Thursday, August 25, 2016

One More Night With the Frogs by Hugh Pyle

ဖါးမ်ားနဲ႔ ေနာက္တည
One More Night With the Frogs
by Hugh Pyle


“ေမာေရွကလည္း ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္အိမ္မ်ားမွ ဘားတို႔ကို ပယ္ရွင္းဖ်က္ဆီး၍၊ ျမစ္၌သာ ေနေစျခင္းငွါ၊ ကိုယ္ေတာ္ႏွင့္ ကိုယ္ေတာ္ကၽြန္မ်ား၊ လူမ်ားအဘို႔ အကၽြႏ္ုပ္ ေတာင္းပန္ရေသာအခ်ိန္ကို ခ်ိန္းခ်က္ေတာ္မူပါ ဟု ေလွ်ာက္ေသာ္၊ နက္ျဖန္ေန႔ ေတာင္းပန္ေလာ့ဟု မိန္႔ေတာ္မူသည္ျဖစ္၍၊” - ထြက္ေျမာက္ရာ ၈း ၉- ၁၀။
ေနရာတကာမွာ ဖါးေတြ။ အိပ္ယာထဲမွာ ဖါးေတြ။ မီးဖိုထဲမွာလည္း ဖါးေတြ။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ဖါးေတြ။ ေပါင္းအိုးထဲမွာ ဖါးေတြ။ မုန္႔ႏွဲတဲ့ ခြက္ေတြထဲမွာ ဖါးေတြ။ “မလႊတ္ဘူးဟု ျငင္းလွ်င္၊ သင္၏ျပည္တေလွ်ာက္လံုးကို ဘားတို႔ျဖင့္ ဒဏ္ခတ္ဦးမည္။” (ထြက္ ၈း ၂) ဘုရားသခင္က သူ႔စကားအတိုင္း အလုပ္လုပ္တယ္။ အီဂ်စ္အမ်ိဳးသမီးက သူ႔မုန္႔အိုးကို ဖြင့္လိုက္တဲ့အခါ ငယ္သံပါေအာင္ ေအာ္ၿပီး ဖါးေတြ ထြက္လာတယ္။ အိပ္မလို႔ အိပ္ယာခင္းကို ဆြဲလိုက္တဲ့သူက အိပ္ယာေအာက္မွာ ဖါးေတြ အျပည့္ျဖစ္ေနၿပီ။ အကၤ်ီအိပ္ကပ္ထဲ လက္ႏႈိက္တဲ့သူက အိပ္ထဲမွာ ဖါးေတြ ျပည့္ေနၿပီ။ အီဂ်စ္ကေလးေတြ ေက်ာင္းသြားေတာ့ လမ္းမွာ ဖါးေတြကို ေျခေထာက္နဲ႔ ကန္က်။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ ရြ႕ံနဲ႔ ေပါက္တမ္း မကစားဘဲ ဖါးနဲ႔ ေပါက္တမ္း ကစားၾကတယ္။ နန္းေတာ္ထဲမွာ ဖါး။ တဲစုတ္ေလးမွာ လည္း ဖါး။ ဖါးကေလး၊ ဖါးႀကီး အစံုပါပဲ။ ဖါးေအာ္သံေတြက နားပင္းလုပါပဲ။ အိမ္ထဲမွာ ဖါး၊ ၿခံထဲမွာ ဖါး။ျမစ္ထဲက တက္လာတဲ့ ဖါးေတြဟာ ေတာင္လို ပံုေနၿပီး ၫွီေစာ္နံေနၿပီ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဖါေရာဘုရင္ ဒဏ္မခံႏိုင္ေတာ့ဘူး။ေမာေရွကို ေခၚတယ္။ “ထာဝရဘုရားသည္ ဘားတို႔ကို ငါႏွင့္ ငါ့လူတို႔ထံမွ ပယ္ရွားေတာ္မူမည္အေၾကာင္း ေတာင္းပန္ေလာ့။ ဣသေရလလူတို႔သည္ ထာဝရဘုရားအား ယဇ္ပူေဇာ္ရေသာအခြင့္ကို ငါေပးမည္ဟု ဆို၏။”
ေမာေရွ ေပ်ာ္မွာေပါ့။ ဖါေရာဘုရင္ စိတ္ေျပာင္းၿပီကိုး။ ေျပာင္းလဲၿပီေပါ့။ ဖ်က္ဆီးဖို႔ အခ်ိန္ ေျပာပါဆိုေတာ့ "To morrow!" မနက္ျဖန္ တဲ့။ နားမလည္ႏိုင္စရာပဲ။ သူ႔အစားအေသာက္ထဲမွာ ဖါးေတြ။ အိပ္ယာမွာ ဖါးေတြ။ အဝတ္အစား ေတြထဲမွာ ဖါးေတြ။ တအိမ္လံုးမွာ ဖါးေတြ။ ဘုရားသခင္က ဖါးေတြ ရွင္းေပးေတာ့မယ္။ ဖါေရာမင္းက ေျပာလာတယ္။ “မနက္ျဖန္”။ ဒီတညေတာ့ ဖါးေတြနဲ႔ ေနခ်င္ေသးတယ္ေပါ့။ ဘာလို႔မ်ား ဖါးေတြနဲ႔ ေနာက္ထပ္တည ေနခ်င္ပါလိမ့္။
ဖါေရာဘုရင္က “မနက္ျဖန္” တဲ့။ ဘုရားဝိညာဥ္ေတာ္ကေတာ့ “ယေန႔တြင္ သင္တို႔သည္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ အသံကို ၾကားလွ်က္ရွိသည္ျဖစ္၍၊ ခိုင္မာေသာ စိတ္ႏွလံုး မရွိၾကႏွင့္။” - ေဟၿဗဲ ၃း ၇- ၈။ ဖါေရာဘုရင္က , "To morrow." “မနက္ျဖန္”။ ဝိညာဥ္ေတာ္က "To day!" ဒီေန႔။
“မနက္ျဖန္” ဆိုတာ လူအမ်ားစု ေျပာတတ္တဲ့ စကားပဲ။
ဆက္ကပ္ဖို႔ လိုတယ္။ ကိုယ့္ကို အဖိုးအခေပးၿပီး ေရြးဝယ္ထားတယ္။ (၁ေကာ ၆း ၂၀) လူက ဘုရားအတြက္ အရိုးသားဆံုး ေပးလွဴႏိုင္တဲ့အရာဟာ ဆက္ကပ္မႈ၊ ဝိညာဥ္ေတာ္နဲ႔ ျပည့္ဝမႈပဲ။ ဆက္ကပ္ခ်င္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မနက္ျဖန္မွ။ မနက္ျဖန္လို႔ပဲ ေျပာတတ္ၾကတယ္။ မေအာင္ျမင္တဲ့ အသက္တာမွာ ဖါးေတြနဲ႔ ေနာက္တည ေနခ်င္ၾကတယ္။
ဘုရားနဲ႔ေဝးေနသူကို ေျပာၾကည့္ပါ။ သူ ဝန္ခံမွာပါ။ “ဟုတ္ကဲ့ ဆရာ။ လုပ္ရမွာေပါ့။ ဘုရားနဲ႔ ေဝးကတည္းက ဘဝမွာ ဒုကၡေတြပဲ ႀကံဳေနတာ။ ဒီဘဝကို စိတ္ပ်က္ေနပါၿပီ။ လူက မက်န္းမာေတာ့ဘူး။ စိတ္ညစ္ေနၿပီ။ ျပႆနာေတြပဲ ႀကံဳေနရတယ္။ အရင္လို မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ သြားၿပီ။ ဘုရားထံ လွည့္ျပန္ရမယ္။” ဒီစကားၾကားရင္ တယ္ဟုတ္ပါလား ေတြးမိမယ္။ “ကဲ၊ အခု ဒူးေထာက္ ဆုေတာင္းရေအာင္” ဆိုရင္ေတာ့၊ သူက သူ႔ဇာတိအလိုဆႏၵ ဖါးေတြနဲ႔ ေနာက္တည ေနခ်င္ဦးမွာပါ။ ေလာက အေပးအယူ ဖါးေတြနဲ႔ ေနာက္တည ေနခ်င္ဦးမွာပါ။
နယူးေယာ့ၿမိဳ႕က ၁၅ ႏွစ္အရြယ္ ေကာင္ေလးတေယာက္ကို ေျမေအာက္ မိလႅာပိုက္ခန္းထဲမွာ ေနတာ ေတြ႕ၾကရတယ္။ အေဖနဲ႔ အဆင္မေျပဘူး။ အိမ္မွာ မေနခ်င္ေတာ့ဘူး။ မသံုးတာၾကာၿပီျဖစ္တဲ့ မိလႅာပိုက္ခန္းထဲမွာ လာေနတယ္။ ၂ ပတ္ၾကာမွ ေမြ႕ယာအစုတ္ေပၚမွာ အိပ္ေနတဲ့ သူ႔ကို ရဲက ေတြ႕တယ္။ မိလႅာခန္းထဲက ႂကြက္ေတြၾကားမွာ ေရနံဆီမီးဖိုအစုတ္ကေလးနဲ႔ ခ်က္ျပဳဖို႔ ႀကိဳးစားေနတယ္။ ၂ ပတ္ ရွိၿပီ။ သူ႔ကို ရဲ႕ အိမ္ျပန္ပို႔ေတာ့ သူ႔အေဖက “ဘာျဖစ္လဲကြာ။ အေဖ ခြင့္လႊတ္ပါတယ္။ မနက္ျဖန္က်ရင္ အိမ္ ျပန္လာခဲ့ေပါ့။” တဲ့။
အသက္တာ လဲက်တဲ့သူေတြလည္း ဒီလိုပါပဲ။ ဘုရားသခင္က ျပန္လာေစခ်င္ၿပီ။ ေလာက အညစ္အေၾကးေတြထဲမွာ ဆက္ေနခ်င္ေသးတယ္။ အခု ျပန္လာဖို႔ လိုတယ္။ “ကိုယ္အျပစ္တို႔ကို ေဖၚျပေတာင္းပန္လွ်င္၊ ငါတို႔အျပစ္ရွိသမွ်ကို လႊတ္၍၊ ဒုစရိုက္ရွိသမွ်ႏွင့္ ကင္းစင္ေစျခင္းငွါ၊ ဘုရားသခင္သည္ သစၥာတရားႏွင့္၎၊ ေျဖာင့္မတ္ျခင္း တရားႏွင့္၎ ျပည့္စံုေတာ္မူ၏။” (၁ေယာ ၁း ၉)
ဘာေၾကာင့္ သခင္ေယရႈထံ မလာသလဲ? ခြင့္လႊတ္မယ္။ အျပစ္ဝန္ထုပ္ ပင္ပန္းတာေတြ အနားရေစမယ္။ ကယ္တင္မယ္ ဆိုေပမယ့္ လူက မနက္ျဖန္မွ လာမယ္။
“မနက္ျဖန္” ဆိုတဲ့ စကား လုကာ အခန္းႀကီး ၉ မွာ သခင္ေယရႈ ၃ ခါ ၾကားခဲ့ရတယ္။ လူတေယာက္က “သခင္ ကိုယ္ေတာ္ႂကြေတာ္မူရာ အရပ္ရပ္သို႔ အကၽြႏ္ုပ္ လိုက္ပါမည္။” လို႔ ေလွ်ာက္တယ္။ ေကာင္းလိုက္တဲ့ ဂတိပဲ။ ဒါေပမယ့္ သခင္ေယရႈက “ေျမေခြးသည္ ေျမတြင္း ရွိ၏။ မိုးေကာင္းကင္၌ က်င္လည္ေသာ ငွက္သည္ နားေနရာ အရပ္ရွိ၏။ လူသားမူကား ေခါင္းခ်ရာမွ် မရွိ။” လို႔ ေျပာျပတဲ့အခါ ဘာမွ ဆက္မၾကားရေတာ့ဘူး။ ဆက္ကပ္မႈဆိုတာကို နားမလည္ခဲ့ဘဲ ေျပာတာကိုး။ အဲဒီေတာ့ အိမ္မွာ ဖါးေတြနဲ႔ ေနာက္တည ဆက္ေနေတာ့မွာေပါ့။
ေနာက္တေယာက္ကို “ငါ့ေနာက္သို႔ လိုက္ေလာ့” လို႔ မိန္႔ေတာ္မူတယ္။ (အငယ္ ၅၉) ဒါေပမယ့္ သူက “သခင္၊ အကၽြႏ္ုပ္အဘကို ေရွးဦးစြာ သြား၍ သၿဂၤဳိဟ္ရေသာအခြင့္ကို ေပးေတာ္မူပါ။” ေရွးဦးစြာတဲ့။ သူ႔ကိစၥကို အရင္ ဦးစားေပးတာပါ။ အေဖေသလို႔ သၿဂၤဳိဟ္တာက ျပႆနာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားကို ဦးစားေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့အထင္ေတာ့ သူ႔အေဖက မေသေသးပါဘူး။ လူအမ်ားစုက ခရစ္ေတာ္ထက္ ကိုယ့္ေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းကို ဦးစားေပးတတ္ၾကတယ္။ ဘုရားထက္ လူေတြရဲ႕ အႀကိဳက္ကို လိုက္တတ္တယ္။ တနဂၤေႏြေန႔ ဘုရားေက်ာင္းသြားရမယ့္အစား တျခားအိမ္မႈကိစၥေတြကို ဦးစားေပးေနသူေတြ ရွိတတ္ပါတယ္။ “လူေသတို႔သည္ မိမိလူေသတို႔ကို သၿဂီဳိဟ္ပါေလေစ။ သင္မူကား သြား၍ ဘုရားသခင္ ႏိုင္ငံေတာ္၏ အေၾကာင္းကို ေဟာေျပာေလာ့။” လို႔ သခင္ေယရႈ ေျပာရသူေတြပါ။
တတိယ တေယာက္ကေတာ့ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံမယ့္ပံုပါ။ “ကိုယ္ေတာ္ေနာက္သို႔ အကၽြႏု္ပ္ လိုက္ပါမည္။ သို႔ေသာ္လည္း …..” တဲ့။ အဲဒီ သို႔ေသာ္လည္းက ျပႆနာပါပဲ။ အသင္းေတာ္အမ်ားစုက သိုးၿခံမျဖစ္ဘဲ ဆိတ္ၿခံ ျဖစ္ေနပါတယ္။ လုပ္မယ္ဆိုေပမယ့္ ဆင္ေျခေပးေနၾကတယ္။ “အိမ္၌ရွိရစ္ေသာသူတို႔ကို အရင္သြား၍ အခြင့္ပန္ပါရေစ။” ဒီမွာလည္း အရင္တဲ့။ “ထြန္ကိုင္းကို ကိုင္လ်က္ ေနာက္သို႔ လွည့္၍ ၾကည့္ေသာသူမည္သည္ကား၊ ဘုရားသခင္၏ ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ မထိုက္မတန္။”
ေရဗကၡာက ဣဇက္အတြက္ သတို႔သမီး ျဖစ္ရမွာကို ခ်က္ခ်င္းဆံုးျဖတ္တယ္။ (အျပစ္သားဟာလည္း ေကာင္းကင္သတို႔သား သခင္ေယရႈခရစ္ေတာ္ကို ကယ္တင္ရွင္အျဖစ္ ခ်က္ခ်င္း ဆံုးျဖတ္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။) မိဘ ေဆြမိ်ဳးေတြက “မိန္းမကေလးသည္ အကၽြႏ္ုပ္တို႔ထံမွာ၊ ဆယ္ရက္ခန္႔ေလာက္ ေနပါေစဦး။ ေနာက္မွ သူ႔ကို သြားပါေစမည္ဟု ဆုိၾက၏။” (အျပစ္သား တေယာက္ ခရစ္ေတာ္ထံ မေရာက္ဖို႔ ပတ္ဝန္းက်င္ အသိုင္းအဝိုင္းက ႀကိဳးစားၾကသလိုပါ။)
အာျဗဟံရဲ႕ ကၽြန္က အခ်ိန္ မဆိုင္းေစခ်င္တဲ့အခါ၊ သူတို႔က မိန္းကေလးကို ေခ်ာ့ေျပာတယ္။ “ေရဗကၡာ ဒီလူနဲ႔ လိုက္သြားမလား” (ကမၻာ ၂၄း ၅၈) ေရဗကၡာက ရွင္းပါတယ္။ “လိုက္ပါမယ္။” တဲ့။ ဆင္ေျခေတြ မေပးဘူး။
ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္က First ႏွစ္ျခင္းအသင္းေတာ္မွာ ဖါးေတြအေၾကာင္း တရား ေဟာဖူးတယ္။ လူငယ္ေတြ ကယ္တင္ျခင္း ရၾကတယ္။ အဲဒီမွာ တျခားအသင္းေတာ္က မိန္းကေလး တေယာက္ပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ သူက အသင္း ေခါင္းေဆာင္ေပါ့။ သူလည္း ကယ္တင္ျခင္းရလို႔ ဝမ္းသာေနတယ္။ အဲဒီအသင္းေတာ္ကေန သူ ထြက္လိုက္ၿပီ။ “ဆရာ၊ ကၽြန္မ ဖါးေတြနဲ႔ ဆက္မေနႏိုင္ေတာ့ဘူး။” တဲ့။
ကဲ၊ ဖါးေတြနဲ႔ ဆက္မေနသင့္တဲ့ အေၾကာင္းရင္း ၃ ခ်က္ေလာက္ ရွိပါတယ္။ ပထမက …
မနက္ျဖန္မွာ ဖါးေတြ ဆက္ရွိေနႏိုင္ေသးတယ္။ ဖါးေတြက အၿမဲ ဆက္ေနႏိုင္တယ္ေနာ္။
သူေဌးတေယာက္ သခင္ေယရႈထံကေန စိတ္ပ်က္စြာနဲ႔ ထြက္သြားတယ္။ သူက ေငြကို တပ္မက္ေနတယ္။ သူ႔ဘဝမွာ ဝမ္းနည္းျခင္းေတြဟာ ဆက္ရွိေနပါတယ္။ ဖါးေတြ ရွိေနဆဲပဲ။
ေယာနက ထာဝရဘုရားထံေတာ္မွ တာရႈၿမိဳ႕ကို ထြက္သြားတယ္။ (ေယာန ၁း ၃) ဘုရားသခင္က နိနေဝၿမိဳ႕ကို သြားခိုင္းတာပါ။ သူက ပင္လယ္ထဲမွာ ေနာက္တညေနခ်င္သူပါ။ ဒါက ျပႆနာပါ။ ေလျပင္းမုန္တိုင္းကို လႊတ္လိုက္ၿပီ။ သေဘာၤ လူးလိမ့္ေနၿပီ။ ေယာနကို ပင္လယ္ထဲ မျပစ္မခ် မခ်င္း ေလမၿငိမ္ဘူး။ ဘုရားခန္႔ထားတဲ့ ငါးႀကီးက ေယာနကို ၿမိဳတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေယာနဟာ ကမၻာမွာ ပထမဆံုး ေရငုတ္သေဘၤာ စီးတဲ့သူ ျဖစ္သြားတယ္။ ေဝလငါးထဲမွာ ေနၿပီး၊ ေျမထဲပင္လယ္ကို ျဖတ္ခဲ့တယ္။ ေယာန ေခါင္းမူးသလား။ ေယာနက ေခါင္းမမူးဘဲ ေဝလငါးက မူးသြားတယ္။ သူ႔ကို ၿမိဳထားရတာ ပ်ိဳ႕အန္ခ်င္လာတယ္။ လဲက်တဲ့သူက ေတာ္ေတာ္ ဒုကၡေပးပါတယ္။ ေယာနကလည္း ေတာ္ေတာ္ ဥာဏ္ေကာင္းတဲ့သူ လို႔ ေျပာရမယ္။ ဒုကၡေရာက္ေတာ့ ဘုရားကို ဆုေတာင္းတတ္တယ္။ ဘုရားက ငါးႀကီးကို ကမ္းေျခအေရာက္ပို႔။ ငါးႀကီးက အန္ထုတ္ၿပီးမွ အနားရ။ ေယာနလည္း ကုန္းေပၚ ေရာက္လာတယ္။
……………
……………
ဒုတိယအခ်က္ …….  ဖါးထက္ ပိုဆိုးတာေတြ ေရာက္လာႏိုင္တယ္။
ဖါေရာမင္းမွာ ပိုဆိုးတာေတြ ျဖစ္လာတယ္။ ဖါးေတြေနာက္မွာ ျခင္ေတြ၊ ယင္ေတြ၊ က်ိဳင္းေတြ၊ မီးနဲ႔ အေမွာင္ေတြ ကို ႀကံဳရတယ္။ ေနာက္ဆံုးမွာ သားဦးေတြ ေသရတယ္။ မာနေၾကာင့္ ႀကံဳရတာ ျဖစ္တယ္။ “ထိုကာလ၌ လူတို႔၏ ေမာေသာမ်က္ႏွာကို ႏွိမ့္ရမည္။ လူတို႔၏ မာနကိုလည္း ရႈတ္ခ်ရမည္။” (ေဟရွာယ ၂း ၁၁) တရားစီရင္တဲ့ အခ်ိန္ ေရာက္လာတဲ့အခါ ဖါးထက္ ဆိုးတာေတြ ႀကံဳရပါေတာ့တယ္။
လူအမ်ားစုက ေငြမက္တယ္။ ပစၥည္းဥစၥာ မက္တယ္။ က်မ္းစာက “ေငြကို တပ္မက္ျခင္းသည္ မေကာင္းေသာ အမႈအေပါင္းတို႔တြင္ မူလအျမစ္ျဖစ္သတည္း။” (တိေမာေသ ၆း ၁၀) ေငြကို သိပ္မက္တဲ့အခါ မိသားစု၊ က်န္းမာေရး၊ သားသမီး၊ ကိုယ္က်င့္တရားနဲ႔ ဘုရားသခင္ကို ပစ္ပယ္လာတယ္။ ဖါးေတြနဲ႔ ေနေပ်ာ္လာတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖါးထက္ ဆိုးတာေတြ ေရာက္လာပါလိမ့္မယ္။
မိသားစုတစု။ သားေလးရဲ႕ ဓါတ္ပံုက ဧည့္ခန္းထက္မွာ ခ်စ္စရာ။ ဒါေပမယ့္ မိဘက ကေလးကို ဂရုမစိုက္။ ေငြပဲ ရွာေနတယ္။ အလုပ္ သိပ္ရႈပ္ၾကတယ္။ “သင္၏ဒုစရိုက္သည္ သင့္ကို ဆံုးမမည္။ သင္၏ေဖါက္ျပန္ျခင္းသည္ သင့္ကို အျပစ္ေပးမည္။ သို႔ျဖစ္၍ သင္၏ဘုရားသခင္ ထာဝရဘုရားကို စြန္႔ျပစ္ေသာအမႈ၊ ငါ့ကို မေၾကာက္ဘဲ ေနေသာအမႈသည္ မေကာင္းေသာအမႈ၊ ခါးေသာအမႈျဖစ္သည္ကို သိျမင္ရမည္ဟု ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ ထာဝရဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။” (ေယရမိ ၂း ၁၉) တေန႔ေတာ့ သူတို႔အိမ္က စပါးက်ည္ မီးေလာင္တယ္။ အထဲမွာ ကေလးရွိေနတာကို ဘယ္သူမွ မသိၾကဘူး။ စိတ္မေကာင္းစရာ ျဖစ္လာတယ္။
ဗဟၤာဒဒ္က အရက္ေသာက္ေနတယ္။ စစ္တိုက္ရင္း ေသာက္တယ္။ “စပ်စ္ရည္သည္ လွည့္စားတတ္၏။ ေသရက္ေစရက္သည္ ရုန္းရင္းခတ္ျဖစ္ျခင္း အမႈကို ျဖစ္ေစတတ္၏။” (သုတၱံ ၂၀း ၁) အဲဒီမွာ ပိုဆိုးတဲ့ ဒုကၡေရာက္လာတယ္။ ရႈရိစစ္တပ္ႀကီး ရံႈးနိမ့္ရၿပီး ဗဟၤာဒဒ္ကိုယ္တိုင္လည္း ဒုကၡႀကံဳရတယ္။ အရက္ေၾကာင့္ ျဖစ္ရတာပါ။
တတိယအခ်က္က - မနက္ျဖန္ဆိုတာ ရွိခ်င္မွ ရွိေတာ့မွာပါ။ “နက္ျဖန္ေန႔ကို အမွီျပဳ၍ မဝါႂကြားႏွင့္။ တရက္အတြင္းတြင္ အဘယ္သို႔ ျဖစ္လိမ့္မည္ကို မသိႏိုင္။” (သုတၱံ ၂၇း ၁)
“ဤမွ်ေလာက္ ႀကီးစြာေသာ ကယ္တင္ေတာ္မူျခင္း တရားကို ငါတို႔သည္ နားမေထာင္ဘဲေနလွ်င္၊ အျပစ္ဒဏ္ႏွင့္ အဘယ္သို႔ လြတ္ၾကလိမ့္မည္နည္း။” (ေဟၿဗဲ ၂း ၃) ေပ်ာ္ပြဲရႊင္ပြဲေတြ က်င္းပေနတဲ့ ရက္ေတြမွာပဲ လူေတြဟာ ရုတ္တရက္ မေတာ္တဆမႈေတြနဲ႔ ထာဝရကာလထဲကို ခ်က္ခ်င္းႀကီး ေရာက္သြားေနၾကတယ္။ မနက္ျဖန္ဟာ မေသခ်ာဘူး။ ေသခ်ာတာက ဒီေန႔ ေနာင္တရဖို႔ပဲ။ သခင္ေယရႈကို ကယ္တင္ရွင္အျဖစ္ အားကိုးဖို႔ပဲ။ ဘုရားသခင္က ဘယ္သူ႔ကိုမွ မပ်က္စီးေစခ်င္ဘူး။
လူဆိုးေတြ ေသရလည္း ဘုရားသခင္ မေပ်ာ္ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ သည္းမခံႏိုင္တဲ့အခ်ိန္ ေရာက္လာတတ္တယ္။ “ထာဝရဘုရားကလည္း ငါ့ဝိညာဥ္သည္ လူတို႔တြင္ အစဥ္မဆံုးမရ။” (ကမၻာ ၆း ၃) ဂတိေတာ္ကေတာ့ “ခမည္းေတာ္သည္ ငါ့အားေပးေတာ္မူသမွ်ေသာ သူတို႔သည္ ငါ့ထံသို႔ လာၾကလိမ့္မည္။ ငါ့ထံသို႔လာေသာသူကို ငါသည္ အလွ်င္းမပယ္။” (ေယာဟန္ ၆း ၃၇) ဘုရားက သူ႔အပိုင္း သူလုပ္ပါတယ္။ သားေတာ္ကို ေစလႊတ္တယ္။ အေသြးသြန္းတယ္။ အျပစ္အတြက္ အဖိုးအခကို ေပးခဲ့တယ္။ ေနာက္တပိုင္းက ကိုယ့္အပိုင္း။ သခင္ေယရႈကို အားကိုးလိုက္ပါ။ “သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကို ရ၏” (ေယာဟန္ ၃း ၃၆)
တင္နက္ဆီးျပည္နယ္မွာ အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ ကယ္တင္ျခင္းတရား ၾကားရတယ္။ ဆုေတာင္းဖို႔ ေခၚေတာ့ သူ လက္ေႃမွာက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္ေတာ့ ေရွ႕ထြက္မလာဘူး။ ေနာက္တေန႔ အဲဒီအမ်ိဳးသမီး ရုတ္တရက္ ေဆးရံုပို႔ရတယ္။ ေန႔လည္ေလာက္မွာ ဆံုးသြားတယ္။ မနက္ျဖန္ဆိုတာ ရွိခ်င္မွ ရွိတာမ်ိဳးပါ။ လူငယ္တေယာက္ ကားတာယာ လဲေနတယ္။ ေပါက္ကြဲၿပီး မ်က္ႏွာကို မွန္တယ္။ ေဆးရံုပို႔ၿပီး ၂ ရက္ အၾကာမွာ ဆံုးတယ္။ မနက္ျဖန္ဆိုတာ မေသခ်ာဘူး။ မာနတ္ကေတာ့ လူကို ဘုရားသခင္ထံပါး မခ်ဥ္းကပ္ေအာင္ အခ်ိန္ဆြဲခိုင္းလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ မနက္ျဖန္ဆိုတာ မေသခ်ာဘူး။
“ယခုပင္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာ အခ်ိန္ရွိ၏။ ယခုပင္ ကယ္တင္ရာေန႔ရက္ကာလ ရွိ၏။” (၂ ေကာ ၆း ၂)
(ဒီတရားစကားကို ဖတ္ၿပီးတဲ့အခါ သခင္ေယရႈခရစ္ကို ကယ္တင္ရွင္အျဖစ္ အားကိုးဖို႔ တိုက္တြန္းပါရေစ။ ဘဝမွာ ဖါးေတြနဲ႔ ေနာက္တည ထပ္မေနပါနဲ႔ေတာ့။ ကိုယ့္အျပစ္ကို ဝန္ခံၿပီး၊ သခင္ေယရႈခရစ္ ကားတိုင္မွာ အေသခံေပးတဲ့အတြက္ ခြင့္လႊတ္ဖို႔ ေတာင္းခံႏိုင္ပါၿပီ။)