Sunday, June 21, 2015

Father's Day - Sermon Outlines အေဖေန႔ မွတ္စု

U Bet Ei

၁၉၁၀ ခုႏွစ္က အေမရိကန္ျပည္၊ Washington ဝါရွင္တန္ျပည္နယ္၊ Spokane စပို႔ကိန္းၿမိဳ႕မွာ Senora Dodd စဲန္ႏိုရာ၊ ေဒါ့ဒ္ ဆိုတဲ့ အမ်ိဳးသမီး တေယာက္ရွိတယ္။ သူက ဘုရားေက်ာင္းမွာ အေမေန႔ အေမအေၾကာင္း တရားေဒသနာ ၾကားနာေနတယ္။ သူ႔စိတ္ထဲမွာ သူ႔အေဖအေၾကာင္း ေတြးေနမိတယ္။ သူ႔အေဖက ျပည္တြင္းစစ္မွာ ပါဝင္ခဲ့တဲ့ စစ္သားေဟာင္းႀကီးေပါ့။ အေမက အသက္ငယ္ငယ္နဲ႔ ဆံုးသြားေတာ့ သူ႔ဘဝတေလွ်ာက္လံုး အေဖကပဲ ၾကည့္ရႈျပဳစုခဲ့ရတယ္။ အေဖက ဘုရားတရား ကိုင္းရိႈင္းတယ္။ အေဖ့ကိုေရာ တျခားအေဖေတြကိုပါ ဂုဏ္ျပဳတဲ့ေန႔ကေလးတေန႔ ရွိမယ္ဆိုရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလို႔ သူေတြးမိတယ္။ သူ႔အေဖက ဇြန္လမွာ ေမြးေတာ့ ၁၉၁၀ ခုႏွစ္ ဇြန္လ တတိယ တနဂၤေႏြေန႔ ဝါရွင္တန္ျပည္နယ္၊ Spokane စပို႔ကိန္းၿမိဳ႕မွာ သူ႔အေဖကို ဂုဏ္ျပဳလိုက္တယ္။
ေနာင္ ၅၆ ႏွစ္အၾကာ ၁၉၆၆ ခုႏွစ္မွာ  သမတ Lyndon Johnson လင္ဒန္၊ ဂၽြန္းဆင္က ဇြန္လ တတိယပတ္ တနဂၤေႏြကို အေဖေန႔အျဖစ္ သတ္မွတ္ေၾကာင္း ေၾကညာလိုက္တဲ့အခါ ကမၻာေပၚမွာ အေဖေန႔အျဖစ္ လူသိမ်ားလာတယ္။
၁။ အေဖက သားသမီးေတြကို အခ်ိန္ေပးတတ္ရမယ္။
၁၉ ရာစုမွာ ထင္ရွားတဲ့  Charles Francis Adams ဆိုတဲ့ ႏိုင္ငံေရးသမားတေယာက္ သူ႔သားနဲ႔ ငါးမွ်ားသြားတယ္။ ဒိုင္ယာရီမွာ "သားနဲ႔ ငါးမွ်ားသြားတယ္။ တရက္ အခ်ိန္ ပုပ္သြားတယ္။" လို႔ေရးတယ္။ သူ႔သားရဲ႕ ဒိုင္ယာရီမွာေတာ့ "အေဖနဲ႔ ငါးမွ်ားသြားတယ္။ တသက္လံုးမွာ အေပ်ာ္ဆံုးေန႔ပဲ။" လို႔
ေရးတာေတြ႕ရတယ္။
 UK ရဲ႕ မိသားစု ၄ စုမွာ တစုသာ အိမ္မွာ အေဖရွိတယ္။
အဲဒီအိမ္မွာလည္း အခ်ိန္ ၉၀% က အေမနဲ႔ပဲ ေနရတယ္။
ေယာက်ၤားအမ်ားအျပားက သားသမီးေတြကို စြန္႔ပစ္ထားတယ္။
အေဖျဖစ္ရတာ ဘဝမွာ သိပ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။ စိတ္ေခၚမႈကလည္း ႀကီးတယ္။
၂။ အခ်ိန္မေပးတဲ့အခါမွာေတာ့
ေသဒဏ္က်ခံရေတာ့မယ့္ လူငယ္တေယာက္။ တရားသူႀကီးက ဒီလူငယ္ကို ငယ္ငယ္ကေလးထဲက ရင္းႏွီးတယ္။ သူ႔အေဖနဲ႔ ရင္းႏွီးတယ္။ သူ႔အေဖက နာမည္ႀကီး ဥပေဒပညာရွင္တေယာက္။ "The Laws of Trusts" "ယံုၾကည္စြာ အပ္ႏွံမႈဆိုင္ရာ ဥပေဒမ်ား" ဆိုတဲ့ က်မ္းကို ျပဳစုသူ။ တရားသူႀကီးက ေမးတယ္။ "မင္းအေဖကို သတိမရဘူးလား?"ေကာင္းေကာင္း သတိရပါတယ္ တရားသူႀကီးခင္ဗ်ာ။" တရားခံရဲ႕ အသိစိတ္ၾကည္လင္တာကို ျပခ်င္တဲ့အတြက္ "အခု ျပစ္ဒဏ္ခံရေတာ့မယ္။ မင္းအေဖကိုလည္း သတိရရင္ သူ႔အေၾကာင္း ထင္ထင္ရွားရွား မွတ္မိတာ ရွိသလား?" လို႔ ေမးတယ္။ ခဏတိတ္ဆိတ္သြားတယ္။ တရားသူႀကီး မေျမာ္လင့္ဘဲ ၾကားလိုက္ရတဲ့ အေျဖကေတာ့ "သတိရတာက- အေဖ့ဆီ အႀကံဥာဏ္ သြားေတာင္းပါတယ္။ စာအုပ္တအုပ္ ေရးေနရာက ေမာ့ၾကည့္ၿပီး 'သြားစမ္း သား၊ ငါ အလုပ္ရႈပ္ေနတယ္။' အေဖနဲ႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီးေနဖို႔ သြားေတာ့ 'သြားစမ္း သား။ ဒီစာအုပ္က ၿပီးမွ ျဖစ္မယ္။' လို႔ လွည့္ေျပာပါတယ္။ အေဖ့ကို တကယ့္ ဥပေဒပညာရွင္ႀကီးအျဖစ္ အမွတ္ရပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဆံုးရံႈးသြားတဲ့ မိတ္ေဆြ တေယာက္လိုလည္း သတိရပါတယ္ တရားသူႀကီးခင္ဗ်ား။"
တရားသူႀကီးက "အား။ စာအုပ္ေတာ့ၿပီးတယ္။ သားကိုေတာ့ ဆံုးရံႈးရပါလား။" ေရရြတ္မိပါေတာ့တယ္။
၃။ အေဖမရွိသူအတြက္ေတာ့-
Fred Craddock ဟာ Yale University မွာ ဆရာအျဖစ္ စာသင္ျပရင္း၊ တေန႔ သူ႔ဇနီးနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္တည္း စားေသာက္ဆိုင္ကို သြားတယ္။ အစားအေသာက္ကို ေစာင့္ေနတုန္း ဆံပင္ျဖဴျဖဴနဲ႔ အဖိုးႀကီးတေယာက္ စားပြဲတခုကေန တခု လူေတြကို လိုက္ႏႈတ္ဆက္ေနတာ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ "ဒီကိုေတာ့ မလာေလာက္ပါဘူး" လို႔ သူ႔ဇနီးကို တိုးတိုးေလး ေျပာတယ္။ စိတ္ထဲကလည္း မလာေစခ်င္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အဖိုးႀကီးက ေရာက္လာတယ္။
"ဘယ္ကလာၾကသလဲ" လို႔ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး ေမးလာတယ္။
"အိုကလာဟိုးမား"
"သိပ္သာတဲ့ျပည္နယ္လို႔ ၾကားဖူးတယ္။ ေရာက္ေတာ့ မေရာက္ဖူးဘူး။ ဘာအလုပ္လုပ္သလဲ"
"Phillips University မွာ က်မ္းစာေက်ာင္းသားေတြကို တရားေဟာနည္း သင္တယ္။"
"အိုး၊ ဆရာက တရားေဟာဆရာေတြကို သင္ရတာကိုး။ ေျပာျပခ်င္တဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကေလးတခု ရွိတယ္။" ေျပာရင္း ခုံဆြဲယူထိုင္တယ္။ စိတ္ညစ္သြားေပမယ့္ သူေျပာလာတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ကေလးက စိတ္ဝင္စားစရာပါ။
"က်ဳပ္က Ben Hooper ပါ။ က်ဳပ္ကို ဟိုအေဝးႀကီးက ေတာင္တန္းေတြ တဖက္မွာ ေမြးတယ္။ အေမက အိမ္ေထာင္မရွိဘဲ ကေလးေမြးတာဆိုေတာ့ ဘဝက ခက္တယ္။ ေက်ာင္းစေနေတာလည္း အတန္းေဖၚေတြက နာမည္ေျပာင္ ေပးၾကတယ္။ ကစားေဖၚေတြက တအားစၾကလို႔ နားခ်ိန္၊ စားခ်ိန္ဆိုရင္ သူတို႔ကို ေရွာင္ရတယ္။"
"စေနေန႔ ေန႔လည္ ၿမိဳ႕ထဲသြားရင္လည္း မ်က္လံုးေတြက မီးေတာက္မတတ္ ၾကည့္ေနၾကတာ။ ကေလးအေဖ ဘယ္သူလဲလို႔ ေတြးေနၾကတာေပါ့။"
"၁၂ ႏွစ္သားအရြယ္ေရာက္ေတာ့ ဘုရားေက်ာင္းမွာ တရားေဟာဆရာ အသစ္ေရာက္လာတယ္။ က်ဳပ္က ဘုရားေက်ာင္းဆိုလည္း ေနာက္က်တက္ၿပီး၊ ေစာေစာ ျပန္ထြက္ရတယ္။ တေန႔ေတာ့ က်ဳပ္ျပန္မထြက္ခင္ ဆရာက ေကာင္းႀကီးေပးတယ္။ လူေတြအားလံုး က်ဳပ္ကို ဝိုင္းၾကည့္ေနမယ္ထင္တယ္။ တံခါးဝေရာက္ေတာ့ ပုခံုးမွာ လက္တင္တာ ခံရတယ္။ ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ ဆရာက က်ဳပ္ကို ၾကည့္ေနတယ္။ "
"မင္းဘယ္သူလဲ၊ ေကာင္ေလး။ ဘယ္သူ႔သားလဲ"
စိတ္ထဲေမွာင္က်သြားတယ္။ ဆရာက အရွက္ခြဲလိုက္သလိုပဲ။ ဒါေပမယ့္ ဆရာက က်ဳပ္ကို ေစ့ေစ့ၾကည့္ရင္း နားလည္သြားပံုရၿပီး အားရပါးရ ၿပံဳးတယ္။ "ေနဦး။ အခုမွ ငါသိတယ္။ မင္းမိသားစုကို ငါသိၿပီ။ မင္းက ဘုရားသားပဲ။"
အားရပါးရ ေအာ္ေျပာလိုက္ေသးတယ္။ "ေကာင္ေလး။ မင္းမွာ ေကာင္းကင္အေမြ ရွိတယ္။ ရေအာင္ယူေဟ့။"
အဖိုးႀကီးက "ဒီစကားဟာ က်ဳပ္တသက္လံုးမွာ အေရးအႀကီးဆံုးစကားပဲ" လို႔ ေျပာၿပီး တျခားစားပြဲေတြကို ႏႈတ္ဆက္ဖို႔ ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ ရုတ္တရက္  Fred Craddock သတိရသြားတယ္။ Tennessee ျပည္နယ္သားေတြ ျပည္နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးရာထူးကို တရားမဝင္ ၂ ခါ ေရြးခဲ့ဖူးတယ္။ တခါကေတာ့ Ben Hooper ကို ေရြးခဲ့ၾကတာပါ။
xxxxxxxxxxxxxxxxx
အေဖကို သားသမီးေတြက ဘယ္လို သေဘာထားတတ္သလဲ ဆိုေတာ့-
Father
4 Years: My daddy can do anything.
7 Years: My dad knows a lot, a whole lot.
8 Years: My father doesn't quite know everything.
12 Years: Oh well, naturally Father doesn't know everything.
14 Years: Father? Hopelessly old-fashioned.
21 Years: Oh that man is out of date. What did you expect?
25 Years: He knows a little bit about it, but not much.
30 Years: Must find out what Dad thinks about it.
35 Years: A little patience, let's get Dad's meaning first.
50 Years: What would Dad have thought about it?
60 Years: My dad knew literally everything.
65 Years: I wish I could talk it over with Dad once more.
အေဖ
၄ ႏွစ္သား- ေဖေဖက အကုန္လုပ္တတ္တယ္။
၇ ႏွစ္- ေဖေဖက အမ်ားႀကီး သိတာပဲ။
၈ ႏွစ္- အေဖ အကုန္ေတာ့ မသိဘူး။
၁၂ ႏွစ္- အိုး- အေဖက အကုန္လံုးေတာ့ မသိဘူးေပါ့။
၁၄ ႏွစ္- အေဖလား? ေခတ္ေနာက္က်ေနၿပီ။
၂၁ ႏွစ္- အဖိုးႀကီးက ဒိတ္ေအာက္သြားၿပီ။ ဘာလုပ္ေတာ့မလဲ?
၂၅ ႏွစ္- သူက နဲနဲေတာ့ သိတယ္။ သိပ္ေတာ့ မသိပါဘူး။
၃၀ ႏွစ္- ေဖေဖ ဒါကို ဘယ္လိုထင္သလဲမသိဘူး။
၃၅ ႏွစ္- ေနဦး၊ ေဖေဖ ဘာေျပာမလဲမသိဘူး။
၅၀ ႏွစ္- ေဖေဖ့တုန္းက ဘယ္လိုယူဆခဲ့လဲမသိဘူး။
၆၀ ႏွစ္- ငါ့ေဖေဖေတာ့ သိမွာ ေသခ်ာတယ္။
၆၅ ႏွစ္- ဒီအေၾကာင္းေဖေဖနဲ႔ တခါေလာက္ ေဆြးေႏြးၾကည့္ခ်င္လိုက္တာ။         ။

No comments:

Post a Comment