာ ၆း၁၄ မွာ “မယံုၾကည္ေသာသူတို႔ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေသာ ထမ္းဘိုးကို မထမ္းၾကႏွင့္။” လို႔ ေျပာတယ္။
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္စကား သူနားမေထာင္ဘဲ အဲဒီလူကို လက္ထပ္လိုက္တယ္။ ေျပာရမွာ စိတ္မေကာင္းစရာပါ။ အခုေတာ့ သူ႔ခမ်ာ သနားစရာ ျဖစ္ေနၿပီ။ ေနာက္ဆံုးအေနနဲ႔ေျပာရရင္ အေတာ္မ်ားမ်ား အေၾကာင္းအရာေတြက ဘုရားစကားေတာ္ထဲမွာ ေျပာျပၿပီးသားပါ။ ဒါေပမယ့္ က်မ္းစာက အေသးစိတ္ မေျပာတဲ့အခါ အလိုေတာ္ျပဖို႔ ေျမွာ္လင့္ခြင့္ ရွိပါတယ္။
ဘုရားအလိုေတာ္ဟာ မလိုအပ္ဘဲ ေျပာင္းလဲေလ့မရွိပါဘူး။ ဘုရားအလိုေတာ္ကို လုပ္ေဆာင္ဖူးေကာင္း၊ လုပ္ေဆာင္ဖူးမွာပါ။ ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာ ဘုရားအလိုေတာ္ကို သိၿပီး အလိုေတာ္အတိုင္း ေဆာင္ရြက္လိုက္ျခင္းပါ။               ။

Saturday, June 8, 2013

11. WHY BELIEVERS HAVE TROUBLE ယံုၾကည္သူေတြ ဒုကၡ ေရာက္ရျခင္း (BREAD FOR BELIEVERS)

Dr. Curtis Hutson

------------------------------------------------------------------------------------
အခန္း ၁၁
------------------------------------------------------------------------------------
 ႐ွင္ေယာဟန္ အခန္းႀကီး ၁၆ း ၃၃ မွာ သခင္ေယ႐ႈက - - -
“သင္တို႔သည္ ေလာက၌ ဆင္းရဲဒုကၡကို ခံရၾကလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္လည္း မစိုးရိမ္ၾကႏွင့္။ ငါသည္ ေလာကကိုေအာင္ၿပီဟု မိန္႔ေတာ္မူ၏။”
ကယ္တင္ျခင္းရၿပီးခ်ိန္မွာ အေမးခံရတဲ့ ေမးခြန္းေတြထဲက တခုကေတာ့ “ယံုၾကည္သူေတြ ဘာေၾကာင့္ ဒုကၡေရာက္သလဲ?” ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းပါပဲ။ ေမးသမွ် ေျဖႏိုင္တယ္လို႔ မေျပာလိုေပမယ့္  တခ်ဳိ႕အရာေတြကို ကၽြန္ေတာ္ နားလည္လာၿပီ။
ေယာဟန္ ၁၃ မွာ သခင္ဘုရားဟာ တပည့္ေတာ္ေတြရဲ႕ ေျခကိုေဆးေပးတယ္။ အငယ္ ၆ မွာ ေပတ႐ုက “သခင္  ကၽြန္ေတာ့ေျခကို ေဆးမလို႔လား?” လို႔ ေမးတယ္။ “ငါ ဘာလုပ္သလဲဆိုတာ မင္းအခုမသိေသးဘူး။ ေနာက္မွ သိလာလိမ့္မယ္။”
အခု သိရတာေတြ႐ွိသလို ေနာက္မွ သိလာမွာေတြလည္း ႐ွိတယ္။ အခု နားလည္ထားတာေတြဟာ ငယ္တုန္းက မသိခဲ႔ဘူး။ အခုလဲ နားမလည္တာေတြ ႐ွိပါေသးတယ္။ ေသတဲ႔အထိ နားမလည္တာေတြ ႐ွိလွ်က္နဲ႔ပဲ ခရစ္ေတာ္ထံ ဝင္စားရမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္တယ္။ ဝင္စားၿပီး ခရစ္ေတာ္နဲ႔ ထာဝရေနရတဲ့အခါ အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္တိ႔ု သိသြားလိမ္႔မယ္။
တခ်ဳိ႕က “ေကာင္းကင္ေရာက္ရင္ သခင္ဘုရားကို ေမးခ်င္တာေတြ အမ်ားႀကီး႐ွိတယ္” လို႔ ေျပာတာၾကားဖူးတယ္။ ေကာင္းကင္ေရာက္ရင္ ေမးဖို႔မလိုေတာ့ဘူး။ ကိုယ့္ကို သူတပါးသိသလို သိေနၿပီ။ သခင္ဘုရားနဲ႔လည္း တူေနၿပီ။ အရာအားလံုး အေျဖ႐ွိေနၿပီ။ “ယခုတြင္ ငါတို႔သည္ မွန္အားျဖင္႔ ရိပ္မိလ်က္သာေနၾက၏။ ထိုအခါမူကား၊ မ်က္ေမွာက္ထင္ထင္ ျမင္ရၾကလိမ္႔မည္။ ယခုတြင္ ငါအသိအျမင္ မစံုမလင္ျဖစ္၏။ ထိုအခါမူကား၊ သူတပါးသည္ ငါ့ကို သိသကဲ့သို႔ ငါသိရလိမ့္မည္။”
ဒီမနက္  “ယံုၾကည္သူေတြ ဘာေၾကာင္႔ဒုကၡ ေရာက္လဲ?” ဆိုတဲ႔ ေမးခြန္းကို ေျဖသြားပါမယ္။ အခု မလိုအပ္ေသးရင္လဲ ေနာင္မွာ လိုလာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေၾကာင့္၊ မွတ္စုယူၿပီး သိမ္းထားပါ။ ေနာင္မွာ လိုလာပါလိမ့္မယ္။

၁။ ဒုကၡဆိုတာ ဆံုးမျခင္းပါ - Trouble  is  Chastening.

ပထမအေၾကာင္းရင္းက ဒုကၡဆိုတာ တစ္ခါတရံမွာ ဘုရားသခင္ ဆံုးမတာျဖစ္တယ္။
အိုကလာဟိုးမားျပည္နယ္ Tulsa ၿမိဳ႕က လူတစ္ေယာက္က “ဆရာယံုသလို ကၽြန္ေတာ္ယံုရင္ ကၽြန္ေတာ္လည္းသြားၿပီး အဲဒီလိုပဲ အသက္႐ွင္မယ္” လို႔ ေျပာပါတယ္။ သူေျပာတာ ကၽြန္ေတာ္ သေဘာေပါက္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ထာဝရလံုျခံဳမွဳကို ယံုၾကည္တယ္။ ခရစ္ေတာ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးရင္ ထာဝရကယ္တင္ျခင္းရတယ္။ ဒါဟာ က်မ္းစာခ်က္ေတြ အမ်ားႀကီးအေပၚ အေျခခံထားတာပါ။ ေယာဟန္ ၃ း၃၆ မွာ  “သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကိုရ၏။”  ဒီက်မ္းခ်က္က အဆံုးမ႐ွိတဲ့ အသက္ကို ရတယ္လို႔ အေသအခ်ာ ေျပာျပေနပါတယ္ ထာဝရအသက္ျဖစ္ပါတယ္။ မနက္ျဖန္ သန္ဖက္ခါ ျပန္ဆံုး႐ွႈံးသြားမွာမ်ိဳး မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီလို ကယ္တင္ျခင္း ျပန္မဆံုးဘူး ၊ ထာဝရလံုျခံဳတယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္တာကို သူသိတဲ့အတြက္  အဲဒီ အမွဳေတာ္ေဆာင္ လုပ္ေနတဲ့သူက  “ဆရာယံုသလို ကၽြန္ေတာ္ယံုရင္ အဲဒီလိုပဲ အသက္႐ွင္ေတာ့မွာေပါ႔။”လို႔ ေျပာတာျဖစ္ပါတယ္။ “သြားၿပီးေတာ့ ဇာတိ ကိုယ့္အလိုအတိုင္း ေနမယ္။ ေနခ်င္သလို ေနမယ္။ ေပ်ာ္မယ္၊ ပါးမယ္၊ အျပစ္ျပဳမယ္။” လို႔ သူဆိုလိုခ်င္တာ ျဖစ္ပါတယ္။
သူ႔ရင္ထဲမွာ ဘုရားသခင္ရဲ႕ စိတ္သေဘာပဲ ႐ွိပါရဲ႕လား?” လို႔ ေတြးမိတယ္။ က်မ္းစာက အသစ္ေမြးဖြားၿပီး သူေတြဟာ ဘုရားရဲ႕ စိတ္သေဘာရၾကတယ္။ စိတ္သေဘာအသစ္ေၾကာင့္ စိတ္ဆႏၵ အသစ္ေတြ ျဖစ္လာတယ္။
D. L. Moody က “ကၽြန္ေတာ္ ေသာက္ခ်င္သေလာက္ ေသာက္မယ္။ ဆဲခ်င္သေလာက္ ဆဲမယ္။ သြားခ်င္တဲ့ေနရာ အကုန္သြားမယ္” လို႔ ေျပာေတာ့ ….. “ဆရာ Moody, ဆရာ အဲဒီလိုလုပ္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ မထင္ဘူး” လို႔ ၾကားျဖတ္ေျပာပါတယ္။ Moody က “လုပ္မယ္။ ငါလုပ္မယ္။” လို႔ ေျဖတယ္။ “အထိတ္တလန္႔ဗ်ာ၊ အရမ္းအံ့ဩတယ္။ ဆရာေသာက္တာ ကၽြန္ေတာ္ မေတြ႕ဖူးပါဘူး။”
 “ငါ မေသာက္ပါဘူး။”
 “ဆရာ ဆဲတာလည္း မၾကားဖူးပါဘူး။”
 “ငါမဆဲပါဘူး။”
 “ဒါနဲ႔ ေသာက္ခ်င္သေလာက္ ေသာက္မယ္ဆို?”
“ငါေျပာတယ္ေလ၊ ဒါေပမယ့္ ငါမွ မေသာက္ခ်င္၊ မဆဲခ်င္၊ ႐ုပ္႐ွင္ေတြ သြားမၾကည့္ခ်င္ပဲ။” လို႔ Moody က ေျဖပါတယ္။
ထူးျခားမွဳက ဒီအခ်က္ပါပဲ။ အသစ္ေမြးဖြားၿပီးရင္ သူေနခ်င္တဲ့ ပံုစံမ်ဳိးနဲ႔ သူေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႔အထဲမွာ ဘုရားသခင္က အသစ္ေသာ သဘာဝကို ထည့္ေပးထားတယ္။ အသစ္ေသာ စိတ္ဆႏၵေတြ ျဖစ္လာေစတယ္။
တရားေဟာဆရာျဖစ္ၿပီး၊ ထာဝရလံုျခံဳမွဳကို ယံုၾကည္ပါလ်က္နဲ႔ ေနခ်င္သလို ေနမယ္ဆိုတဲ့ သေဘာထား႐ွိတဲ့ လူရဲ႕ ကယ္တင္ျခင္းကို ကၽြန္ေတာ္ သံသယ ျဖစ္တယ္။ သူ႔စကားအရ သူ႔မွာ အသစ္ေသာသဘာဝ မ႐ွိတာ ထင္႐ွားေနတယ္။ သူ႔ဆႏၵကလည္း မွားေနတယ္။ တစ္ဖက္ကလည္း ကယ္တင္ျခင္းရၿပီးရင္ အျပစ္လုပ္ႏိုင္ေသးတယ္ဆိုတဲ့ အခ်က္ကို ပယ္ထားလို႔ မရျပန္ဘူး။
ၿပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြညက ဒီမွာတရားေဟာေတာ့ ေလာကီဆန္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ ယံုၾကည္သူ ျဖစ္ေနႏိုင္ေသးတယ္။ ဇာတိဆန္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ဟာ ယံုၾကည္သူ ျဖစ္ေနႏိုင္ေသးတယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ေခတ္သစ္အယူ ယူသူထက္ေတာင္ နည္းနည္း ဇာတိ ပိုဆန္ႏိုင္တယ္လို႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ဇာတိဆန္တယ္ ဆိုတာက အျပဳအမူကို ေျပာတာပါ။ ေခတ္သစ္အယူ ယူသူဆိုတာက ယံုၾကည္မွဳကိုေျပာတာပါ။ အဓိကခံယူခ်က္ေတြ လြဲမွားၿပီး၊ ကိုယ္က်င့္တရား ေကာင္းေနမယ့္အစား၊ အဓိကတရားေတြ မွန္ကန္ၿပီး ေလာကီနည္းနည္း ပိုဆန္တဲ့ ကယ္တင္ျခင္း ရသူတစ္ေယာက္ ျဖစ္ရတာမွ ေတာ္ပါေသးတယ္။ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ ကိုယ္က်င့္တရားဟာ လူကိုမကယ္ႏိုင္ဘူး။ ဘယ္ေတာ့မွ မကယ္ႏိုင္ဘူး။
ကၽြန္ေတာ့ထံ လာလည္တဲ့ တရားေဟာဆရာ တစ္ေယာက္က “ကၽြန္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို ေကာင္းေကာင္း နားလည္ခဲ့ရဲ႕လား?” လို႔ ေမးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေျပာခ်င္တဲ့ ဇာတိယံုၾကည္သူဆိုတဲ့ အေၾကာင္းကို ႐ွင္းျပမေနေတာ့ပဲ၊ ထြက္ပဲလာခဲ့ပါတယ္။
အခု ဒီအေၾကာင္း ေျပာျပခ်င္ပါတယ္။ ကယ္တင္ျခင္းရၿပီးသူ တစ္ေယာက္ဟာ သူ႔ဘဝကို ဇာတိအလို ဆႏၵထဲမွာ လံုးဝ အပ္ႏွံမိသြားႏိုင္ပါတယ္။ ၁ေကာ ၃း ၁ မွာ ႐ွင္ေပါလုက “ညီအစ္ကိုတို႔ ၊ အထက္က ငါသည္ ဝိညာဥ္လူတို႔အား ေဟာေျပာသကဲ့သို႔  သင္တို႔အား ေဟာေျပာရေသာ အခြင့္မ႐ွိဘဲ၊ ဇာတိပကတိလူတို႔အား၎၊ ခရစ္ေတာ္၌ သူငယ္ကေလးတို႔အား၎၊ ေဟာေျပာသကဲ့သို႔ ေဟာေျပာရ၏။” ဇာတိယံုၾကည္သူကို ညီအကိုလို႔ ေျပာထားတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ႐ွင္ေပါလုက မယံုၾကည္သူကို ညီအကိုလို႔ မေခၚဘူး။ ဘုရားသခင္ဟာ လူအားလံုးရဲ႕ အဖမဟုတ္တာ သူသိတယ္။ ဘုရားသခင္ဟာ စၾကၤ၀ဠာတစ္ခုလံုးရဲ႕အဖ၊ လူသားအားလံုးရဲ႕ အဖလို႔ ေခတ္သစ္အယူ ယူသူေတြ ယံုၾကည္သလို ႐ွင္ေပါလု မယံုဘူး။ ခရစ္ေတာ္ကို ယံုၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ဘုရားသားျဖစ္ရတယ္လို႔ပဲ သူယံုၾကည္တယ္။
“က်မ္းခ်က္ျပပါ။” ဆိုရင္ ဂလာတိ ၃း၂၆ မွာ ႐ွင္ေပါလုက “အဘယ္သို႔နည္းဟူမူကား၊ သင္တို႔အေပါင္းသည္ ေယ႐ႈခရစ္ကို ယံုၾကည္သျဖင့္ ဘုရားသခင္၏သားျဖစ္ၾက၏။” ခရစ္ေတာ္ကို အားကိုးလို႔ ဘုရားသား ျဖစ္ရတယ္။ ခရစ္ေတာ္ကို ယံုၾကည္တဲ့ ဘုရားသားေတြသာ စစ္မွန္တဲ့ ညီအကိုလို႔ ႐ွင္ေပါလု ယံုတယ္။ ကယ္တင္ျခင္းမရဘဲ ညီအကိုလို႔ သူေခၚေလ့မ႐ွိဘူး။ ၁ေကာ၃ မွာ ေကာရိႏ ၱဳၿမိဳ႕က လူေတြကို “ညီအကိုတို႔၊ ငါသည္ ဝိညာဥ္လူတို႔အား ေဟာေျပာသကဲ့သို႔ သင္တို႔အား ေဟာေျပာရေသာအခြင့္မ႐ွိဘဲ၊ ဇာတိလူတို႔အား ေျပာသကဲ့သို႔ ေျပာရ၏။” ဇာတိယံုၾကည္သူကို ညီအကိုလို႔ သူသေဘာထားတာ ေတြ႕ရတယ္။ ႐ိုး႐ိုးသားသား ေျပာၾကစတမ္းဆိုရင္ သန္႔႐ွင္းေသာဝိညာဥ္ေတာ္ရဲ႕ ဦးေဆာင္မွဳကို အၿမဲတမ္း လိုက္ေလွ်ာက္ရဲ႕လား? တနလၤာ၊ အဂၤါ၊ ဗုဒၶဟူး၊ ၾကာသပေတး၊ ေသာၾကာ၊ စေန၊ တနဂၤေႏြ တစ္ပတ္လံုးလံုး၊ တစ္လလံုးလံုး၊ တစ္ႏွစ္လံုးလံုး၊ ကယ္တင္ျခင္းရၿပီးခ်ိန္ကစၿပီး၊ ၁၀၀% ျပည့္လို႔ ဆိုတာပါ။ “ကၽြန္ေတာ္လုပ္သမွ်ဟာ ဝိညာဥ္ေတာ္ႏွိဳးေဆာ္လို႔ပါ။” လို႔ ေျပာႏိုင္သလား? ကၽြန္ေတာ့လို မတည္မၾကည္ တရားေဟာဆရာတေယာက္ ဝန္ခံသလို၊ ဇာတိသေဘာနဲ႔ လုပ္တာေတြလည္း ႐ွိတာေပါ႔လို႔ ဝန္ခံႏိုင္မလား? ဇာတိသေဘာနဲ႔ လုပ္မိတယ္ဆိုရင္ အဲဒီအခ်ိန္ အေတာအတြင္းမွာ ဇာတိယံုၾကည္သူ ျဖစ္ေနၿပီေပါ႔။ ဒီအခ်က္ဟာ ကယ္တင္ျခင္း ရေပမယ့္ ဇာတိသေဘာ ႐ွိေနႏိုင္တယ္ ဆိုတာကို ျပေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆံုးမျခင္းမခံရဘဲ ဇာတိဆန္ေနဖို႔ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။
ေဟၿဗဲ ၁၂း ၆ မွာ “ထာဝရဘုရားသည္ ခ်စ္ေတာ္မူေသာသူကို ဆံုးမေတာ္မူတတ္၏။ လက္ခံေတာ္မူသမွ်ေသာ သားတို႔ကို ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူတတ္၏ဟု သူငယ္တို႔ကို ဆိုသကဲ့သို႔၊ သင္တို႔ကိုေျပာဆိုေသာ ဩဝါဒစကားကို ေမ့ေလ်ာ့ၾကသေလာ့။ သားအေပါင္းတို႔သည္ ခံတတ္ေသာ ဆံုးမျခင္းကို သင္တို႔သည္ မခံဘဲေနလွ်င္၊ သားရင္းမဟုတ္၊ မင္းဦးမင္းလြင္ရေသာ သားျဖစ္ၾက၏။”
ဘုရားသားျဖစ္ရင္၊ စည္းေဖာက္မိရင္ ဆံုးမပါလိမ့္မယ္။ အေဖက သားကို ဆံုးမသလို ဆံုးမတာပါ။ အျပစ္သားလို႔ သေဘာမထားဘဲ၊ သားတစ္ေယာက္လို သေဘာထားပါ။ ယံုၾကည္သူရဲ႕ဘဝမွာ အဂၤလိပ္အကၡရာ “C” ႏွစ္ခု အၿမဲျဖစ္ပ်က္ေနမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကယ္တင္ျခင္း ရၿပီးရင္ ေျပာင္းလဲပါတယ္။ Changed အျပဳအမူ ေျပာင္းလဲတာပါ။ မေျပာင္းလဲရင္ ဆံုးမခံရပါတယ္။ Chastisement ဆံုးမျခင္းကို ခံယူရင္ သားလို သေဘာထားပါတယ္။ စည္းအျပင္ဖက္ ေရာက္သြားတဲ့ ယံုၾကည္သူတိုင္းကို ျပန္ေခၚထားဖို႔ ဆံုးမတာပါ။
သန္႔႐ွင္းေတာ္မူျခင္းကို အေမြခံေတြ ျဖစ္ေစဖို႔အတြက္ ဆံုးမေပးရတယ္လို႔ ေဟၿဗဲဩဝါဒစာမွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။
အိုကလာဟိုးမားျပည္နယ္ Tulsa ၿမိဳ႕ႏိုးထမွဳ၊ ေဟာေျပာပြဲတစ္ခုမွာ သင္းအုပ္ဆရာက “လူတေယာက္အတြက္ ဆုေတာင္းေပးၾကစို႔။ သူ သိပ္နာမက်န္း ျဖစ္ေနတယ္လို႔ ညတိုင္း ေျပာတယ္။ အဲဒီလူ ဘုန္းေတာ္ဝင္စားသြားၿပီဆိုတဲ့ သတင္းကိုလည္း သင္းအုပ္က ေန႔တိုင္း ေျမွာ္လင့္ေနတယ္။ သင္းအုပ္က အဲဒီလူကို သြားေျမာ္ေတာ့ “ဘာေၾကာင့္ ေနမေကာင္း ျဖစ္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္ ဆရာ။ ဘုရား ႐ိုက္တာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေသရင္ အ႐ိုက္ခံရတာ ကၽြန္ေတာ္သိတယ္လို႔ လူေတြကို ေျပာျပႏိုင္ပါတယ္။” လို႔ ဆိုပါတယ္။
ဒီပရိသတ္ထဲက ခရစ္ယာန္ အေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ဘဝမွာ ဒုကၡေတြ တစ္ခါမက ဘာ့ေၾကာင့္ႀကံဳသလဲလို႔ သတိထားမိၾကရဲ႕လား? ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြက လက္ညိဳးထိုး မလြဲ႐ွိေနတယ္။ ဘာေၾကာင္႔ ဒုကၡေရာက္သလဲ? ဘာေၾကာင့္ ေဝဒနာေတြ ခံစားၾကရလဲ? ကၽြန္ေတာ္သိပါတယ္။ ေလာကီသားေတြနဲ႔ အတူ အျပစ္စီရင္ျခင္းမခံရဖို႔ ဆံုးမေပးတာ ျဖစ္ပါတယ္။
၁ေကာ ၁၁း ၃၀ မွာ “ထို႔အေၾကာင္းေၾကာင့္၊ သင္တို႔တြင္ အားနည္းေသာသူ၊ မက်န္းမမာေသာသူ အမ်ား႐ွိၾက၏။ ေသေသာသူ အမ်ားလည္း ႐ွိၾက၏။” ဆက္ၿပီးေတာ့ “ငါတို႔သည္ ကိုယ္ကိုကိုယ္ စစ္ေၾကာစီရင္လွ်င္၊ စစ္ေၾကာစီရင္ေတာ္မူျခင္းႏွင့္ ကင္းလႊတ္ၾကလိ္မ့္မည္။ စစ္ေၾကာစီရင္ေတာ္မူျခင္းကို ခံရၾကေသာအခါ၊ ေလာကီသားတို႔ႏွင့္အတူ အျပစ္စီရင္ျခင္းႏွင့္ ကင္းလြတ္မည္ အေၾကာင္း ဆံုးမေတာ္မူျခင္းကို ခံရၾက၏။”
ဒါ႔ေၾကာင့္ အသစ္ေမြးဖြားၿပီးမွ စိတ္လိုလက္ရ အျပစ္ျပဳရင္ ဆံုးမခံရေတာ့မယ္။ မခ်စ္လို႔ မဟုတ္ဘူး။ ခ်စ္လို႔ပါ။ ေလာကီ အေဖေတြေတာင္မွ “မင္းကို ငါ႐ိုက္မိေတာ႔မယ္။ ခ်စ္လို႔ ႐ိုက္ေတာ့မွ ျဖစ္ေတာ့မယ္” လို႔ ေျပာတာ ၾကားဖူးမွာပါ။ ႀကံဳလည္း ႀကံဳဖူးၾကမွာပါ။ မႀကံဳဖူးရင္လည္း ႀကံဳဖူးသင့္ပါတယ္။ မိဘတိုင္းဟာ သားသမီးကို ခ်စ္လို႔႐ိုက္ရတယ္။ ဆံုးမရတယ္လို႔ ေျပာျပသင့္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့အေဖက “မင္းနာသလို ငါလည္းနာတယ္။” လို႔ ေျပာျပေလ့ ႐ွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း “ကၽြန္ေတာ္နာသလို အေဖ နာခ်င္နာမွာပါ။ ဒါေပမယ့္ နာတဲ့ေနရာခ်င္းေတာ့ ဘယ္တူပါ႔မလဲ? လို႔ ေတြးေလ့႐ွိပါတယ္။ ေနခ်င္သလိုေနလို႔ မျဖစ္ပါဘူး။ ကယ္တင္ျခင္းရရင္၊ ေနခ်င္သလို မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။ မၾကာခင္ဒုကၡ ေရာက္တတ္တယ္။ ဘုရားသခင္ ျပန္ဆြဲေခၚမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ကယ္တင္ျခင္းရတယ္ ဆိုၿပီး၊ စိတ္လိုလက္ရ၊ က်င့္သားရရ၊ သေဘာက်က် ဆက္တိုက္ အျပစ္လုပ္ၿပီး ဆံုးမ မခံရေသးရင္၊ ကယ္တင္ျခင္းရ မရ ျပန္စစ္ဖို႔ လိုေနပါၿပီ။

၂။ ဒုကၡဆိုတာ သြန္သင္ေပးျခင္းပါ။ Trouble is  Conditioning.

ဒုကၡဆိုတာ ဆံုးမျခင္းေၾကာင့္သာ မဟုတ္ဘူး၊ တခါတရံမွာ သြန္သင္ေပးတာလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ၂ေကာ ၁း၄ မွာ “ငါတို႔သည္ ဘုရားသခင္၏ ေက်းဇူးေတာ္အားျဖင့္ ကိုယ္တိုင္သက္သာျခင္း ႐ွိသကဲ့သို႔၊ ဆင္းရဲျခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးကို ခံရေသာသူတို႔အား သက္သာေစႏိုင္မည္ အေၾကာင္း၊ ဆင္းရဲျခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔၌ ဘုရားသခင္သည္ ငါတို႔အား သက္သာေစေတာ္မူ၏။” တခါတရံမွာ ဒုကၡေရာက္ရတာဟာ တျခားသူေတြအတြက္ ေကာင္းႀကီးေပးတဲ့ အသက္တာတခုျဖစ္ေအာင္ သြန္သင္ေပးေနတာပါ။ တခါတရံမွာ ေကာင္းႀကီးမဂၤလာဟာ ဒုကၡအျဖစ္ ႐ုပ္ဖ်က္ၿပီး ဝင္လာတတ္ပါတယ္။
ကေလးအေမ ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္း ဖတ္ရဖူးတယ္။ တေယာက္က သားဆံုးသြားတယ္။ ေနာင္ႏွစ္ အေတာ္ၾကာေတာ့ ေနာက္တေယာက္က သားဆံုးျပန္တယ္။ ဒါနဲ႔ အရင္သားဆံုးဖူးတဲ့ ကေလးအေမထံ ႏွစ္သိမ့္မွဳရဖို႔ သြားတယ္။ “႐ွင့္မွာ သားဆံုးဖူးတယ္။ ကၽြန္မႀကံဳေနရတာ ႐ွင္သိတယ္။ ကၽြန္မ ခံစားေနရတာ ႐ွင္သိတယ္။ ႐ွင္ကၽြန္မကို ကူညီႏိုင္မွာပါ။” လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။ ပထမကေလးအေမဟာ သူကိုယ္တိုင္ ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳး ႀကံဳခဲ့ဖူးလို႔ ကူညီႏိုင္တယ္။ ႏွစ္သိမ့္ႏိုင္ပါတယ္။
ကိုယ္ေျပာေနတဲ့ အေၾကာင္း ကိုယ္နားမလည္ပဲနဲ႔ သူမ်ားကို ေဝမွ်ခံစားေပးဖို႔ဆိုတာ နည္းနည္းခက္ပါတယ္။
အေမေသတဲ့ အသုဘေတြမွာ ခဏခဏ တရားေဟာဖူးပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္တိုင္ အေမမဆံုးခင္မွာ ကိုယ့္ေ႔႐ွမွာ ထိုင္ေနတဲ့သူဟာ ဘယ္လို ခံစားေနရလဲဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္မသိခဲ့ဘူး။ အေမ ဘုန္းေတာ္ဝင္စားေတာ့မွ၊ အမွန္တကယ္ ကိုယ္ခ်င္းစာတတ္လာတယ္။ သူ ဘယ္လိုခံစားရသလဲ? ရင္ထဲမွာ ဘယ္လို ဟာသြားသလဲ? သူ႔အေတြးေတြထဲမွာ ဘာေတြျဖစ္ေနမလဲ? ဘာေတြ ေတြးေနမလဲ? ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိလာတယ္။ ကိုယ္တိုင္ ခံစားဖူးၿပီေလ။
ဒုကၡေရာက္တဲ့အခါ၊ ဘုရားသခင္ အံ့ဘြယ္နည္းေတြနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အသံုးျပဳႏိုင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေပးေနတာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။
ဒီတပတ္အတြင္းမွာ “ဘုရားသခင္၊ အသက္တာမွာ ဘုရားတန္ခိုးေတာ္ခံစားရဖို႔၊ သူတပါးအတြက္ ေကာင္းႀကီးျဖစ္ေစဖို႔ အတြက္ဆိုရင္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ဘုရားသခင္ ေပးလႊတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ခံယူပါမယ္။” လို႔ ဆုေတာင္းမိပါတယ္။ A. J. Gordon ရဲ႕ ဆုေတာင္းခ်က္လိုပဲ “ဘုရားသခင္၊ ကၽြန္ေတာ့ကို ျပည့္ဝ စံုလင္ေစပါ။” လို႔ ဆုေတာင္းလာမိတယ္။ အခ်ိန္ကနည္းၿပီး၊ လုပ္စရာတာဝန္ေတြက သိပ္မ်ားေနတယ္။ ေသၿပီး၊ မရဏာႏိုင္ငံ သြားေနရတဲ့ ဝိညာဥ္အေရအတြက္က မေရတြက္ႏိုင္၊ မခန္႔မွန္းႏိုင္ေလာက္ေအာင္ မ်ားေနတယ္။ ခရစ္ေတာ္အတြက္ နည္းနည္းပဲ ရတယ္။
 Tulsa တူဆာၿမိဳ႕ကေန Atlanta အက္တ္လန္တာၿမိဳ႕ကို ေလယာဥ္စီးၿပီး ျပန္လာေတာ့  ၿမိဳ႕ေတြ ျဖတ္ပ်ံသန္း လာတယ္။ “ဒီတိုင္းျပည္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္က က်မ္းစာသြန္သင္ခ်က္ေတြကို သိၿပီး၊ လူေတြကို ကူညီမစႏိုင္မယ့္ ခံယူေလ့က်က္ထားသူေတြ႐ွိဖို႔ က်မ္းစာဦးထိပ္ထားတဲ့ ဝိညာဥ္ကယ္တင္တဲ့ အသင္းေတာ္တပါးစီ  ၿမိဳ႕တိုင္းၿမိဳ႕တိုင္းမွာ ႐ွိေနဖို႔ပဲ” လို႔ ေတြးမိတယ္။ ေလာကႀကီးဟာ ဝမ္းနည္းေနသူေတြ၊ ေျမာ္လင့္ခ်က္မဲ့ သူေတြ၊ စိတ္ပ်က္အားေလ်ာ့ေနသူေတြ၊ စိုးရိမ္စိတ္နဲ႔ ေရာဂါရေနသူေတြနဲ႔ ျပည့္ေနပါတယ္။ ဒီအတြက္ အေျဖကေတာ့ သူတပါးကို ကူညီဖို႔ ျပင္ဆင္ ေလ့က်က္ထားသူေတြပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
 Dr. George W. Truett ဟာ ဟို တေခတ္က တရားေဟာဆရာႀကီး တပါးပါ။ တကၠဆပ္ျပည္နယ္ ဒါးလပ္စ္ၿမိဳ႕ ပထမ ႏွစ္ျခင္းအသင္းေတာ္ရဲ႕  ေက်ာ္ၾကားတဲ့ သင္းအုပ္ဆရာတပါးပါ။ သူ႔တရားေတြ ယူေဟာေနၾကတုန္း၊ သူ႔ ဥပမာေတြလည္း ယူသံုးေနၾကတုန္းပါဘဲ။ Dr. Truett  ဟာ အမဲလိုက္ရင္း သူ႔မိတ္ေဆြကို မွားပစ္မိသြားပါသတဲ့။ အဲဒီေၾကကြဲစရာ ျဖစ္ရပ္ေနာက္ပိုင္းမွာ Dr. Truett ဟာ တခါမွ ၿပံဳးေလ့မ႐ွိေတာ့ဘူးလို႔ ဆိုတယ္။ သူၿပံဳးသလား၊ မၿပံဳးသလားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး၊ ဒီျဖစ္ရပ္ကို ႀကံဳရၿပီးေနာက္မွာေတာ့ အရင္က တရားေဟာတာနဲ႔ မတူေတာ့တာေတာ့ အမွန္ပဲလို႔ ေျပာၾကပါတယ္။
Dr. B. R. Lakin ဟာလည္း သူ႔ရဲ႕ တဦးတည္းေသာသားက မေတာ္တဆျဖစ္ရပ္နဲ႔ ေသရတယ္လို႔ ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္က သတင္းစကား ၾကားရၿပီးေတာ့ သူတရားေဟာဖို႔ ရပ္ေနရင္းေဟာတဲ့ တရားဟာ သူ႔ရဲ႕ အေအာင္ျမင္ဆံုး ႏိုးထမွဳတရားပြဲ ျဖစ္ခဲ့တယ္မဟုတ္လား? “Dr. Lakin ဆရာ ေဟာသမွ်ထဲမွာ ဒီတႀကိမ္ဟာ တန္ခိုးအပါဆံုး” လို႔ တရားေဟာဆရာတပါးက ေျပာရသည္အထိပါဘဲ။
Charles G. Finney ရဲ႕ သင္းအုပ္က သူ႔ကိုေျပာဖူးတယ္။ “လက္တင္ပြဲမွာ မင္းကို လက္တင္ရတာ ငါဝမ္းနည္းတယ္။” လို႔ ေျပာပါတယ္။ ဒီစကားဟာ Finney ရဲ႕ စိတ္ကို ေၾကကြဲသြားေစတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆက္ႀကိဳးစားရင္း ကမာၻကို ေမွာက္လွန္ႏိုင္ခဲ့ပါတယ္။
Spurgeon ကို သူတို႔ တိုင္းျပည္ ႏွစ္ျခင္းအသင္း Baptist Union က ျပစ္တင္ကန္႔ကြက္ စကားေတြနဲ႔ မဲခြဲ ထုတ္ပယ္ခဲ့တယ္။ အေၾကာင္းက ေခတ္သစ္အယူ ယူေတြနဲ႔ မေပါင္းႏိုင္လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ လြတ္လပ္တဲ့ ကိုယ္ထူကိုယ္ထ Independent ႏွစ္ျခင္းတေယာက္အျဖစ္နဲ႔ တစ္သက္လံုးေနသြားခဲ့တယ္။ သူ႔ကိုယ္ထုတ္ပယ္ခဲ့တဲ့ အသင္းကလူေတြဟာ Spurgeon ဓာတ္ပံုကို သူတို႔ရဲ႕ အေဆာက္အအံုနံရံမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားေနရၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ ခုႏွစ္မဲေလာက္ပဲရၿပီး ထုတ္ခံလိုက္ရတာပါ။ သူ႔စိတ္ေၾကကြဲခဲ့ရတယ္။ Spurgeon ဘဝမွာ ခံစားရတဲ့ ေဝဒနာေတြေၾကာင့္ သူ႔စိတ္ေၾကကြဲေလေလ အႀကီးအက်ယ္ အသံုးျပဳခံရေလေလ ျဖစ္ပါတယ္။
ဒုကၡဆိုတာ အသံုးျပဳခံရဖို႔ သြန္သင္ေပးေနျခင္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ သီခ်င္းေရးဆရာက- ေရးဖူးတာေလး ႐ွိပါတယ္။
                   မိုး႐ြာေတာ့လည္း မိုးမဟုတ္ …
                   ပန္းဝါကေလးေတြ ႐ြာေနသလိုပဲကြယ္ …..
                   မိုးစက္တိုင္းဟာ ငါ႔အျမင္မွာေတာ့ …..
                   ကုန္းျမင့္ထက္က ပန္း႐ိုင္းကေလးေတြပဲကြာ ……
ဒုကၡမိုးေတြ ႐ြာေနတာ မဟုတ္ဘူး။ ေကာင္းႀကီးမိုးေတြ ႐ုပ္ဖ်က္ ႐ြာလာတာပါ။
သားတစ္ေယာက္ အိမ္က ထြက္သြားတယ္။ အေမက စာေရးတယ္။ လံုးဝ စာမျပန္ဘူး။ သူ႔သား အေတာ္မက်န္းမာဘူးလို႔ တခ်ိဳ႕က စာေရးၾကတယ္။ မၾကာဘူး၊ ေၾကးနန္းတစ္ေစာင္ ရလိုက္တယ္။ “႐ွင္႔သားကို အသက္႐ွင္လွ်က္ ေတြ႔ခ်င္ရင္ အျမန္လာပါတဲ့။” ရထားေပၚ မေရာက္ခင္၊ ေၾကးနန္းတစ္ေစာင္ ထပ္ဝင္လာတယ္။ သူ႔သား ေသၿပီ။ အေလာင္းကို သၿဂၤ ိဳလ္ဖို႔ သေဘာၤနဲ႔ အိမ္ျပန္ပို႔လိုက္ၿပီလို႔ ဆိုတယ္။
အဲဒီကစၿပီး၊ သားသမီးေသတဲ့ အေမေတြမွာ မိုင္  ၅၀  ပဲေဝးပါေစ။ အခုနကသားရဲ႕ အေမဆီကို ႏွစ္သိမ့္စကား ၾကားရဖို႔ လာရေလ့႐ွိပါတယ္။
ကၽြန္ေတာ့ကို ဘုရားသခင္ ပိုၿပီးအသံုးျပဳဖို႔၊ ပိုေကာင္းၿပီး၊ ပိုတန္ခိုးပါဖို႔ ဘုရားသခင္အတြက္ ဒီၿမိဳ႕ကို ေမွာက္လွန္ႏိုင္ဖို႔ဆိုရင္၊ ဘုရားသခင္ေပးခ်င္တဲ့ ဒုကၡေတြ အခက္အခဲေတြ ေပးပါေစ၊ ခံယူဖို႔ အသင့္ပါပဲ။

၃။ ဒုကၡဆိုတာ ပံုသြင္းေနျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ Trouble  is  Conforming.

ဒုကၡဟာ ဆံုးမျခင္း၊ ျဖစ္တတ္သလို သြန္သင္ျခင္းလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒုကၡဟာ အၿမဲတမ္းကေတာ့ ပံုသြင္းေပးေနတာပါ။
ေ႐ွးမဆြက ခြဲခန္႔ မွတ္သားတာကို ယံုပါသလား? ယံုပါတယ္။ ေရာမ ၈း၂၉ မွာ “သားေတာ္၏ ပံုသ႑န္ႏွင့္ တညီတည္းျဖစ္ေစျခင္းငွါ”  ခြဲခန္႔မွတ္သားတယ္လို႔ ေတြ႔ရတယ္။ ဘုရားသခင္က သားေတာ္နဲ႔ တကယ္တူေစခ်င္ပါတယ္။ ဒုကၡဆိုတာ ပံုသြင္းေပးဖို႔ ျဖစ္လာတာပါ။ ဖိလိပၸိ ၁း၆ မွာ “သင္တို႔တြင္ ေကာင္းေသာအမွဳကို ျပဳစ ျပဳေတာ္မူေသာသူသည္ ေယ႐ႈခရစ္၏ ေန႔ရက္တိုင္ေအာင္ ၿပီးစီးလွ်က္ ျပဳေတာ္မူမည္ဟု ငါသေဘာက်၏။” ကိုယ္ေတာ္ ျပန္ႂကြလာတဲ့ အခ်ိန္အထိ တိုးတက္ စံုလင္လာေအာင္၊ ျပည့္စံုသြားေအာင္ ပံုသြင္းေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။
သားေတာ္ဘုရားနဲ႔ တူဖို႔ ဘုရားသခင္ ပံုေဖၚေနတယ္ဆိုတာ စိတ္လွဳပ္႐ွားစရာ ေကာင္းပါတယ္။ ေတာင့္တသမွ် ၿပီးျပည့္စံုတဲ့ အခ်ိန္ဟာ ဘုန္းေတာ္ဝင္စားခ်ိန္ပဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ Forest Hills ႏွစ္ျခင္း အသင္းေတာ္မွာ သင္းအုပ္လုပ္တုန္းက က်မ္းစာေလ့လာရင္း ငိုရေလ့ ႐ွိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့စိတ္ ေၾကကြဲေနတယ္။ “သခင္ ဒီအသင္းေတာ္မွာ ပိုေကာင္းတဲ့ သင္းအုပ္တစ္ေယာက္ ႐ွိရင္ေကာင္းမယ္။  ပိုေကာင္းတဲ့ တရားေဒသနာေတြ ၾကားရရင္ ေကာင္းမယ္လို႔ ေျပာမိတယ္။ တရားေဟာခ်က္ အေဟာင္း မွတ္စုေတြကို ၾကည့္ရင္း “ဒီေလာက္ညံ့တာကို ငါဘာလို႔ ေဟာမိပါလိမ့္?” တိတ္ေခြျပန္နားေထာင္ရင္း ဒီတရားေဟာခ်က္ကိုမ်ား ဘာေၾကာင့္ ထရပ္ၿပီး ထြက္မသြားၾကပါလိမ့္? လို႔ ေျပာမိပါတယ္။ စံုလင္တဲ့ တရားေဒသနာမ်ိဳး ေဟာခ်င္တယ္။ ၁၅ ႏွစ္အတြင္း စိတ္တိုင္းက်တာဆိုလို႔ တစ္ပုဒ္မွမ႐ွိခဲ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ တစ္ေန႔ေသာအခါမွာ “ဒီတခါေတာ့ ဟုတ္ၿပီေဟ့ လို႔ ေျပာရလိမ့္မယ္။”  “ဒီေန႔ဟာ စံုလင္တဲ့ေန႔၊ ငါလုပ္သင့္တာေတြ လုပ္ၿပီးၿပီ။ ဆုေတာင္းခ်က္လည္း စံုလင္ၿပီ၊ က်မ္းစာေလ့လာတာလဲ အခက္အခဲမ႐ွိ၊ အခြင့္ရတိုင္း သက္ေသခံၿပီ၊ ခရစ္ေတာ္ရဲ႕ အလင္းကို လင္းခဲ့ၿပီ၊ ငါ႔အသက္တာ မွန္တယ္။ သူတပါးအေပၚထားတဲ့ ငါ႔သေဘာထား မွန္တယ္လို႔ ေတြးၿပီး အိပ္ရာဝင္ရတဲ့ ေန႔ဆိုတာ မ႐ွိခဲ့ေသးဘူး။ အတိတ္ကို ျပန္ၾကည့္ရင္ တစ္ေန႔မွ စံုလင္တဲ့ ေန႔ရယ္လို႔ မေျပာႏိုင္ေသးဘူး။
ဆာလံ ၁၇ ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးပိုဒ္မွာ ဆာလံဆရာေျပာသလို “ႏိုးေသာအခါ ပံုသ႑န္ေတာ္အားျဖင့္ အကၽြႏု္ပ္ အလို ျပည့္စံုရပါလိမ့္မည္။” သူက “ဣသေရလ ႐ွင္ဘုရင္ ျဖစ္ရတာေတာင္ စိတ္မေက်နပ္ေသးဘူး။”လို႔ ေျပာလိုတာပါ။ ဒါဝိဒ္က  ဘုရားသခင္ရဲ႕  စိတ္ေတာ္နဲ႔ ေတြ႕တဲ့လူလို႔ သတ္မွတ္ခံရတာလည္း စိတ္မေက်နပ္ေသးဘူး။ သိုးထိန္းတစ္ေယာက္ ဆာလံသီခ်င္းေတြ ေရးတဲ့သူလို႔ အသိအမွတ္ျပဳ ခံရတာလည္း စိတ္မေက်နပ္ေသးဘူး” တဲ႔။ “စိတ္ေက်နပ္တဲ့ အခ်ိန္ပဲ ႐ွိပါအံုးမလားဆိုရင္- အား၊ ႐ွိတယ္။ ေက်နပ္ရလိမ္႔မယ္။” ဘယ္ေတာ့လဲ? “ငါႏိုးထလို႔ ကိုယ္ေတာ္နဲ႔ တူရတဲ့ အခါမွာေပါ႔။”  “တစ္ေန႔ သခၤ်ဳိင္းထဲက ထြက္လာမွာလို႔ ဆိုလိုတာလား?”  “ေအး… သခၤ်ဳိင္းထဲက ထေျမာက္လိမ့္မယ္။ ဘုန္းအေသေရထဲမွာ ႏိုးထရတဲ့အခါ  ငါဟာ ေယ႐ႈခရစ္နဲ႔ တူလိမ့္မယ္။ ကိုယ္ေတာ္နဲ႔ တူၿပီး၊ စိတ္ေက်နပ္ရလိမ့္မယ္။”
ဒုကၡဟာ ဆံုးမျခင္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ သြန္သင္ျခင္းလည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ အၿမဲတမ္းကေတာ့ ပံုသြင္းေပးေနတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။
ကေလးႏွစ္ေယာက္ ေသသြားလို႔ တစ္ေန႔တည္း သခၤ်ဳိင္းတစ္ခုထဲမွာ သၿဂၤဳ ိလ္ၾကတယ္။ အေမျဖစ္သူ အႀကီးအက်ယ္ စိတ္ေဝဒနာ ခံစားေနရလို႔ သူ႔ကို အေဒၚျဖစ္သူက ကေလးတစ္ေယာက္လို ျပဳစုေနရတယ္။ ေစာင့္ၾကည့္ၿပီး အားေပးကူညီ ႏွစ္သိမ့္ေနရတယ္။ တစ္ေန႔ေတာ့ အေဒၚက “ဘုရားသခင္က မင္းကို ခ်စ္ပါတယ္ကြယ္။ မင္းကေလးေတြ ေသသြားေပမယ့္ ဘုရားသခင္က မင္းကို ခ်စ္ေနတုန္းပါပဲ။ အေမျဖစ္သူက အေဒၚကို “ဘုရားသခင္က ကၽြန္မကိုခ်စ္ရင္ ဘာျဖစ္လို႔ ဒီလိုျဖစ္ေစသလဲ?” လို႔ ေမးပါတယ္။ အဒၚျဖစ္သူက မေျပာခင္ ခဏ စဥ္းစားၿပီးမွ “တူမရယ္၊ အဲဒီလိုျဖစ္ဖို႔ ဘုရားလုပ္တာ မဟုတ္ဘူး။ အခု မင္းကို ပံုသြင္းေနတာလို႔ ေျဖပါတယ္။
ပုလဲဆိုတာ ေဝဒနာေၾကာင့္ ျဖစ္လာတာပါ။ မုတ္ေကာင္ထဲမွာ အမွိဳက္ကေလး က်လာတယ္။ အဲဒီသဲမွဳန္႔၊ ေက်ာက္မွဳန္႔ေလးကို မုတ္ေကာင္က သူ႔ရဲ႕အရည္တစ္မ်ိဳးနဲ႔ ဖံုးအုပ္ပစ္လိုက္တယ္။ အထပ္ထပ္ ဖံုးအုပ္ရင္း၊ ဖံုးအုပ္ရင္းနဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွာ စံုလင္တဲ့ ပုလဲလံုးေလး ျဖစ္လာတယ္။ ဒုကၡေတြ ဝင္လာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒုကၡကို မွန္ကန္စြာ ခံယူတယ္။ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ တုန္႔ျပန္တယ္ဆိုရင္ ပုလဲတစ္လံုး ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။ ယံုၾကည္သူရဲ႕ ပုလဲတစ္လံုး ျဖစ္လာလိမ့္မယ္။

၄။ ဒုကၡဆိုတာ ဘုန္းေတာ္ထင္႐ွားဖို႔ုျဖစ္တယ္။ Trouble  is  for  God’s  Glory.

    ဒုကၡဆိုတာ ဆံုးမေပး႐ံု၊သြန္သင္ေပး႐ံု၊ ပံုသြင္းေပး႐ံုသာမက ဘုရားဘုန္းေတာ္ ထင္႐ွားဖို႔လည္း ျဖစ္ပါတယ္။
    ေယာဟန္ ၉ မွာ စိတ္ဝင္စားစရာ ျဖစ္ရပ္တခု ႐ွိပါတယ္။ အမိဝမ္းထဲကတည္းက မ်က္စိမျမင္သူ တစ္ေယာက္႐ွိတယ္။ တပည့္ေတာ္ေတြက “ဘယ္သူ႔အျပစ္ေၾကာင့္ သူမ်က္စိ မျမင္တာလဲ? သူ႔ေၾကာင့္လား? (သို႔) မိဘအျပစ္ေၾကာင့္လား?” လို႔ ေမးၾကတယ္။ သခင္ေယ႐ႈက “ကိုယ္အျပစ္ေၾကာင့္မဟုတ္၊ မိဘအျပစ္ေၾကာင့္လည္း မဟုတ္။ ဘုရားသခင္၏ အမွဳေတာ္ကို သူ၌ ထင္႐ွားေစမည့္ အေၾကာင္းတည္း။” (အငယ္ ၃ )
    ၂ေကာ ၁၂- မွာ  ႐ွင္ေပါလုက  “ကိုယ္ေတာ္၊ ကၽြန္ေတာ့ ကိုယ္ခႏၶာထဲက ဆူးကို ႏွဳတ္ေပးေတာ္မူပါ။ ဒီဒုကၡကို ႏွဳတ္ေပးေတာ္မူပါ”လို႔ သံုးႀကိမ္ ဆုေတာင္းခဲ့တယ္။ အေျဖမရပါဘူး။ ဆူးလည္း မႏွဳတ္သလို၊ ဒုကၡလည္း မ႐ုပ္ခဲ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားသခင္က အငယ္၉  မွာ “ငါ႔ေက်းဇူးသည္ သင့္အဘို႔ ေလာက္ေပ၏။ ငါ႔တန္ခိုးသည္ အားနည္းျခင္းအျဖစ္၌ စံုလင္တတ္သည္။”
ဒုကၡဆိုတာ ဘုရားဘုန္းေတာ္ ထင္႐ွားဖို႔အတြက္လည္း ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ေယာဘရဲ႕ အျဖစ္မ်ိဳးေပါ႔။ စာတန္က ဘုရားသခင္ထံ သြားၿပီး ေျပာပါတယ္။ ေယာဘအေၾကာင္း အေျခအတင္ ေျပာၾကတယ္။ စာတန္က “ေယာဘက ဘာမွမရဘဲ ဘုရားဝတ္ျပဳပါ႔မလား? သူ ခရစ္ယာန္ေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေနတာဟာ သူ႔မွာ ခ်စ္စရာ မိသားစုနဲ႔ ဇနီးေကာင္း႐ွိေနလို႔ပါ။ သိုး၊ ႏြားေတြနဲ႔ ခ်မ္းသာေနလို႔ပါ။ အံ့ဩစရာ မဟုတ္ပါဘူး။ ပိုက္ဆံကလည္း ခ်မ္းသာ၊ သိုးႏြား၊ မိသားစုနဲ႔ အားလံုးလည္း က်န္းမာေနၾကေတာ့ လြယ္တာေပါ႔။ ေယာဘကို ကၽြန္ေတာ့လက္ထဲ အပ္ၾကည့္ပါလား? သူနဲ႔အတူ ေနေပးလိုက္ရင္၊ ဘုရားသခင္ကို အျပစ္တင္လာမွာပါ။” လို႔ ဆိုတယ္။  ဘုရားသခင္က  “ေယာဘကို မင္းယူႏိုင္တယ္။ မင္းစိတ္တိုင္းက်လုပ္ပါ။ အသက္ေတာ့ မထိေစနဲ႔။” လို႔ မိန္႔ေတာ္မူပါတယ္။
ေယာဘရဲ႕ ႐ွိသမွ်ကို တေန႔ၿပီး တေန႔ စာတန္က ယူသြားတယ္။ သူ႔က်န္းမာေရးနဲ႔ သူ႔ သိုးႏြား႐ွိသမွ်၊ ယူသြားပါတယ္။ သူ႔ သားသမီး ၁၀ ေယာက္လည္း တေန႔ခ်င္း ေသရပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေရာက္လာၿပီး သူ႔ကို လူဆိုးလို႔ ျပစ္တင္႐ႈံ႕ခ်ၿပီးေတာ့ သူ႔ဂုဏ္သိကၡာကို စာတန္က ဆြဲခြါ သြားပါတယ္။ သူတို႔က “ ေယာဘ ဒီဒုကၡေတြဟာ မင္းလူဆိုးမိုလို႔ ခံရတာ။ မင္း ေကာင္းေကာင္းေနရင္၊ ဒီဒုကၡႀကံဳမွာ မဟုတ္ဘူး။” လို႔ ေျပာလာၾကတယ္။ မိတ္ေဆြေတြ ၾကားမွာ ေယာဘ သိကၡာက်ခဲ႔ရပါၿပီ။ စည္းစိမ္လည္း ဆံုးၿပီ။ သားသမီးေတြလည္း ဆံုးၿပီ။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ စာတန္ဟာ တိုက္ခိုက္မွဳ တမ်ိဳးကို လုပ္လာျပန္တယ္။ ေယာဘမွ ဦးေခါင္းမွ ေျခဖဝါးအထိ အနာစိမ္းေတြ ေပါက္ေနခဲ့ပါၿပီ။ ႐ွိသမွ် ဆံုး႐ႈံးလို႔ စိတ္ပ်က္ခ်ိန္၊ အားေလ်ာ့ခ်ိန္၊ ပူေဆြးေနခ်ိန္မွာ သူ႔မိန္းမက ေနာက္ဆံုးမွာ ဝင္လာၿပီးေတာ့ “ေယာဘ..  ႐ွင္… ဘုရားသခင္ကို က်ိန္ဆဲၿပီး ေသေတာ့ေလ?” လို႔ ေျပာလာတယ္။ ေယာဘက ျပာပံုထဲမွာ ထိုင္ေနတယ္။ သူ႔ အနာေတြကို အိုးျခမ္းပဲ့နဲ႔ ျခစ္ကုတ္ ေနခ်ိန္ပါ။ ဒါေပမယ့္ “ငါ႔ကို သတ္ေတာ္မူေသာ္လည္း ကိုယ္ေတာ္ကို အားကိုးေနဦးမယ္။” (၁၃း၁၅) လို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။ “စစ္ေတာ္မူျခင္းကို ခံၿပီးမွ၊ ေ႐ႊကဲ့သို႔ ငါေပၚလိမ့္မည္။” (၂၃း၁၀) လို႔ ေျပာႏိုင္သူပါ။ ေကာင္းကင္တမန္ေတြက ငံု႔ၾကည့္ၾက၊ လက္ခုပ္တီးၿပီးေတာ့၊ ေယာဘလိုလူကေတာ့ ႐ွားတယ္ေဟ့၊” လို႔ ဝမ္းသာအားရ ေအာ္ဟစ္ၾကမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ယံုတယ္။
ယံုၾကည္သူ အမ်ားစုကေတာ့ ဒုကၡ နည္းနည္းပါးပါး ေတ႔ြတာနဲ႔ ေခါင္းငံု႔သြားၿပီ။ အ႐ႈံးေပးၿပီ။ “ငါေတာ့သြားၿပီ။ မရေတာ့ဘူး ဒီ ခရစ္ယာန္ အသက္တာမ်ိဳးကေတာ့ ငါနဲ႔မရဘူး” လို႔ ေျပာၾကၿပီ။ ေယာဘကေတာ့ ဒီလို မဟုတ္ဘူး။ သူဒုကၡ ခံရခ်ိန္ေတြမွာ တခါမွ ဘုရားသခင္ကို မျငင္းပယ္ဘူး။ “ငါ႔ကိုသတ္ေပမယ့္ အားကိုးေနဦးမယ္။” လို႔ပဲ ေျပာခဲ႔တယ္။ အရာအာလံုး ဆံုး႐ႈံးေနေပမယ့္လည္း၊ “ထာဝရဘုရား ေပးေတာ္မူ၏။ ထာဝရဘုရားလည္း ႐ုပ္သိမ္းေတာ္မူ၏။ ထာဝရဘုရား၏နာမေတာ္သည္၊ မဂၤလာ႐ွိပါေစသတည္း။” လို႔ ေျပာႏိုင္ခဲ့သူပါ။ အျဖစ္အပ်က္ အားလံုးၿပီးေတာ့ ဘုရားသခင္က ေယာဘကို ႏွစ္ဆေသာ ေကာင္းႀကီးမဂၤလာကို ေပးပါတယ္။
တခ်ဳိ႕က “ငါလည္း ေယာဘလို သည္းခံႏိုင္ခ်င္လိုက္တာ” တဲ့။ ရႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေယာဘလို ဒုကၡခံရမွ ရႏိုင္မွာပါ။ ေရာမ ၅း၃ မွာ “ဒုကၡဆင္းရဲျခင္းသည္ သည္းခံျခင္းကို ျပဳစုတတ္၏။” ဒုကၡမႀကံဳဘဲနဲ႔ သည္းခံျခင္းဆိုတာ မရႏိုင္ဘူး။ တခါတရံမွာ ဘုန္းေတာ္ထင္႐ွားဖို႔ ျဖစ္တတ္တယ္။ ဘုရားဘုန္းေတာ္သာ ထင္႐ွားမယ္ဆိုရင္၊ ဘုရားသခင္ကို ခ်ီးေျမွာက္ရာ ေရာက္မယ္ဆိုရင္၊ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ့ဘဝမွာ ျဖစ္ပါေစ။
ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ ေက်ာင္းသြားတက္ပါတယ္။ ႏွစ္အေတာ္ၾကာ ေလ့လာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဆးပညာဘြဲ႔ ရလာတယ္။ လက္ေတြ႔ ကုစျပဳေနၿပီ။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေလ့လာျပင္ဆင္ၿပီးမွ အခု သူ႔အစြမ္းကို ျပခ်ိန္တန္လာၿပီ။ ဒါေပမယ့္ လူနာတစ္ေယာက္မွ မ႐ွိရင္ သူ႔အစြမ္း ျပခြင့္ရမွာ မဟုတ္ဘူး။ ဘုရားသခင္မွာလည္း ေယာဘဆိုတဲ့ လူနာတစ္ေယာက္ ႐ွိတယ္။ အဲဒီလူနာအားျဖင့္ ဘုရားသခင္ရဲ႕ အစြမ္းကို ျပခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။
ယံုၾကည္သူေတြ ဘာေၾကာင့္ ဒုကၡႀကံဳသလဲ? ဆံုးမတာ ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ သြန္သင္တာလည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အၿမဲတမ္းအေနနဲ႔ကေတာ့ ပံုသြင္းေနတာပါ။ အၿမဲတမ္းကေတာ့ ဘုရားဘုန္းေတာ္ ထင္႐ွားဖို႔ပါ။
ဒုကၡရဲ႕ အေၾကာင္းရင္းကို အၿမဲတမ္းေတာ့ နားမလည္ႏိုင္ပါဘူး။ ေဟ႐ွာယ ၅၀း၁၀ မွာ “သင္တို႔တြင္ အဘယ္သူသည္ အလင္းမ႐ွိဘဲ ေမွာင္မိုက္၌ သြားလာသတည္း။ ထိုသူသည္ ထာဝရဘုရား၏ နာမေတာ္ကို ခိုလွံဳ၍၊ မိမိ ဘုရားသခင္ကို အမွီျပဳပါေစ။” အလင္းမ႐ွိဘဲ အေမွာင္မွာ သြားလာေနရတဲ့သူ ျဖစ္ေနသလား? ပေရာဖက္က ေျပာပါတယ္။ “ထိုသူသည္ ထာဝရဘုရား၏ နာမေတာ္ကို ခိုလွံဳ၍၊ မိမိဘုရားသခင္ကို အမွီျပဳပါေစ။”
 “ဘုရားသခင္ကို အၿမဲတမ္း မရိပ္စားမိႏိုင္ေပမယ့္ အၿမဲတမ္း အားကိုးႏိုင္ပါတယ္။” ဆိုတဲ့ စကားေလး ႐ွိပါတယ္။
                      ဘာလုပ္ရမလဲ? ….
                           မသိေပမယ့္ ….
                           အလင္းမွာ တေယာက္တည္း ေနရမယ့္အစား ….
                           အေမွာင္မွာ ခရစ္ေတာ္နဲ႔ပဲ ေလွ်ာက္ခ်င္ပါတယ္။             ။