Saturday, March 30, 2013

02. Believer’s Security ယံုၾကည္သူရဲ႕စိတ္ခ်ရမွဳ

Believer’s  Security

ယံုၾကည္သူရဲ႕စိတ္ခ်ရမွဳ

-------------------------------------------------------------------------------------

အခန္း ၂

Dr. Curtis Hutson
--------------------------------------------------------------------------------------------------
              
 ကယ္တင္ျခင္းစိတ္ခ်မွဳအေၾကာင္း မသိလို႔ စိတ္ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြ ေနရာတကာမွာ ေတြ႕ရတယ္။ အျပစ္ေတြ၊ ေပါ႔ဆအမွားေတြ၊ အဆံုးတိုင္ေအာင္ မတည္ၾကည္ႏိုင္တာေတြနဲ႔ တစ္ျခား အေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ ကယ္တင္ျခင္း ျပန္ဆံုး႐ွဳံးေတာ့မယ္လို႔ ထင္ေနၾကတယ္။
                     အခုကယ္တင္ျခင္းရေပမယ့္ ေနာင္မွာ ျပန္ဆံုး႐ွဳံးမယ္လို႔ ထင္ေနသူေတြမွာ ျပႆနာႏွစ္ခုထဲက တစ္ခု ႐ွိေနတတ္တယ္။ တစ္..က ကယ္တင္ျခင္းရဖို႔ အက်င့္ကို အတိုင္းအတာ တစ္ခုအထိ အားကိုးေနတယ္။ ႏွစ္..က ေယ႐ွဳခရစ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးရင္ သူတို႔ဘဝလားရာဟာ ဘုရားလက္ထဲ ေရာက္ေနၿပီဆိုတာ နားမလည္တာပါဘဲ။         
                     သူတို႔ေလးစားသူေတြရဲ႕ စကားကို အေသမွတ္ထားပံုရတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ သမၼာက်မ္းစာကို ေသေသခ်ာခ်ာ မေလ့လာဘဲ၊ ယံုၾကည္သူေတြဟာ ထာဝရအသက္ရၿပီ၊ ေသရင္ ေကာင္းကင္သြားရဖို႔ ဘုရားသခင္ဆံုးျဖတ္ထားၿပီဆိုတာ သေဘာမေပါက္ေသးတာပါ။
                     ခရစ္ယာန္အသက္တာ အားနည္းရင္ ကယ္တင္ျခင္းျပန္ဆံုး႐ွဳံးမယ္လို႔ ထင္တဲ့ ပထမ အုပ္စုဝင္ လူေတြအဖို႔ကေတာ့ ကယ္တင္ျခင္းအေၾကာင္း ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း သိဖို႔လိုတယ္။ ေယ႐ွဳခရစ္ ကားတိုင္ေပၚမွာ အေသခံတဲ့အခါ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔အျပစ္ အားလံုးအတြက္ အေက်အလည္ ေပးေခ်ၿပီးၿပီ။ ကယ္တင္ျခင္းမွာ အက်င့္ေတြ၊ အျပဳအမူေတြနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ဘူးဆိုတာ အျပည့္အဝ နားလည္ဖို႔လိုတယ္။
                     ဟုတ္ကဲ့၊ ေကာင္းေကာင္းေတာ့ ေနသင့္တာေပါ႔။ နားမေထာင္တဲ့သားသမီးေတြအေပၚ ဘုရားသခင္ရဲ႕ သေဘာထား၊ အမ်ဳိးမ်ဳိး႐ွိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေယ႐ွဳခရစ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ ယံုၾကည္လို႔သာ ကယ္တင္ျခင္းရတာပါ။   
                     ေယာ ၃း ၃၆ -မွာ-- “ သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကိုရ၏။ ” ဒီက်မ္းပိုဒ္က “ေက်းဇူးေတာ္လား၊ အက်င့္လား” ႐ွင္းပါတယ္။ ဧဖက္ ၂း ၈-၉ ကလည္း  ႐ွင္းပါတယ္။ “ယံုၾကည္ေသာအားျဖင့္ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ေရာက္ရ၏။ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ ေရာက္သည္မဟုတ္။ ဘုရားသခင္ သနားေတာ္မူရာ ျဖစ္သတည္း။ ကိုယ္ကုသိုလ္ေၾကာင့္ ကယ္တင္ေတာ္မူျခင္းသို႔ ေရာက္သည္မဟုတ္။ သို႔ျဖစ္၍ အဘယ္သူမွ် ဝါႂကြားစရာအခြင့္မ႐ွိ။”
                     ဒုတိယအုပ္စုကေတာ့၊ ယံုၾကည္သူရဲ႕ စိတ္ခ်ရမွဳအေၾကာင္း၊ က်မ္းစာသြန္သင္ခ်က္ကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာသင့္တယ္။ ဒီအေၾကာင္းစဥ္းစားၾကဖို႔၊ အခ်က္အလက္မ်ားစြာနဲ႔ ေဝမွ်ခ်င္ပါတယ္။

1.    God  Promised  And  God  Produced  Eternal Life.

ထာဝရအသက္ကို ဘုရားသခင္ ဂတိေပးၿပီး၊ ျဖစ္တည္ေစတယ္။

 

                     ေယာ ၃း၁၄- ၁၆ က--“ေမာေ႐ွသည္ ေတာ၌ ေႁမြကို ေျမွာက္ထားသကဲ့သို႔ လူသားသည္ ေျမွာက္ထားျခင္းကို ခံရမည္။ အေၾကာင္းမူကား ထိုသားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔မေရာက္၊ ထာ၀ရအသက္ကို ရမည္အေၾကာင္းတည္း။ ဘုရားသခင္၏ သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔မေရာက္၊ ထာ၀ရအသက္ကို ရေစျခင္းငွါ ဘုရားသခင္သည္ မိမိ၌ တပါးတည္းေသာ သားေတာ္ကို စြန္႔ေတာ္မူသည့္တိုင္ေအာင္ ေလာကီသားတို႔ကို ခ်စ္ေတာ္မူ၏။”
                     တစ္ခါ.. တိတု ၁း၂ မွာ… “မုသာႏွင့္ ကင္းစင္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္သည္ ေ႐ွးကပ္ကာလ မေရာက္မွီ၊ ဂတိထားေတာ္မူ၍ --- ထာဝရအသက္ကို ေျမာ္လင့္သည္ျဖစ္၍” - ၁ေယာ ၂း၂၅ မွာ -- “ငါတို႔အား ေပးေတာ္မူေသာ ဂတိေတာ္မူကား ထာဝရအသက္ကို ဝန္ခံေတာ္မူေသာ ဂတိေတာ္ေပတည္း။”
                     ဘုရားသခင္က တစ္ခုခုေပးဖို႔ ဂတိထားရင္၊ သူ႔ဘုန္းေတာ္နဲ႔ ရေအာင္၊ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးတယ္။ ဂတိအတိုင္းျဖစ္ေအာင္ လုပ္မေပးရင္၊ ဘုန္းေတာ္၊ ေက်းဇူးေတာ္ဆိုတာ ဘယ္႐ွိေတာ့မလဲ။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားသခင္က သူ ဂတိအတိုင္း တကယ္ျဖစ္ေစတယ္။ သမၼာက်မ္းစာက  ၁ေယာ ၅း၁၀-၁၁ မွာ-- “ဘုရားသခင္၏ သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္၊ မိမိအထဲ၌ ထိုသက္ေသကိုရ၏။ ဘုရားသခင္ကို မယံုၾကည္ေသာသူမူကား၊ ဘုရားသခင္ကို မုသာအျပစ္တင္၏။ အဘယ္သို႔နည္းဟူမူကား ဘုရားသခင္သည္ ငါတို႔အား ထာဝရအသက္ကို ေပးေတာ္မူ၍၊ ထိုအသက္သည္လည္း သားေတာ္၌ပါ၏။”
                     ေယာ ၁၀း၂၇-၂၉ မွာ-- “ငါ႔သိုးတို႔သည္ ငါ႔စကားကို နားေထာင္၍၊ ငါ႔ေနာက္သို႔လိုက္ၾက၏။ ထိုသိုးတို႔ကို ငါသိ၏။ ထာဝရအသက္ကို လည္းငါေပး၏။ ထိုသိုးတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းႏွင့္ အစဥ္မျပတ္ ကင္းလြတ္ၾကလိမ့္မည္။ အဘယ္သူမွ် ထိုသိုးတို႔ကို ငါ႔လက္မွ မႏွုတ္မယူရာ။”
                     ေနာက္.. ေရာမ-၆း၂၃ မွာေတာ့-- “အျပစ္တရား၏ အခကား ေသျခင္းေပတည္း။ ဘုရားသခင္ ေပးေတာ္မူေသာ ဆုေက်းဇူးေတာ္ကား၊ ငါတို႔သခင္ေယ႐ွဳခရစ္အားျဖင့္ ထာဝရအသက္ေပတည္း။” ဘုရားသခင္က ယံုၾကည္သူအတြက္ ထာဝရအသက္ကို ဂတိေပးတယ္။ ရေစတယ္။

2.    The Believer Has Exactly What God Promised And Produced

ယံုၾကည္သူဟာ ဘုရားသခင္ ဂတိေပးျဖစ္တည္ေစတဲ့အရာကို တကယ္ရထားပါၿပီ။

                     ေယ႐ွဳခရစ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးသူဟာ၊ ထာဝရအသက္ရတယ္လို႔ က်မ္းစာခ်က္မ်ားစြာက ႐ွင္႐ွင္းေလး ေဖာ္ျပထားတယ္။ ေယာ၅း၂၄ မွာ--“ငါအမွန္အကန္ဆိုသည္ကား၊ ငါ႔စကားကိုနားေထာင္၍ ငါ႔ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကိုရသည္ျဖစ္၍ …… ” က်မ္းစာက ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ရလိမ့္မယ္လို႔ မေျပာဘူး။ ရၿပီလို႔ ေျပာတယ္။ အခု-ရတာပါ။ ကယ္တင္ျခင္းအတြက္ ေယ႐ွဳခရစ္ကို အားကိုးသူဟာ ထာဝရအသက္ကို အခုရတယ္လို႔ ဆိုလိုတယ္။ ဘုရားက ဂတိေပးၿပီးေတာ့၊ ရေအာင္- ႀကိဳးစား ယူခိုင္းတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ ခရစ္ေတာ္ကို ယုံၾကည္တဲ့အခ်ိန္မွာဘဲ ခ်က္ခ်င္း ရလိုက္တာျဖစ္တယ္။
                     ဒါေပမယ့္ ထာဝရအသက္ရတယ္ဆိုတာထက္ သခင္ေယ႐ွဳက နည္းနည္းထပ္ၿပီး ေျပာေသးတယ္။ ေယာ၅း၄-၂၄ မွာ ႏွစ္ခါ ထပ္ေျပာၿပီး မွတ္မိေစတယ္။ ေသခ်ာေစတယ္။ “ငါအမွန္အကန္ဆိုသည္ကား၊ ငါ႔စကားကိုနားေထာင္၍ ငါ႔ကို ေစလႊတ္ေတာ္မူေသာသူကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ရသည္ျဖစ္၍ အျပစ္စီရင္ျခင္းကိုမခံရ။ ေသျခင္းမွ အသက္႐ွင္ျခင္းသို႔ ကူးေျမာက္ေသာသူျဖစ္၏။”
              ယံုၾကည္တဲ့အခိုက္မွာပဲ ထာဝရအသက္ကိုရတယ္ဆိုတဲ့ စကားကိုဆက္တဲ့အေနနဲ႔ အျပစ္စီရင္ျခင္း မခံရဘူးဆိုတဲ့ ဂတိကိုလည္း သခင္ေယ႐ွဳ ထပ္ေပးထားတယ္။ အျပစ္အတြက္နဲ႔ ဘယ္ေတာ့မွ ဒဏ္မခံရေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာတာပါ။
                     အျပစ္အတြက္ တရားစီရင္တယ္ဆိုရင္ လူဟာ အဖမ္းခံရ၊ အစစ္ေဆးခံရ၊ ျပစ္ဒဏ္ ခ်မွတ္ခံရတယ္။ သူဟာ အျပစ္စီရင္ျခင္းရဲ႕ေအာက္မွာ ေနရတယ္။ သူ႔ကို အျပစ္စီရင္တယ္။ ျပစ္ဒဏ္ကေတာ့ ေသဒဏ္ပါ။ ေရာမ၆း၂၃မွာ--“အျပစ္တရား၏ အခကား ေသျခင္းေပတည္း။”- အဲဒီေသျခင္းကို က်မ္းစာထဲမွာ ဒုတိယေသျခင္း၊ မီးငရဲအိုင္လို႔ ေဖာ္ျပထားတယ္။ ဗ်ာဒိတ္၂၀း၁၄မွာ “ထိုအခါ-မရဏာ(ေသျခင္း) ႏွင့္ မရဏာႏိုင္ငံကို မီးအိုင္ထဲသို႔ ခ်ပစ္ေလ၏။ ထိုေသျခင္းကား ဒုတိယေသျခင္းျဖစ္သတည္း။”
                     ဒါေပမဲ့- အခု သခင္ေယ႐ွဳေျပာတာက ခရစ္ေတာ္ကို ယံုၾကည္သူတဲ့ဟာ အျပစ္ဒဏ္မခံရ႐ုံ၊   အျပစ္စီရင္ မခံရ႐ုံသာမက၊ အျပစ္စီရင္ခံဖို႔ လာစရာမလိုေတာ့ဘူးလို႔ ဂတိထားေသးတယ္။ အျပစ္ရဲ႕အခ၊ အျပစ္ဒဏ္ဆိုတာ ယံုၾကည္သူ ဘယ္ေတာ့မွ ခံစရာမလိုေတာ့ဘူး။
                     ေယာ၅း၂၄ မွာ ထပ္ေျပာတာက-- “ေသျခင္းမွ အသက္႐ွင္ျခင္းသို႔ ကူးေျမာက္ေသာသူ ျဖစ္္၏။” ေသျခင္းမွ အသက္႐ွင္ျခင္းသို႔ ကူးေျမာက္လိမ့္မယ္လို႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ကို ယံုၾကည္သူဟာ ေသျခင္းမွ အသက္႐ွင္ျခင္းသို႔ ကူးေျမာက္ၿပီးၿပီလို႔ ေျပာတာပါ။ ေယာ၃း၃၆မွာ-- “သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကို ရ၏။” ဒီေနရာမွာ “ရ၏” ဆိုတဲ့စကားကုိ ျပန္ေတြ႔ရျပန္ၿပီ။ ဒါဟာ အခုကာလအတြက္ ေျပာတာပါ။ သားေတာ္ကို ယံုတဲ့သူဟာ ထာဝရအသက္ကို အခု ရတယ္။ ထာဝရအသက္ကို ေနာင္မွာေပးမယ္လို႔ ဂတိေပးထားတာမ်ဳိး မဟုတ္ဘူး။ ယံုၾကည္သူတိုင္း အခု-ပိုင္ဆိိုင္ၾကရတာပါ။
                     ထာဝရ ဆိုတဲ့စကားဟာ ကာလ -အတို- ခဏတာအတြက္ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ တစ္ေန႔- တစ္ပတ္-တစ္လ-တစ္ႏွစ္- ႏွစ္တရာခံတဲ့အသက္လို႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ အၿမဲတမ္း၊ ထာဝရကာလတေလ်ာက္လံုးလို႔ ေျပာခ်င္တာပါ။                                         
                     ေယာ၅း၂၄ နဲ႔ ေယာ၃း၃၆ မွာ ေတြ႔ရတဲ့ ထာဝရအသက္ဆိုတဲ့ စကားဟာ ေရာမ၁၆း၂၆ မွာ ေတြ႕ရတဲ့ “ထာဝရဘုရားသခင္၏ ပညတ္ေတာ္အတိုင္း”-- ဆိုတဲ့ ဘုရားသခင္ရဲ႕သက္တမ္းေတာ္ကို ျပတဲ့စကားနဲ႔ အတူတူပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရားသခင္ကိုယ္တိုင္ဟာ ထာဝရဆိုေတာ့ ယံုၾကည္သူရဲ႕အသက္ဟာလည္း ထာဝရပါပဲ။ ထာဝရ-ထာဝရအသက္ ဆိုတဲ့စကားကို၊ သမၼာက်မ္းစာထဲမွာ အႀကိမ္ ၄၅ ႀကိမ္ထက္မက သံုးစြဲထားတယ္။ ယံုၾကည္သူရတာဟာ  ထာဝရအသက္ပါ။ ဒါဟာ ဘုရားသခင္က ဂတိေပးၿပီး၊ ျဖစ္တည္ေစတဲ့အရာ အမွန္ျဖစ္ပါတယ္။

3.    God Not Only Gives Eternal Life, But Promises That The Believer Will  Never Perish.

ထာဝရအသက္ ေပး႐ုံသာမက ဘယ္ေတာ့မွ မပ်က္စီးဘူးလို႔လည္း ဂတိေပးထားပါတယ္။

       ေယာ၁၀း၂၈ မွာပါတဲ့-- “အစဥ္မျပတ္ကင္းလြတ္” ဆိုတဲ့စကား never ကို Strong’s Concordance စာမ်က္ႏွာ ၇၁၅ မွာ ၾကည့္တဲ့အခါ အဲဒီစကားဟာ Greek- ဂရိစကားကေန ဆင္းသက္လာတယ္။ အဂၤလိပ္လို စာလံုးေပါင္းရင္ေတာ့- OUME, EIS, HO နဲ႔ AION တို႔ျဖစ္တယ္။ ဒီစာလံုးတစ္လံုးစီကို Strong’s Concordance- မွာပဲ ျပန္႐ွာၾကည့္ရင္ေတာ့ OUME (#3364) က လံုးဝ-ဘာေၾကာင့္မွ- ဘာကိစၥနဲ႔- ဘယ္ေတာ့မွ လို႔ ဆိုလိုတယ္။ EIS(#1519) က “ေနရာ-အခ်ိန္ အေၾကာင္းကိစၥ” လို႔ ဆိုလိုတယ္။ HO(#3588) က “အဖို-အမ-အဖိုမဟုတ္ အမ မဟုတ္ပင္ျဖစ္ေစ” လို႔ ဆိုလိုတယ္။ AION(#165) က- အဆံုးမ႐ွိ-ထာဝရ” လို႔ ဆိုလိုတယ္။
        ဒီပင္မစကားေတြကို အားလံုး ဆက္စပ္ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါ-သခင္ခရစ္ေတာ္က ဒီက်မ္းပိုဒ္မွာ “never--အစဥ္မျပတ္ကင္းလြတ္” လိုက္တယ္ဆိုတာဟာ “never ဘယ္ေတာ့မွ” ကို သာမန္ထက္ပိုၿပီး ေလးေလးနက္နက္ စိတ္ခ်မွဳေပးေနတယ္ဆိုတာ ေတြ႔ရပါလိမ့္မယ္။
        ဒီအသိကေလးနဲ႔ ေယာ၁၀း၂၈ ကို ျပန္ေရးၾကည့္ရင္ သခင္ခရစ္ေတာ္ေျပာလိုတဲ့ စကားကို ေတြ႕ရပါလိမ့္မယ္။ “ထာဝရအသက္ကိုလည္း ငါေပး၏။ ထိုသိုးတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းႏွင့္-  လံုးဝ-ဘာေၾကာင့္၊ ဘာကိစၥ၊ ဘယ္ေနရာ၊ ဘယ္အခ်ိန္၊ ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္၊ အဖိုျဖစ္ေစ၊ အမျဖစ္ေစ-အဖိုမဟုတ္ အမမဟုတ္ျဖစ္ေစ-အဆံုးမ႐ွိ-ထာဝရ-ကင္းလြတ္ၾကလိမ့္မည္။” လို႔ ေျပာလိုတာပါ။

4. Believers are kept by God, they do not keep by themselves.

ယံုၾကည္သူကို ဘုရားက ထိန္းထားတာပါ။ သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ထိန္းတာမဟုတ္ပါဘူး။

              ယံုၾကည္သူကို ဘုရားသခင္က ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေ႐ွာက္ေပးထားတယ္ဆိုတာကုိ က်မ္္းစာက ခဏခဏ ႐ွင္း႐ွင္းလင္းလင္း ေဖၚျပထားတယ္။ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္သာ ထိန္းသိမ္း ၾကရမယ္ဆိုရင္- ဆံုး႐ွံဳးသြားႏိုင္တယ္။ ဆံုး႐ွံဳးခဲ႔တာေတာင္ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ဝန္ခံၾကရမွာပါ။  Spurgeon ရဲ႕ တရားတပုဒ္ထဲမွာ- “ဘုရားသခင့္ သိုးေတြသာ ပ်က္စီး ဆံုး႐ွံဳးရ႐ိုးမွန္ရင္ - ကၽြန္ေတာ့လို အားနည္းႏံုခ်ာတဲ႔သူအဖို႔ေတာ႔- တေန႔တည္းမွာကိုပဲ အခါတေထာင္ ဆယ္ခါျပန္ ေ႐ြ႕ေလ်ာ့ ဆံုး႐ွံဳးေနေတာ့မွာပဲ ” လို႔ ေျပာဖူးတယ္။
         ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ထိန္းရတာမဟုတ္ဘဲ၊ ဘုရားကိုယ္တိုင္ ထိန္းေပးတာဟာ ေက်းဇူးတင္စရာပါ။ ၂တိ ၁ း ၁၂ မွာ ႐ွင္ေပါလုက- “အဘယ္သူကို ငါယံုၾကည္သည္ဟု ငါသိ၏။ သူ၌ငါအပ္ထားေသာအရာကိုလည္း၊ ထိုေန႔ရက္တိုင္ေအာင္ ေစာင့္ႏိုင္ေတာ္မူသည္ဟု ငါသေဘာက်၏။” - တမန္ေတာ္႐ွင္ေပါလုက- “ငါအပ္ထားတာကို ေစာင္႔ထိန္း ေပးႏိုင္စြမ္း႐ွိတာကို ငါသေဘာက်တယ္- ငါသေဘာေပါက္တယ္” လို႔ ဆိုပါတယ္။
         ေယ႐ႈခရစ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးဖို႔က ကၽြန္ေတာ္တို႔အလုပ္ပါ။  ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေစာင္႔ထိန္းေပးရတာက ဘုရားအလုပ္ပါ။ ၁ေပ ၁ း ၃- ၅. မွာ - - “အသက္႐ွင္ျခင္းႏွွင့္စပ္ဆိုင္ေသာ ေျမာ္လင့္ျခင္းအေၾကာင္း ႐ွိေစျခင္းငွါ၊ ေဖါက္ျပန္ျခင္း၊ ညစ္စြန္းျခင္း၊ ၫွိဳးႏြမ္းျခင္းႏွင္႔ ကင္းစင္ေသာ အေမြေတာ္ကို ငါတို႔သည္ခံရေစမည္အေၾကာင္း၊ ေယ႐ႈခရစ္ ကို ေသျခင္းမွ ထေျမာက္ေစေတာ္မူေသာအားျဖင္႔၊ ႀကီးစြာေသာ ဂ႐ုဏာေတာ္ႏွင္႔အညီ ငါတို႔ကို တဖန္ ျဖစ္ဘြား ေစေတာ္မူေသာ၊ ငါတို႔သခင္ေယ႐ႈခရစ္၏ ခမည္းေတာ္ဘုရားသခင္သည္ မဂၤလာ႐ွိေတာ္မူေစသတည္း။ ထိုအေမြေတာ္သည္ကား၊ ေနာက္ဆံုးေသာကာလ၌ ထင္႐ွားေစျခင္းငွါ ျပင္ဆင္ေသာ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ေရာက္ေစမည့္အေၾကာင္း၊ ယံုၾကည္ျခင္းအားျဖင္႔ ဘုရားသခင္၏ တန္ခိုးေတာ္သည္ ေစာင္႔ေ႐ွာက္ေတာ္မူေသာ သင္တို႔အဘို႔ ေကာင္းကင္ဘံု၌ သိုထားလ်က္႐ွိေသာ အေမြတည္း။”
            ဒီက်မ္းပိုဒ္ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ ေကာင္းကင္အေမြသိုထားေၾကာင္းနဲ႔ အဲဒီ အေမြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကိုလည္း ထိန္းသိမ္းေစာင္႔ေ႐ွာက္ ထားေၾကာင္း ေတြ႕ရတယ္။ - “ေဖါက္ျပန္ျခင္း… ကင္းစင္ေသာအေမြေတာ္” လို႔ေျပာတယ္။ ပ်က္စီးမသြား၊ ယိုယြင္းမသြားဘူးလို႔ ဆိုတယ္။ အၿမဲတည္ေနမယ္။ ေကာင္းကင္ေရာက္ရင္ ေတြ႕ရမွာပါ၊ ႐ွင္ေပတ႐ုက ဆက္ၿပီးေတာ႔ .. “ေဖါက္ျပန္ျခင္း၊ ညစ္စြန္းျခင္း၊ ၫွိဳးႏြမ္းျခင္းႏွင္႔ကင္းစင္ေသာ အေမြေတာ္ ”လို႔ ဆိုပါတယ္။
            ေလာကမွာ အေမြရတယ္ဆိုတာမ်ိဳး ႀကံဳရတတ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ေ႐ွ႕ေနေတြ၊ တရား႐ံုးေတြ၊ တိုင္းႏိုင္ငံေတြ ေပ်ာက္ပ်က္ကုန္ခ်ိန္မွာေတာ႔- အေမြေတြ ဆိုတာလည္း လြင္႔ေပ်ာက္မွာေပါ႔။ ဒါေပမယ့္ က်မ္းစာကေျပာတဲ႔ အေမြကေတာ့ “ၫွိဳး ႏြမ္းျခင္းႏွင္႔ကင္းစင္ေသာ” ။ ၿပီးေတာ႔ “ေကာင္းကင္ဘံု၌ သိုထားလ်က္ ႐ွိေသာ” လို႔ေျပာတယ္။ ထိန္းသိမ္း ကာကြယ္ထားတယ္။ ဘယ္သူမွ လုမယူႏိုင္ဘူး။ ေယ႐ႈခရစ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးသူတိုင္းအတြက္ ျဖစ္တယ္။
          ဒါေပမယ့္ ေကာင္းကင္ဘံုမွာ သိုထား႐ံုမွ်မက-က်မ္းစာက-“ကယ္တင္ျခင္းသို႔ေရာက္ေစမည့္အေၾကာင္း ယံုၾကည္ျခင္းအားျဖင့္ ဘုရားသခင္၏ တန္ခိုးေတာ္သည္ ေစာင္႔ေ႐ွာက္ေတာ္မူေသာ သင္တို႔အဘို႔ - - ” လို႔ ဆက္ေျပာေသးတယ္။ ဒီေနရာမွာ ေျပာတဲ႔ကယ္တင္ျခင္းဆိုတာက ေနာက္ဆံုး ေ႐ြးႏႈတ္ေတာ္မူျခင္းကို ေျပာတာပါ။ အျပစ္ဆိုတဲ႔အရာထဲက ကယ္ႏွဳတ္ခ်ိန္- သခင္ေယ႐ႈခရစ္ႂကြလာခ်ိန္- ကိုယ္ေတာ္ကို ဖူးေတြ႕ရခ်ိန္- ကိုယ္ေတာ္နဲ႔ တူရခ်ိန္ပါဘဲ။
        ယံုၾကည္သူဟာ- သူ႔ကိုယ္သူ မထိန္္းသိမ္း မေစာင့္ေ႐ွာက္ႏိုင္္္သလို ေစာင့္လည္းမေစာင့္ ေ႐ွာက္ရဘူး။ ဘုရားသခင္ ေစာင့္ထိန္းထားတာပါ။ ေယာ ၁၀း၂၈ က-“ထာဝရအသက္ကိုလည္း ငါေပး၏။ ထိုသိုးတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းႏွင့္ အစဥ္မျပတ္ ကင္းလြတ္ၾကလိမ့္မည္။ အဘယ္သူမွ် ထိုသိုးတို႔ကို ငါ႔လက္မွမႏွဳတ္မယူရာ။” ယံုၾကည္သူဟာ ဘုရားလက္ေတာ္ထဲမွာ ႐ွိပါတယ္။ ဘယ္သူမွ ႏွဳတ္ယူလို႔မရဘူးလို႔ က်မ္းစာကေျပာတယ္။
       ဟိုး ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုန္းက တရားေဟာဆရာတေယာက္နဲ႔ ထာဝရစိတ္ခ်ရမွဳအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးဖူးတယ္။ ေျပာရင္းနဲ႔ ေယာ၁၀း၂၈.ကို  “အဘယ္သူမွ မႏွဳတ္မယူရာ” လို႔ ဖတ္ျပေတာ့၊ သူက ၾကားျဖတ္ၿပီး၊ ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ လက္ေတာ္ထဲက ကိုယ့္ဟာကိုယ္ ႏွဳတ္မယူႏိုင္ဘူးလို႔မွ မေျပာဘဲ”လို႔ ဆိုတယ္။
      “ခင္ဗ်ားရဲ႕ ခံယူခ်က္ကို က်မ္းစာမေျပာတဲ့အေပၚမွာ အေျခခံထားတာကိုး။ က်မ္းစာအေပၚမွာသာ အေျခခံပါ။” က်မ္းစာက-အဘယ္သူမွ်--ငါ႔လက္မွ မႏွဳတ္မယူရာ။ ခင္ဗ်ား လူတေယာက္မဟုတ္လား။” ဆိုေတာ့ – “ဟုတ္တယ္ေလ၊ အဲဒါ ဘာျဖစ္လဲ?” တဲ့။ က်မ္းစာ က-“အဘယ္သူမွ လို႔ဆိုေတာ့၊ ဘုရားလက္ေတာ္ထဲက ခင္ဗ်ားကိုယ္ ခင္ဗ်ားလည္း မႏွဳတ္ယူႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ။” လို႔ ျပန္ေျပာရတယ္။
       ေယာ ၆း၃၉ မွာ-- “ငါ႔ကိုေစလႊတ္ေတာ္မူေသာ ခမည္းေတာ္၏ အလိုေတာ္ကား၊ ငါ႔အားေပးေသာသူတို႔တြင္ တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုမွ် ငါမေပ်ာက္ေစရဘဲ၊ ေနာက္ဆံုးေသာေန႔၌ ထိုသူအေပါင္းတို႔ကို ထေျမာက္ေစျခင္းငွါ ….” ဒါဟာ-ကယ္တင္ျခင္းခံရၿပီးတဲ့သူတိုင္း မဆံုး႐ွဳံးဘူးဆိုတဲ့ ဘုရားအလိုေတာ္ပါဘဲ၊ “တစ္စံုတစ္ေယာက္ကိုမွ် ငါမေပ်ာက္ေစရဘဲ” လို႔ ဆိုတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္လို အေျခအေနေရာက္ေရာက္ ကယ္တင္ျခင္းေတာ့ မဆံုး႐ွဳံးေတာ့ဘူး။
      ေကာေလာသဲ၃း၃ မွာ “အေၾကာင္းမူကား၊ သင္တို႔သည္ ေသေသာသူျဖစ္၍ သင္တို႔အသက္သည္ ခရစ္ေတာ္ႏွင့္အတူ ဘုရားသခင္၌ ဝွက္ထားလွ်က္႐ွိ၏။” ဒီက်မ္းပိုဒ္အရ ယံုၾကည္သူကို ေသာ့ႏွစ္ထပ္ ခတ္ေပးထားသလိုပါပဲ။
      ဒီက်မ္းခ်က္ကို တရားေဟာဆရာႀကီးတပါး ဥပမာေပးတာ ၾကားဖူးတယ္။ “ဥပမာ ခင္ဗ်ားမွာ ဗူးႀကီး၊ ဗူးလတ္၊ ဗူးငယ္ ဆိုၿပီး ဗူးသံုးဗူး႐ွိမယ္ ဆိုပါေတာ့။ ဗူးငယ္ယူၿပီး ဗူးလတ္ထဲမွာထည့္၊ တခါ ဗူးလတ္ကို ဗူးႀကီးထဲမွာထည့္၊ ၿပီးမွ ဗူးငယ္ကို ထုတ္ယူဖို႔အတြက္ဆိုရင္ ဗူးႀကီးနဲ႔ဗူးလတ္ကို ဖ်က္ရေတာ့မွာပဲ။ ဘုရားသခင္က ဗူးအႀကီး၊ သခင္ေယ႐ွဳက ဗူးအလတ္၊ ကၽြန္ေတာ္က ဗူးအငယ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့အသက္ဟာ ခရစ္ေတာ္နဲ႔အတူ ဘုရားသခင္၌ ဝွက္ထားတာပါ။” လို႔ ေျပာျပတယ္။ ျပီးမွ အသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔ “မာရ္နတ္က ကၽြန္ေတာ့ကို ဖမ္းယူခ်င္ရင္-ဗူးအႀကီးနဲ႔ ဗူးအလတ္ကို အရင္ဖ်က္ရဦးမယ္။ ဒီလို မဖ်က္ႏိုင္ခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဘုရားဘုန္းေတာ္႐ွိရာအရပ္ကို အေရာက္ ေျပးၿပီး၊ ေရာက္ေနေလာက္ပါၿပီ။”

5.    Jesus is the Savior. သခင္ေယ႐ွဳဟာ ကယ္တင္႐ွင္ျဖစ္တယ္။

    သခင္ေယ႐ွဳကို “ကယ္တင္႐ွင္” လို႔ ဓမၼသစ္က်မ္းထဲမွာ အနည္းဆံုး ၂၄ႀကိမ္မက ရည္ၫႊန္းထားတယ္။ တိတု၂း၁၃ က--“ငါတို႔ကို ကယ္တင္ေတာ္မူေသာအ႐ွင္ သခင္ေယ႐ွဳခရစ္၏ ဘုန္းအသေရေတာ္ ထင္႐ွားေပၚထြန္းျခင္းကို၎၊ ငါတို႔သည္ ေျမာ္လင့္လွ်က္ --”
     ကဲ-ကယ္တင္႐ွင္ဆိုတာဘာလဲ? ဆိုပါစို႔- ခင္ဗ်ားက ပင္လယ္ထဲမွာ ေရနစ္ေနမယ္။ လူတေယာက္က “အလြယ္ ေရကူးနည္း၃-နည္း” ဆိုတဲ့စာအုပ္ ပစ္ေပးမယ္။ ဒါဆို သူက ကယ္တင္႐ွင္လား? မဟုတ္ဘူး။ ဆရာ၊ ပညာ႐ွင္ လို႔ေတာ့ ေခၚႏိုင္မွာေပါ႔။ ဒါေပမယ့္ ကယ္တင္႐ွင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
    ေနာက္ တျခားလူတေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ ေလွေပၚက ခုန္ခ်ၿပီး၊ ေဘးမွာ ေရလာကူးျပ၊ ေရကူးပံု မ်ဳိးစံု ကူးျပမယ္-ဆိုပါစို႔။ သူလည္း ကယ္တင္႐ွင္လား? မဟုတ္ဘူး။ လက္ေတြ႕လုပ္ျပတဲ့ နည္းျပတေယာက္ေတာ့ျဖစ္မွာေပါ႔။ ဒါေပမဲ့-ကယ္တင္႐ွင္ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။
     တကယ္လို႔ သူက သူ႔ေလွထဲကိုဆြဲတင္၊ ေရေတြသုတ္၊ ေျခာက္ေသြ႕တဲ့အဝတ္အစားကိုေပး၊ ေကၽြးေမြးျပဳစု၊ ၁၀မိုင္ေဝးတဲ့ ကမ္းေျခအထိ ေရာက္ေအာင္လိုက္ပို႔။ ၿပီးမွ ပင္လယ္ထဲ ျပန္ခ်ျပန္ရင္ေရာ? သူဟာ ကယ္တင္႐ွင္လား? ဘယ္ ဟုတ္မလဲ။
     ကယ္တင္႐ွင္ဆိုတာ ကမ္းေျခအေရာက္ ေဘးကင္းစြာနဲ႔ ပို႔ေဆာင္ေပးသူပါ။ ဘုရားသခင္က ထာဝရအသက္ေပးတယ္လို႔ ေျပာတာဟာ ဘယ္ေတာ့မွ ပစ္မခ်ဘူး၊ မ႐ွံဳးေစရဘူးလို႔ ဆိုလိုတယ္။ သူဟာ ကယ္တင္႐ွင္ပါ။
     ခရစ္ေတာ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားမကိုးရင္-လက္ေတာ္ထဲမွာ ကိုယ့္အမွဳကိုထည့္မထားရင္၊ ေကာင္းကင္ေရာက္ဖို႔ အျပည့္အဝ အမွီမျပဳရင္ေတာ့ မေရာက္ေတာ့ဘူးေပါ႔။ ေယာ၃း၃၆ မွာ- “သားေတာ္ကို ပယ္ေသာသူ (မယံုၾကည္ေသာသူ) မူကား အသက္ကိုမေတြ႔ရ။ ထိုသူ၏အေပၚ၌ ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေတာ္တည္ေနသည္။” တဖက္မွာေတာ့ ခရစ္ေတာ္ကို ကယ္တင္႐ွင္ အျဖစ္အားကိုးရင္-တျခား ဘာကိုမွ အားမကိုးရင္ ေကာင္းကင္ေရာက္ရမယ္။ သူက ကယ္တင္႐ွင္မို႔ပါ။ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဘယ္လို ကယ္ရမလဲလို႔ သင္ေပးတဲ့သူမဟုတ္ဘူး။ ကယ္တင္တဲ့သူပါ။  လုကာ ၁၉း၂၀မွာ “လူသားသည္ ေပ်ာက္ေသာသူတို႔ကို ႐ွာ၍ ကယ္တင္အံ့ေသာငွါႂကြလာသတည္း။”
     ကယ္တင္ျခင္းခံရဖို႔- တခုခု-လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ သြန္သင္မွဳမ်ဳိး က်မ္းစာထဲမွာ တခ်က္မွမေတြ႔ရဘူး။ လံုးဝမေတြ႕ရဘူး။ က်မ္းစာက ယံုၾကည္သူကို ကယ္တင္ေတာ္မူတယ္လို႔ပဲ ေျပာတယ္။ ေရာမ၁၀း၁၃-မွာ-“အေၾကာင္းမူကား၊ ထာဝရဘုရားကို ပဌာနာျပဳေသာသူ ႐ွိသမွ်တို႔သည္ ကယ္တင္ေတာ္မူျခင္းသို႔ ေရာက္ရၾကလတံ့။”  ထာဝရစိတ္ခ်မွဳဟာ ကယ္တင္ျခင္းတရားနဲ႔ သီးျခား ကြဲကြာေနတဲ့အေၾကာင္း မဟုတ္ဘူး။ ထာဝရကယ္တင္ျခင္းမွ မခံရရင္-လံုးဝ ကယ္တင္ျခင္းမခံရေသးဘူးပဲ ေျပာရေတာ့မွာပဲ။

6.    Jesus died for all our sins.

သခင္ေယ႐ွဳက အျပစ္႐ွိသမွ်အတြက္ အေသခံေပးတယ္။

     ကယ္တင္ျခင္း ျပန္ဆံုး႐ွဳံးႏိုင္တယ္လို႔ ထင္ေနသူအမ်ားစုဟာ ကယ္တင္ျခင္းခံရၿပီးမွ လုပ္မိတဲ့ အျပစ္တခ်ဳိ႕ေၾကာင့္ ျပန္႐ွဳံးႏိုင္တယ္လို႔ ထင္ၾကတာပါ။
     ဟိုးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုန္းက ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့ရမယ္လို႔မထင္တဲ့ ျဖစ္ရပ္တခု ၾကံဳခဲ့ရတယ္။ ၾကာသပေတးေန႔-ညမွာပါ။ ကၽြန္ေတာ္ သက္ေသခံထြက္တယ္။ လာလည္ဖို႔ေပးထားတဲ့ လိပ္စာတခု႐ွိတယ္။
     တံခါးေခါက္လိုက္ေတာ့-အလုပ္လုပ္ေနတဲ့ အဝတ္အစားနဲ႔ ေဖၚေ႐ြ ယဥ္ေက်းတဲ့လူတေယာက္က ဆီးႀကိဳတယ္။ အိမ္ထဲဝင္ေတာ့-တျခား လူ၄ေယာက္လည္းအတူ ရွိေနတာေတြ႔ရတယ္။ ေရာက္ၿပီး ခဏၾကာေတာ့ သူတို႔ထဲကတေယာက္က- “အား ခင္ဗ်ားက ႏွစ္ျခင္းခရစ္ယာန္ပဲ” တခါကယ္တင္ျခင္းရရင္-အၿမဲရေနတယ္လို႔ ယံုၾကတာပဲ-အဲဒါမွားတယ္ လို႔” ေျပာတယ္။ အဲဒီေတာ့မွ-သူတို႔ဟာ တရားေဟာဆရာေတြျဖစ္ၿပီးေတာ့-ထာဝရစိတ္ခ်မွဳ အေၾကာင္းျငင္းဖို႔ ဖိတ္ၾကမွန္း သိလိုက္ရတယ္။
    ကၽြန္ေတာ္က “ကဲ-ဒီမွာ-ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ once saved, always saved. တခါ ကယ္တင္ျခင္းရရင္ အၿမဲရေနတယ္ဆိုတဲ့ အသံုးအႏွဳန္းမ်ဳိးေတာ့ မေျပာဘူး။ ဒါေပမဲ့- ဘုရားသားျဖစ္ၿပီးသား ယံုၾကည္သူတေယာက္ရဲ႕ ထာဝရစိတ္ခ်မွဳကို ကၽြန္ေတာ္ယံုတယ္။ ဒါက- ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးခဲ့သူဟာ စိတ္ခ်လံုၿခံဳတယ္။ သူကယ္တင္ျခင္း ဘယ္ေတာ့မွမဆံုး႐ွံဳးႏိုင္ဘူး။
     သူတို႔ကျငင္းတယ္။ “အိုး.. ဆံုး႐ွံဳးႏိုင္တာေပါ႔-” ကၽြန္ေတာ္က က်မ္းခ်က္ေတြေထာက္ျပသလို၊ သူတို႔လည္း ျပန္ေထာက္ျပတယ္။
      ခဏၾကာေတာ့ “ေကာင္းၿပီ၊ ကယ္တင္ျခင္းရၿပီးမွ ျပန္႐ွဳံးႏိုင္တယ္ဆိုရင္-ျပန္႐ွဳံးေအာင္ ဘာေတြလုပ္ရမလဲ။ ” လို႔ေမးလိုက္တယ္။ ခ်က္ခ်င္းပဲ သူတို႔ထဲက တေယာက္က- “အျပစ္ ထဲ ျပန္နစ္ရမွာေပါ႔” လို႔ေျဖေတာ့ က်န္တဲ့သူေတြလည္း သေဘာတူူတယ္။
     “ဟုတ္ၿပီ၊ ကယ္တင္ျခင္းရၿပီးမွ အျပစ္ထဲျပန္နစ္ရင္ ျပန္႐ွဳံးတယ္လို႔ ေျပာတယ္ေနာ္?” ဆိုေတာ့ .. “ဟုတ္တယ္၊ မွန္တယ္။” လို႔ ခ်က္ခ်င္းေျဖၾကတယ္။
     “ေကာင္းၿပီ-ဒါဆို-ကၽြန္ေတာ္ေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြ ေျဖေပးပါ။ (၁) ကၽြန္ေတာ္ကို လာလည္ဖို႔ ဖိတ္တာဟာ “ထာဝရစိတ္ခ်ရမွဳနဲ႔” ပတ္သတ္ၿပီး ျငင္းခ်င္လို႔မဟုတ္လား?” “ဟုတ္တယ္၊ မွန္ပါတယ္။”
      “ၾကာသပေတးေန႔ ညေနဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္သက္ေသခံဖို႔ အျပင္ထြက္တယ္ဆိုတာသိထား ၾကတယ္မဟုတ္လား?”  “ေအး-သိတယ္။”
       “ထာဝရစိတ္ခ်ရမွဳအေၾကာင္း ခင္ဗ်ားတို႔နဲ႔ ျငင္းခံုမယ့္အစား-အျပင္ထြက္ၿပီး သက္ေသခံခြင့္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုေပးရင္ ပိုေကာင္းမယ္မဟုတ္လား” ဆိုေတာ့ သူတို႔လက္ခံတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဆက္ၿပီး-“ခင္ဗ်ားတို႔ တရားေဟာဆရာေတြပါ။ ဒီမွာကၽြန္ေတာ္နဲ႔ ျငင္းပြဲလုပ္မယ့္အစား ခင္ဗ်ားတို႔လည္း အျပင္ထြက္သက္ေသခံရင္ ေကာင္းတယ္မဟုတ္လား?” “ေကာင္းတာေပါ႔” လို႔ လက္ခံၾကတယ္။
      က်မ္းစာဖြင့္ၿပီးေတာ့ ယာကုပ္၄း၁၇ကို ဖတ္ျပလိုက္တယ္။ “ထို႔ေၾကာင့္ ေကာင္းေသာအက်င့္ကို သိလွ်က္ မက်င့္ဘဲေနေသာသူသည္ --- ” ဆိုၿပီး၊ က်န္တဲ့ က်မ္းစကားကို သူတို႔ကို ဖတ္ခိုင္းတယ္။ ခဏေတာ့ အထစ္ထစ္အေငါ႔ေငါ႔နဲ႔၊ တျခားက်မ္းပိုဒ္ေတြ ကိုးကားၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က “မဟုတ္ဘူး၊ မဟုတ္ဘူး။ ယာ ၄း၁၇ ကို ေျပာျပေစခ်င္တာ။ ေကာင္းေသာအက်င့္ကို သိလွ်က္ မက်င့္ဘဲေနေသာသူသည္ -” ဘာတဲ့လဲ? ေနာက္မွ တေယာက္က “အျပစ္႐ွိ၏” လို႔ ေျဖတယ္။
    “ဒါဆို ဒီက်မ္းပိုဒ္အရ ခင္ဗ်ားတို႔ အခုအျပစ္လုပ္ေနၾကတာပဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔လည္း သက္ေသခံထြက္သင့္ပါလ်က္၊ ကၽြန္ေတာ့္ကိုလည္း ဒီည သက္ေသခံဖို႔ သြားခြင့္ျပဳသင့္တာ ေကာင္းမွန္းသိလ်က္နဲ႔ဗ်ာ။ ဒီက်မ္းခ်က္အရ-ခင္ဗ်ားတို႔အားလံုး အျပစ္ျပဳေနတာပဲ။ ခင္ဗ်ားတို႔ သြန္သင္သလိုဆိုရင္၊ ခင္ဗ်ားတို႔ အားလံုး ကယ္တင္ျခင္း႐ွဳံးၿပီ” လို႔ ေျပာလိုက္တယ္။
    “အာ- မဟုတ္ဘူးေလ၊ မဟုတ္ဘူး” လို႔ ေျပာၾကတယ္။ “ဒါေပမဲ့-ခင္ဗ်ားတို႔ အျပစ္ျပဳေနၾက တယ္ဆိုတာ ဝန္ခံခဲ့ၾကၿပီပဲ” “အို-ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အျပစ္ အျပည့္အဝႀကီး မလုပ္ရေသးပါဘူး။” လို႔ တေယာက္က ေျဖတယ္။
     “ကၽြန္ေတာ္က ၿပဳံးၿပီးေတာ့၊ က်မ္းစာထဲမွာ ျပန္ဆံုး႐ွဳံးဖို႔ အျပစ္ဘယ္ေလာက္လုပ္ရမယ္ ဆိုတာပါသလား? ႐ွာၾကည့္ပါ၊ ျပပါ” လို႔ေျပာေတာ့ လံုးဝ မ႐ွာႏိုင္ၾကဘူး။
      အမွန္က ေယ႐ွဳခရစ္ေတာ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အျပစ္႐ွိသမွ်အတြက္ အေသခံေပးခဲ့တယ္။ ၁ေပ၂း၂၄ မွာ “ငါတို႔အျပစ္မ်ားကို ကိုယ္ေတာ္တိုင္ သစ္တိုင္မွာ ခံေတာ္မူၿပီ။” ေဟ႐ွာယ၅၃း၆ မွာ “ထာဝရဘုရားသည္ ခပ္သိမ္းေသာ ငါတို႔၏အျပစ္မ်ားကို သူ႔အေပၚ၌ တင္ေတာ္မူ၏။” ၂ေကာ၅း၂၁ မွာ “အဘယ့္ေၾကာင့္နည္းဟူမူကား၊ ဘုရားသခင္သည္ အျပစ္ႏွင့္ ကင္းစင္ေသာသူကို ငါတို႔အတြက္ေၾကာင့္ အျပစ္႐ွိေသာသူ ျဖစ္ေစေတာ္မူ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ ငါတို႔သည္ ထိုသူအားျဖင့္ ဘုရားသခင္ေ႔႐ွေတာ္၌ ေျဖာင့္မတ္ေသာသူ ျဖစ္မည္အေၾကာင္းတည္း။”
      ကၽြန္ေတာ္ ျပဳမိခဲ့သမွ် အျပစ္အားလံုးနဲ႔ ေနာင္မွာ ျပဳမိဦးမယ့္ အျပစ္အားလံုးအတြက္ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း၂၀၀၀ က သခင္ေယ႐ွဳအေပၚမွာ တင္ထားခဲ့ၿပီ။ အျပစ္ေႂကြးကို ေပးဆပ္ဖို႔၊ အျပစ္ေတြအတြက္ ေဝဒနာခံဖို႔၊ ကားတိုင္ေပၚမွာ အေသခံခဲ့ၿပီ။ ဒီအေၾကာင္းကို အမ်ဳိးသမီးတေယာက္ကို တခါက ေျပာျပဖူးတယ္။ သူက “ကၽြန္မရဲ႕ အရင္က အျပစ္ေတြ အတြက္ အေသခံေပးခဲ့တယ္ဆိုတာ နားလည္ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မေတာင္ မလုပ္ရေသးတဲ့ အနာဂတ္ အျပစ္ေတြအတြက္ အေသခံေပးခဲ့တယ္ဆိုတာေတာ့ နားလည္လို႔မရဘူး” လို႔ ေျပာတယ္။
       ကၽြန္ေတာ္က ၿပံဳးၿပီးေတာ့ “ညီမေရ-သခင္ေယ႐ွဳ အေသခံခ်ိန္မွာ မင္းအျပစ္ေတြအားလံုးဟာ အနာဂတ္မွာပဲ ႐ွိပါေသးတယ္။ မင္းလည္းမေမြးေသးဘူးေလ”
       “ဆရာ ေျပာတာ မွန္မယ္ထင္တယ္။” “မွန္တာေပါ႔၊ မင္းလည္း အသက္ သိပ္ႀကီးတဲ့ အဖြားအိုတေယာက္ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေပါ႔”။
          သူက ရယ္ၿပီးေတာ့- “ဟုတ္ကဲ့၊ ကၽြန္မ အဲဒီေလာက္ေတာ့ အသက္မႀကီးေသးပါဘူး” လို႔ ေျဖတယ္။                                                                                                       
           သခင္ေယ႐ွုခရစ္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့္အျပစ္ေတြကို ယူေဆာင္တဲ့အတြက္ အမ်က္ေတာ္ဟာ သူ႔အေပၚမွာ က်ေရာက္ခဲ့တဲ့ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း၂၀၀၀ မွာကတည္းက အနႏၱတန္ခိုး႐ွင္ ဘုရားသခင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို အျပစ္သားတေယာက္လို စီရင္ခဲ့ၿပီးပါၿပီ။ သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ကို ကယ္တယ္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးၿပီးရင္၊ ဘုရားသခင္က အျပစ္သား တေယာက္လို သေဘာမထားေတာ့ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး သားတေယာက္လိုပဲ သေဘာထားေတာ့တယ္။

7.    God chastise the believer who sins.             

  အျပစ္ျပဳတဲ့ ယံုၾကည္သူကို ဘုရားသခင္ဆံုးမပါတယ္။

          ေဟၿဗဲ ၁၂း၆-၈ကို ၾကည့္ပါ။ “ထာဝရဘုရားသည္ ခ်စ္ေတာ္မူေသာသူကို ဆံုးမေတာ္မူတတ္၏။ လက္ခံေတာ္မူသမွ်ေသာ သားတို႔ကို ဒဏ္ခတ္ေတာ္မူတတ္၏ဟု သူငယ္တို႔ကိုဆိုသကဲ့သို႔၊ သင္တို႔ကို ေျပာဆိုေသာ ဩဝါဒစကားကို ေမ့ေလ်ာ့ၾကသေလာ။-သင္တို႔သည္ ဆံုးမေတာ္မူျခင္း ကိုခံလွ်င္၊ သားတို႔ကိုျပဳသကဲ့သို႔၊ ဘုရားသခင္သည္ သင္တို႔ကိုျပဳေတာ္မူ၏။ အေၾကာင္းမူကား၊ အဘ မဆံုးမေသာသား တစံုေယာက္႐ွိသေလာ။ သားအေပါင္းတို႔သည္ ခံတတ္ေသာ ဆံုးမျခင္းကို သင္တို႔သည္ မခံဘဲေနလွ်င္၊ သားအရင္းမဟုတ္၊ မင္းဦးမင္းလြင္ရေသာ သားျဖစ္ၾက၏။”
      ဒီက်မ္းပိုဒ္ေတြထဲမွာ “သား” နဲ႔ “သားတို႔” ဆိုတဲ့ စကားေတြကို သတိထားၾကည့္ပါ။ “သားတို႔ကိုျပဳသကဲ့သို႔၊ ဘုရားသခင္သည္ သင္တို႔ကိုျပဳေတာ္မူ၏။” ဆိုတာကိုလည္း သတိထား ၾကည့္ပါ။
      သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးလိုက္တဲ့အခိုက္မွာပဲ၊ ဘုရားသခင္က အျပစ္သားလို သေဘာမထားေတာ့ဘူး။ အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ သားတေယာက္လို သေဘာထားၿပီ။ ၿပီးေတာ့ သမၼာက်မ္းစာက- “လက္ခံေတာ္မူသမွ်ေသာ သားတို႔ကို ဆံုးမေတာ္မူတတ္၏။” လို႔ ႐ွင္း႐ွင္းေလး ေျပာထားတယ္။ ကယ္တင္ျခင္းရၿပီးမွ အျပစ္္ျပဳမိရင္- ဘုရားသခင္က ဆံုးမတယ္။
       ဆံုးမ,ရင္ တခါတရံ ဖ်ားနာျခင္းကေန-ေသျခင္းအထိ ျဖစ္တတ္တယ္။ ၁ေကာ ၁၁း၃၀ မွာ -“ထိုအေၾကာင္းေၾကာင့္၊ သင္တို႔တြင္ အားနည္းေသာသူ၊ မက်န္းမာေသာသူ အမ်ား႐ွိၾက၏။ ေသေသာသူအမ်ားလည္း ႐ွိၾက၏။”
       ဖ်ားနာတိုင္းေတာ့ ဆံုးမတာမဟုတ္ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ဆံုးမတာျဖစ္ေနတတ္တယ္။ ဘုရားသခင္ရဲ႕ ဆံုးမပံုေတြ အေၾကာင္းေျပာရမယ္ဆိုရင္ အမ်ားႀကီးပါ။ အခုအခ်ိန္ မေလာက္ေပမယ့္ အဓိကအခ်က္ကေတာ့ ဆံုးမျခင္းဟာ အျပစ္အတြက္ ေပးဆပ္ရျခင္းမဟုတ္ဘူး။ ဆံုးမျခင္းဟာ သားသမီးကို သင္ျပျခင္းဘဲ။ ဘုရားသခင္က ဆံုးမတတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀၀-တုန္းက ကာရာနီအရပ္မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႕ အျပစ္အားလံုးကို သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ ေပးေခ်ခဲ့ပါၿပီ။
         ဥပမာတခု ေပးပါရေစ။ ကၽြန္ေတာ္က ကၽြန္ေတာ့သားကို “ကဲ- သားအိမ္ေ႔႐ွမွာ ေဘာလံုးမကစားနဲ႔။ အိမ္ေ႔႐ွ ျပတင္းေပါက္မွန္ႀကီး ကြဲေနမယ္။” လို႔ ေျပာတယ္ ဆိုပါစို႔။ ကၽြန္ေတာ္ တရားေဟာသြားေနတုန္း သားက စကားနားမေထာင္ဘူး။ အိမ္ေ႔႐ွမွာ ေဘာလံုးကစားၿပီး၊ ျပတင္းေပါက္မွန္ကို ခြဲပစ္တယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က- “သား … မင္း ဒီျပတင္းေပါက္ကိုခြဲသလား?”
“ဟုတ္ကဲ့-ေဖေဖ ကၽြန္ေတာ္ခြဲမိပါတယ္။”
“ေကာင္းၿပီ၊ခြဲရင္-႐ိုက္မယ္ လို႔ ေျပာထားတယ္မဟုတ္လား?”
“ဟုတ္ကဲ့၊ ေျပာပါတယ္။”
“ဒါဆို-ငါေျပာတဲ့အတိုင္း လုပ္ရမွာေပါ႔၊ ကဲ-လာခဲ့။”
         ကၽြန္ေတာ့သားကို ေနာက္ဖက္အခန္းထဲ ေခၚသြားၿပီး၊ ႐ိုက္ပစ္လိုက္တယ္။ ႐ိုက္တာဟာ ျပတင္းေပါက္မွန္ ဖိုးေတာင္းတာလား? မဟုတ္ပါဘူး။ သားကို ဘယ္ေလာက္႐ိုက္႐ိုက္၊  ျပတင္းေပါက္မွန္ဖိုး၊ ျဖစ္မသြားပါဘူး။ ႐ိုက္ၿပီးမွ-အိတ္ကပ္ထဲ လက္ႏွိဳက္ၿပီး၊ ပိုက္ဆံထုတ္- ျပတင္းေပါက္ျပင္တဲ့သူကို ပိုက္ဆံေပးရမယ္။ သားကို ဆံုးမေပမယ့္-ျပတင္းေပါက္ဖိုးက ကၽြန္ေတာ္ပဲေပးရတာပါ။
        ယံုၾကည္သူက ကယ္တင္ျခင္းရၿပီးေနာက္ အျပစ္လုပ္တဲ့အခါ၊ ဘုရားသခင္က ဆံုးမတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆံုးမတာဟာ အျပစ္အတြက္ ေပးဆပ္ရတာမဟုတ္ဘူး။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂၀၀၀ က ကားတိုင္မွာ အေသခံတဲ့အခ်ိန္မွာ အျပစ္အားလံုးအတြက္ သခင္ေယ႐ွဳ ေပးဆပ္ခဲ့ပါၿပီ။
       မသိဘဲ ရမ္းေမးတဲ့ ေမးခြန္းေတြကေတာ့ ကုန္မွာမဟုတ္ဘူး။ “ဒါေပမဲ့၊ အဲဒီလိုဆိုရင္”- “တကယ္လို႔”- စသည္ျဖင့္ ခဏခဏ အေမးခံရတယ္။ တေန႔မွာ လူတေယာက္က ေမးတယ္။ တကယ္လို႔- လူတေယာက္က လူသိ႐ွင္ၾကား အျပစ္တခုကို ထင္ထင္ေပၚေပၚႀကီး  လုပ္ၿပီးေတာ့ အိမ္အျပန္မွာ သူ႔ကားက တယ္လီဖုန္းတိုင္ကို ဝင္တိုက္ၿပီး၊ သူ႔အျပစ္ကို ဝန္ခံခ်ိန္ မရလိုက္ရင္ ဘုရားသခင္လက္ခံပါ႔မလား? အဲဒီလူ ကယ္တင္ျခင္းရမယ္လို႔ ဆိုခ်င္တာလား?” လို႔ ေမးတယ္။ ဟုတ္တယ္- သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးၿပီးသားဆိုရင္ ေကာင္းကင္ကို ခပ္႐ွက္႐ွက္နဲ႔ သြားရမွာပါဘဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ ကယ္တင္ျခင္းရတယ္” လို႔ ေျဖလိုက္တယ္။ သမၼာက်မ္းစာကေျပာသလို-“သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကိုရ၏။” လို႔ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လိုက္ေျပာရမွာေပါ႔။
        အဲဒီလူက ဆက္ၿပီးေတာ ့-- “ဒါေပမယ့္ သူ႔မွာ ဘုရားနဲ႔ျပန္မွန္ကန္ဖို႔ အခ်ိန္မရဘူးေလ။ ဘုရားသခင္က သူ႔ကို ဆံုးမခ်ိန္မရလိုက္ဘူး” လို႔ ေျပာတယ္။ -“ခင္ဗ်ား ဘာေျပာေနတာလဲ? ဘုရားသခင္က သူ႔ကို ဆံုးမခ်ိန္ မရဘူးဟုတ္လား? ဆံုးမလို႔ ေသေတာင္ ေသသြားၿပီေလ။”- လို႔ ျပန္ေျဖလိုက္တယ္။
       ၁ေကာ ၅း၅ မွာ “ထိုသူ၏ ဝိညာဥ္သည္ ေယ႐ွဳခရစ္၏ ေန႔ရက္၌ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ ေရာက္မည့္အေၾကာင္း၊ သူ၏ ကိုယ္ခႏၶာပ်က္စီးဘို႔ရာ သူ႔ကို စာတန္လက္သို႔အပ္ႏွံၾကေစ။” ယံုၾကည္သူတေယာက္ အခ်ိန္မတန္ခင္ ေသရတာဟာ ခရစ္ယာန္ဆံုးမျခင္းမွာ ေနာက္ဆံုးအဆင့္ပါဘဲ။

8. Trust Jesus Christ as Savior today.

    သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ ဒီေန႔ပဲ အားကိုးပါ။

       သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ကို ကိုယ့္ရဲ႕ ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ တခါမွ အားမကိုးဖူးေသးရင္၊ ဒီေန႔ပဲ အားကိုးပါလို႔ ေတာင္းပန္ခ်င္တယ္။ ကိုယ္ဟာ အျပစ္သား၊ က်မ္းစာကေျပာသလို-သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ဟာ ကိုယ့္အျပစ္ေတြအတြက္ ကားတိုင္ေပၚမွာ အေသခံၿပီး အျပစ္ေႂကြးေတြဆပ္ေပးတယ္လို႔ နားလည္လိုက္ပါ။ ၿပီးေတာ့ ကယ္တင္ျခင္းခံရဖို႔ ကိုယ္ေတာ္ကို အျပည့္အဝ အားကိုးလိုက္ပါ။
        သမၼာက်မ္းစာက ေယာ ၃း၃၆-မွာ “သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကိုရ၏။” ၿပီးေတာ့ ေယာ၃း၁၈ မွာ-“သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ အျပစ္စီရင္ျခင္းကို မခံရ။” “ယံုၾကည္တယ္” ဆိုတဲ့စကားဟာ “အားကိုးတယ္၊ မွီခိုတယ္၊ အမွီျပဳတယ္” လို႔ ဆိုလိုတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ကို အျပည့္အဝ အားကိုးမလား? အားကိုးမယ္ဆိုရင္- အခုလို ႐ုိးရုိးကေလး ဆုေတာင္းလိုက္ပါ။ “သခင္ေယ႐ွဳဘုရား၊ ကၽြန္ေတာ္ အျပစ္သားပါ။ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ အေသခံေပးတာကို ယံုပါတယ္။ အခု- ကိုယ္ေတာ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးတာ အေကာင္းဆံုးလို႔ သိလိုက္ပါၿပီ။ အခုမွစၿပီး- ေကာင္းကင္ေရာက္ဖို႔ ကိုယ္ေတာ္ကို အမွီျပဳပါၿပီ။ ကိုယ္ေတာ္အတြက္ အသက္႐ွင္ၿပီး၊ ခရစ္ယာန္ေကာင္းတေယာက္ ျဖစ္ဖို႔မစေတာ္မူပါ။ အာမင္။”
        ဒီလို ႐ိုး႐ိုးကေလး ဆုေတာင္းၿပီးရင္၊ ထာဝရအသက္ရၿပီလို႔ ဘုရားစကားေတာ္အရ ကၽြန္ေတာ္ ဂတိေပးႏို္င္ပါတယ္။ “သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကိုရ၏။--”  ။               ။

What Is A Believer? ယံုၾကည္သူ ဆိုတာ - - - ?

Dr. Curtis Hutson

What   Is   A   Believer?

ယံုၾကည္သူ ဆိုတာ - - - ?

---------------------------------------------------------------------------------------------------

အ ခန္း ၁

--------------------------------------------------------------------------------------------------
     “ သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကိုရ၏။ သားေတာ္ကိုပယ္ေသာသူမူကား အသက္ကိုမေတြ႕ရ။ ထိုသူ၏အေပၚ၌ ဘုရားသခင္၏အမ်က္ေတာ္ တည္ေနသည္။” ေယာ ၃ း ၃၆ ။
        ကယ္တင္ျခင္းရဖို႔ ဘာလုပ္ရမလဲ? ဘုရားႏႈတ္ကပတ္ေတာ္မွာ  အေျဖပါပါတယ္။
        တမန္ ၁၆း ၃၀- ၃၁ - မွာ ဖိလိပၸိေထာင္မွဴးႀကီးက ႐ွင္ေပါလုနဲ႕ သိလကိုေမးပါတယ္။  “သခင္တို႕ ၊ အကၽြႏု္ပ္သည္ ကယ္တင္ျခင္းသို႕ ေရာက္အံ႔ေသာငွါ အဘယ္သို႔ ျပဳရပါမည္နည္း။” သူတို႔က “ သခင္ေယ႐ႈခရစ္ကို ယံုၾကည္ေလာ႔။ ယံုၾကည္လၽွင္ သင္ႏွင္႔သင္၏အိမ္သူအိမ္သား တို႔သည္ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကလိမ္႔မည္။ ” လို႔ေျဖပါတယ္။
        ေထာင္မွဴးက “ ကယ္တင္ျခင္းရဖို႔ မ႐ွိမျဖစ္၊ အလိုအပ္ဆံုးအရာက ဘာပါလဲ” လို႔ေမးတာပါ။ က်မ္းစာက “သခင္ေယ႐ႈခရစ္ကို ယံုၾကည္ပါ” လို႔ေျဖ ပါတယ္။
      ေယာ ၃ း၃၆ မွာ သခင္ေယ႐ႈက လူအုပ္စု ႏွစ္စုခြဲထားပါတယ္။ “ သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကိုရ၏။  သားေတာ္ကို ပယ္ေသာသူမူကား အသက္ကို မေတြ႕ရ။ ထိုသူ၏အေပၚ၌ ဘုရားသခင္၏ အမ်က္ေတာ္္္တည္ေနသည္။”  သားေတာ္ကို ယံုၾကည္တဲ႔သူေတြနဲ႔  သားေတာ္ကိုမယံုၾကည္တဲ႔သူေတြ  ျဖစ္ပါတယ္။ ယံုၾကည္သူက ဘုရားဂတိေတာ္အရ ထာ၀ရအသက္ရပါတယ္။ မယံုၾကည္သူက အသက္ကို မေတြ႕ရပါဘူး။ သူတို႔အေပၚမွာ ဘုရားအမ်က္ေတာ္ပဲ တည္ေနပါတယ္။
      ေယာ ၃ း၁၈ မွာ သခင္ေယ႐ႈက ေလာကလူေတြကို အုပ္စုႏွစ္စု ထပ္ခြဲျပန္ပါတယ္။ “သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ အျပစ္စီရင္ျခင္းကို မခံရ။ (စီရင္ခ်က္နဲ႔ လြတ္ပါတယ္) မယံုၾကည္ေသာသူမူကား ၊ ဘုရားသခင္၌ တစ္ပါးတည္းေသာ သားေတာ္ကို ၊ မယံုၾကည္ေသာေၾကာင္႔ ယခုပင္ အျပစ္စီရင္ျခင္းကို ခံရ၏။” ဒီမွာလည္း တစ္ခါ သခင္ေယ႐ႈက ယံုၾကည္သူနဲ႔ မယံုၾကည္သူဆိုၿပီး အုပ္စုႏွစ္စု႐ွိတယ္လို႔  ေျပာထားျပန္ပါတယ္။ ယံုၾကည္သူေတြအတြက္ စီရင္ခ်က္ ႐ုပ္သိမ္းလိုက္ပါၿပီ။ စီရင္ျခင္း မခံရေတာ႔ဘူး။ မယံုၾကည္သူေတြကေတာ႔ အျပစ္စီရင္ခ်က္ရဲ႕ ေအာက္မွာ႐ွိတယ္။ အျပစ္ဒဏ္က ဒုတိယေသျခင္းပါဘဲ။ ဘုရားသခင္ရဲ႕ တစ္ပါးတည္းေသာ သားေတာ္ကို မယံုၾကည္လို႔ ျဖစ္ရတာပါ။
      ဂလာတိ ၃ း ၂၆ မွာ က်မ္းစာက “ အဘယ္သို႔နည္းဟူမူကား၊ သင္တို႔အေပါင္းသည္ ေယ႐ႈခရစ္ကို ယံုၾကည္သျဖင္႔  ဘုရားသခင္၏ သားျဖစ္ၾက၏။” ဒီက်မ္းပိုဒ္က ဘုရားသားသမီးတိုင္းဟာ ယံုၾကည္ျခင္းအားျဖင္႔ ဘုရားသားျဖစ္ရတယ္လို႔  ေျပာထားပါတယ္။  ေရာမ ၅ း ၁ က. . . “ ထို႔ေၾကာင္႔ ၊ ငါတို႔သည္ ယံုၾကည္ျခင္း႐ွိ၍ ေျဖာင္႔မတ္ရာသို႔ေရာက္လွ်င္၊ ငါတို႔သခင္ေယ႐ႈခရစ္အားျဖင္႔ ဘုရားသခင္႔ ေ႐ွ႕ေတာ္၌ ၿငိမ္သက္ျခင္းကို ခံစားၾက၏။”
     ကယ္တင္ျခင္းမွာ  ယံုၾကည္ျခင္းက အဓိကပဲလို႔ ေျပာျပေနတဲ႔ က်မ္းခ်က္ေပါင္း အနည္းဆံုး ၁၅၃ ခ်က္ေလာက္ ႐ွိပါတယ္။ မာကု ၁၆း ၁၆ က - - “မယံုၾကည္ေသာသူမူကား အျပစ္စီရင္ျခင္းကိုခံရလတ႔ံ။ ဒါေၾကာင္႔ က်မ္းစာအရဆိုရင္၊ ကယ္တင္ျခင္းရဲ႕ အဓိကအခ်က္ဟာ သခင္ေယ႐ႈကို ယံုၾကည္ျခင္းပါဘဲ။
“Saving Faith ” ဆိုတဲ့ “ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေစေသာ ယံုၾကည္ျခင္း” လို႔ေဟာေနတဲ႔ ၊ တရားေဒသနာေတြကို ကၽြန္ေတာ္အမ်ားႀကီး ၾကားဖူးဖတ္ဖူးပါတယ္။ က်မ္းစာ ကေတာ႔ ယံုၾကည္ျခင္း Faith ရဲ႕ ေ႐ွ႕မွာ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ ေရာက္ေစေသာဆိုတဲ႔ Saving ကို ထည့္မထားပါဘူး။ ယံုၾကည္ျခင္းက ကယ္တင္႐ွင္မဟုတ္ဘူး။ သခင္ေယ႐ႈကသာ ကယ္တင္႐ွင္ပါ။  ယံုၾကည္ျခင္းဆိုတာက သခင္ေယ႐ႈ ကယ္တာကို ဝိညာဥ္က တုန္႔ျပန္တာပါ။
-ယံုပါ - ကယ္တင္ျခင္းရမယ္လို႔ က်မ္းစာက ေျပာေလ့မ႐ွိဘူး။ အၿမဲသတိနဲ႔ ေျပာေနတာက “သခင္ေယ႐ႈခရစ္ကို ယံုၾကည္ေလာ႔။ - - သင္ကယ္တင္ျခင္းသို႔ ေရာက္လိမ္႔မည္လို႔ သာေျပာပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ - - “သားေတာ္ကို  ယံုၾကည္ေသာသူအေပါင္းတို႔သည္ ပ်က္စီးျခင္းသို႔မေရာက္၊ ထာဝရအသက္ကို ရေစျခင္းငွါ - - ” ဒါမွမဟုတ္ - - “သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကို ရ၏” လို႔ပဲ ေျပာပါတယ္။ ယံုၾကည္ျခင္းကို ျဖစ္ေစတဲ႔အရာ ၊ ယံုၾကည္ခံရတဲ့အရာဟာ အေရးႀကီးပါတယ္။ အမွားကိုယံုတဲ႔ ယံုၾကည္ျခင္းဟာ ပ်က္စီးျခင္းကိုသာ ပို႔ေပးပါလိမ္႔မယ္။
အခု ကယ္တင္ျခင္းမွာ အဓိက ဆံုးျဖတ္တဲ႔အရာဟာ ယံုၾကည္ျခင္းဆိုေတာ႔ -  ယံုၾကည္ျခင္းဆိုတာ ဘာလဲလို႔သိဖို႔ အေရးႀကီးလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သိသေလာက္ေတာ႔ ယံုၾကည္ျခင္းရဲ႕ အနက္ကို က်မ္းစာထဲမွာ တစ္ခါပဲ ေတြ႕ရပါတယ္။  ေဟၿဗဲ ၁၁း ၁ပါ။ ဒါေပမဲ႔ ယံုၾကည္ျခင္းကို ပံုေဖၚျပတာေတြေတာ႔၊  က်မ္းစာထဲမွွာ အမ်ားႀကီး႐ွိပါတယ္။ အေကာင္းဆံုးတစ္ခ်က္ကေတာ႔ ေဟၿဗဲ ၁၂ း၂ ပါ။ အဲဒီမွာ -- သခင္ေယ႐ႈကို ေစ႔ေစ႔ေထာက္႐ွဳ႕ၾကကုန္အံ႔ ” “Looking unto Jesus ” - - -  (သခင္ေယ႐ႈကို ေမၽွာ္ၾကည္႕ေနၾကစို႔)။

I – Faith  is  not  Looking  Jesus  but  Looking  unto  Jesus .

(၁)  ယံုၾကည္ျခင္းဟာ သခင္ေယ႐ႈကို ၾကည့္တာမဟုတ္ဘူး။ သခင္ေယ႐ႈကို ေျမာ္ၾကည့္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။

သခင္ေယ႐ႈခရစ္ဟာ တကယ္႐ွိခဲ႔ဖူးတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ပါး ဆိုတာကိုေတာ့ လူတိုင္းလိုလို လက္ခံၾကမွာပါ။ ေန႔စြဲ - - ရက္စြဲတစ္ခုကို ေရးမွတ္တဲ့  အခါတိုင္းမွာ သခင္ေယ႐ႈ ႐ွိခဲ႔ဖူးတာကို ဝန္ခံေနၾကရပါတယ္။ ယံုၾကည္ျခင္းဆိုတာ သခင္ေယ႐ႈကို သမိုင္းဝင္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ပါးအျဖစ္ ၾကည့္တာ မဟုတ္ပါဘူး။
ယာကုပ္ ၂ း ၁၉ က - - “နတ္ဆိုးတို႔သည္ ယံု၍ ေၾကာက္႐ြံ႕တုန္လွဳပ္ၾက၏။” နတ္ဆိုး ေတြပင္လွ်င္၊ သခင္ေယ႐ႈ တကယ္႐ွိတာကို ဝန္ခံၾကရပါတယ္။ တမန္ ၁၉း ၁၅ မွွာ လူထဲမွာ စြဲတဲ႔ နတ္ဆိုးက - - “ေယ႐ႈကိုငါသိ၏။  ေပါလုကိုလည္းငါသိ၏။ သင္တို႔ကား အဘယ္သူနည္း” ..တဲ႔။ ယံုၾကည္ျခင္းဆိုတာ - - သခင္ေယ႐ႈကိုၾကည့္လိုက္တာ မဟုတ္ပါဘူး။ သခင္ေယ႐ႈကို ေျမာ္ၾကည့္တာပါ။ သခင္ေယ႐ႈကို မွီခိုတယ္လို႔ ေျပာလိုတာပါဘဲ။
 ဆိုပါစို႔၊ ေငြေခ်းဖို႔ လူတေယာက္က ခင္ဗ်ားကို အာမခံမွာ အတူ  လက္မွတ္ထိုးေပးထားတယ္။ ေပးေခ်ဖို႔ ပ်က္ကြက္ရင္၊ အာဏာပိုင္ေတြက ေထာင္ခ်မွာဘဲ။ ေပးေခ်ဖို႔ရက္ကလည္း နီးလာၿပီ။ ေပးဖို႔ ေငြကလည္း မ႐ွိဆိုပါစို႔။ အဲဒီမွာ အတူ အာမခံထိုးေပးထားတဲ့ လူဆီသြားၿပီးေတာ့ “ငါေတာ႔ ဒုကၡဘဲကြာ။ ငါ႔အတြက္ မင္းလည္း လက္မွတ္ကူထိုးေပးထားတယ္ေနာ္။ ေပးရမဲ႔ ရက္လည္းနီးၿပီ - ေပးလည္းမေပးႏိုင္ ျဖစ္ေနၿပီ - -” လို႔ေျပာရင္ အဲဒီမိတ္ေဆြက - - “အဲဒီအတြက္ မစိုးရိမ္ပါနဲ႔ကြာ၊ ဒီမွာ ငါ႔ကိုၾကည့္စမ္း” - လို႔ေျဖမယ္။ “ - -ငါ႔ကို အားကိုးစမ္းပါကြာ၊ ငါေပးလိုက္မယ္” လို႔ ဆိုလိုတာပါ။
        ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာ အျပစ္ေႂကြးတစ္ခု တင္ေနတယ္လို႔၊ သခင္ေယ႐ႈခရစ္က ေျပာပါတယ္၊ ေရာမ ၆း ၂၃ က “အျပစ္တရား၏ အခကား ေသျခင္းေပတည္း” တဲ့။ သခင္ေယ႐ႈက ဒီအျပစ္ေႂကြးေတြကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို္ယ္တိုင္ဆပ္ရရင္ ေသၿပီးငရဲမွာ၊ ထာ၀ရသြားေနဖို႔ပဲလို႔ ေျပာပါတယ္။ ၿပီးေတာ႔မွ - “အဲဒီအတြက္ မစိုးရိမ္ပါနဲ႔၊ ငါ႔ကိုသာ အားကိုးပါ ေျမာ္ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ” လို႔ ေျပာေနတာပါ။
        ေဟ႐ွာယ ၅၃း၆ မွာ - “ထာဝရဘုရားသည္ ခပ္သိမ္းေသာ ငါတို႔၏အျပစ္မ်ားကို သူ႔အေပၚ၌ တင္ေတာ္မူ၏။” လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂,၀၀၀ ေလာက္မွာ ဘုရားသခင္က ခင္ဗ်ားက်ဴးလြန္ခဲ့တဲ့၊ ေနာင္လည္းက်ဴးလြန္မိဦးမဲ့၊ အျပစ္႐ွိသမွ်ေတြကို ယူၿပီးေတာ့ သခင္ေယ႐ႈရဲ႕အေပၚမွာ ဘုရားတန္ခိုးနဲ႔ တင္ထားလိုက္ပါတယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႕အျပစ္ေတြကိုသခင္ေယ႐ွဳက သူ႔ခႏၶာကိုယ္ေပၚမွာ တင္ယူထားခ်ိန္မွာ၊ ဘုရားသခင္က သခင္ေယ႐ွဳကို အျပစ္သားခင္ဗ်ားရဲ႕ အျပစ္ေႂကြးေတြကို ေပးဆပ္ဖို႔ ကိုယ္စားေနရာယူ အျပစ္ေပးလိုက္ပါၿပီ။
ကားတိုင္ေပၚမွာေနရစဥ္၊ သခင္ေယ႐ွဳဟာ စကား(၇)ခြန္း ေျပာခဲ့ပါတယ္။ (၆) ခြန္းေျမာက္စကားကေတာ့ “It is Finished”  “အမွဳၿပီးၿပီ” - ထပ္ျဖည့္စရာ မလိုေတာ့ဘူး။ ထပ္ႏွဳတ္စရာလည္း မလိုေတာ့ဘူး။ ျပည့္စံုျပီ။
သခင္ေယ႐ွဳ အေသခံေပးျခင္းဟာ အျပစ္ေတြအတြက္ အျပည့္အဝ ေပးေခ်လိုက္ၿပီ။ အခုကိုယ္ေတာ္က လူတိုင္းကို “ ငါ႔ကိုၾကည့္စမ္း၊ ငါ မင္းအတြက္ ကားတိုင္မွာ အေသခံခဲ့တယ္ဆိုတာ ယံုပါကြာ။ မင္းအျပစ္ေႂကြးကို ငါေပးဆပ္ခဲ့တယ္လို႔ယံုပါ။ ငါ့ကိုၾကည့္စမ္း -ဒါဆိုၿပီးၿပီဘဲ။” လို႔ ေျပာေနပါတယ္။
ယံုၾကည္ျခင္းဆိုတာ သခင္ေယ႐ွဳကုိၾကည့္႐ုံ ၾကည့္ရတာမဟုတ္ပါဘူး။ သခင္ေယ႐ွဳကို ေျမာ္ၾကည့္တာပါ။ သခင္ေယ႐ွဳကို မွီခိုတာပါ။ သခင္ေယ႐ွဳကို အားျပဳတာပါ။ ကယ္တင္ျခင္းခံရဖို႔ ဆိုတာကို သူ႔လက္ေတာ္ထဲမွာ အပ္ထားၿပီး ေကာင္းကင္ေရာက္ဖို႔ သူ႔ကို အားကိုးလိုက္တာပါဘဲ။

2   Faith is Looking away from everything and Looking only to Jesus.

      ယံုၾကည္ျခင္းဟာ တျခားအရာေတြ မၾကည့္ေတာ့ပဲ သခင္ေယ႐ွဳကိုသာ ၾကည့္ျခင္းပါ။

Martin Luther က ေဟၿဗဲ ၁၂း၂ ကို “Off-loooking unto Jesus - - ” သခင္ေယ႐ွဳကိုသာ
ေစ့ေစ့ၾကည့္ုျခင္းလို႔၊ ဘာသာျပန္ပါတယ္။ တျခားအရာေတြကို ၾကည့္မေနေတာ့ပဲ၊ သခင္ေယ႐ွဳကိုသာ ၾကည့္လိုက္ျခင္းလို႔ ဆိုပါတယ္။ ကိုယ့္လုပ္တာေတြကို မၾကည့့္ေတာ့ပါဘူး။
       ေကာင္းကင္ေရာက္ဖို႔ ႀကိဳးစားလုပ္ေဆာင္မယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ၾကာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ရမယ္လို႔ ထင္မိသလဲ? ဗ်ာဒိတ္က်မ္း ၂၁ နဲ႔ ၂၂ ကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါ။ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့ သမၼာက်မ္းစာက ေကာင္းကင္လမ္းမႀကီးေတြဟာ ေ႐ႊစင္နဲ႔ခင္းထားပါတယ္။ မွန္ျပင္လိုဘဲ ၾကည္လင္ပါသတဲ့။ အဲဒီေလာက္ၾကည္လင္ေအာင္ ေလာကမွာလုပ္လို႔မရပါဘူး။ ဘဝအျပန္ ဆယ္သန္း အလုပ္လုပ္ရင္ေတာင္ ေကာင္းကင္ဘံုလို ေနရာရဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ သမၼာက်မ္းစာက ဧဖက္ ၂း၈-၉ မွာ “ ယံုၾကည္ေသာအားျဖင့္ ေက်းဇူးေတာ္ေၾကာင့္ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ေရာက္ရ၏။ ကိုယ္အလိုအေလ်ာက္ေရာက္သည္မဟုတ္။ ဘုရားသခင္ သနားေတာ္မူရာျဖစ္သတည္း။ ကိုယ့္ကုသိုလ္ေၾကာင့္ ကယ္တင္ေတာ္မူျခင္းသို႔ ေရာက္သည္မဟုတ္။ သို႔ျဖစ္၍ အဘယ္သူမွ်ဝါႂကြား စရာအခြင့္မ႐ွိ။”
       ၿပီးေတာ့စဥ္းစားၾကည့္ပါ။ လူတေယာက္က ငရဲကလြတ္ဘို႔ ႀကိဳးစားၾကည့္မယ္ဆိုရင္၊ စိတ္ရင္းခံက သူ႔ႀကိဳးစားမွဳကို မွန္ကန္တဲ့ အက်ဳိးေပးပါလိမ့္မယ္။ သူႀကိဳးစားက်င့္တာက ေၾကာက္လို႔ဆိုတဲ့ စိတ္ရင္းေၾကာင့္ပါ။ ၁ေကာ ၁၃- အရ က်င့္သမွ်ဟာ ေမတၱာေၾကာင့္ျဖစ္ေနရပါမယ္။ အငယ္ ၃ မွာ ႐ွင္ေပါလုက “ သူတပါးကို ငါ ေကၽြးေမြး၍၊ ဥစၥာ႐ွိသမွ်ကို စြန္႔ႀကဲသည္သာမက၊ ကိုယ္ခႏၶာကို မီး႐ွဳိ႕ေစျခင္းငွါ အပ္ေသာ္လည္း၊ ေမတၱာမ႐ွိလွ်င္ ငါ၌အက်ဳိးမ႐ွိ” လို႔ဆိုပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္လူတေယာက္က ငရဲကလြတ္ဖို႔ ႀကိဳးစားက်င့္မယ္ဆိုရင္ သူ႔စိတ္ရင္းက သူ႔ျပန္ထိေနပါလိမ့္မယ္။
       တခါတုန္းက တရားေဟာဆရာႀကီးတေယာက္ကို လူငယ္ေလးတေယာက္က ေမးဖူးပါတယ္။ “ဆရာ ကၽြန္ေတာ္ ကယ္တင္ခံရဘို႔ ဘာလုပ္ရမလဲ” တဲ့ ။ ဆရာႀကီးက “သား၊ မင္းသိပ္ေနာက္ က်သြားၿပီ” လို႔ေျဖပါတယ္။ ေကာင္ေလးက “ဗ်ာ၊ “သိပ္ေနာက္က်သြားၿပီ ဟုတ္လား” လို႔အံ့ဩသြားပါတယ္။ ဆရာႀကီးက “မဟုတ္ဘူးကြ၊ တခုခုလုပ္ဖို႔ ေနာက္က်ေနတာ၊ သခင္ေယ႐ွဳက လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ ႏွစ္ေထာင္ကတည္းက အားလံုးလုပ္ေပးခဲ့ၿပီပဲ - - ” လို႔ေျဖပါတယ္။ အက်င့္ေကာင္းေတ ြ႐ွိသင့္ေပမဲ့၊ ကယ္တင္ျခင္းခံရဖို႔ အတြက္ေတာ့ မျဖစ္သင့္ပါဖူး။ အကယ္ခံရဖို႔က်င့္တာ ႀကိဳးစားၾကတာမဟုတ္ပါဘူး။ ကယ္တင္ခံရၿပီးလို႔ က်င့္ၾကတာပါ။
       ဆိုေတာ႔ - - -
          သခင္ဘုရား လုပ္ေပးသြားၿပီ။
          ကယ္တင္ျခင္းရဖို႔ မက်င္႔ေတာ႔ဘူး။
          သားေတာ္ဘုရားကို ခ်စ္တဲ႔စိတ္ေၾကာင္႔သာ၊ ကၽြန္တေယာက္လို က်င္႔ေနမွာ ။
        “Off–looking unto Jesus” သခင္ေယ႐ႈကိုသာ ေစ႔ေစ႔ၾကည့္ျခင္း ဆိုတာဟာ ၊  ကိုယ့္အက်င့္၊ ကိုယ့္ေကာင္းကြက္ေတြကိုမၾကည့္ပဲ သခင္ေယ႐ႈကိုသာ ၾကည့္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းေနပါတယ္။ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ သန္႔သန္႔႐ွင္း႐ွင္း စင္စင္ၾကယ္ၾကယ္ တတ္ႏိုင္သမွ် ထားသင့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔  “ငါတို႔က်င္႔ေသာ ေျဖာင္႔မတ္ျခင္း အက်င့္အားျဖင္႔မဟုတ္ပဲ၊ မိမိသနားျခင္း ဂ႐ုဏာေတာ္ႏွင့္အညီ၊ ဒုတိယေမြးျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ ေဆးေၾကာျခင္းအားျဖင္႔၄င္း၊ သန္႔႐ွင္းေသာ ဝိညာဥ္ေတာ္၏ အသစ္ျပဳျပင္ျခင္းအားျဖင္႔၄င္း၊ ငါတို႔ကို ကယ္တင္ေတာ္မူ၏။” - - - တိတု ၃း ၅။ ေဟ႐ွာယ ၆၄း ၆ မွာေတာ႔ - - “ျပဳဖူးသမွ်ေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳတို႔သည္ ညစ္ေသာအဝတ္နွင့္ တူၾကပါ၏။” အဲဒီမွာ သမၼာက်မ္းစာက ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္သမွ်အဆိုးဆံုးေတြလို႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူး။ လုပ္သမွ် အေကာင္းဆံုးေတြဟာ ညစ္ေသာအဝတ္နဲ႔တူတယ္လို႔ ေျပာတာပါ။ ေကာင္းကင္ေရာက္ဖို႔ စင္းလံုးေခ်ာ ေကာင္းႏိုင္တဲ႔သူ မ႐ွိပါဘူး။ စံုလင္သင္႔ေပမဲ႔၊ စံုလင္သူဆိုတာ မ႐ွိပါဘူး။
        မက္သဒစ္ ဧဝံေဂလိ တရားေဟာဆရာ Sam Jones က ပရိတ္သတ္ကို တစ္ခါက ေမးခဲ႔ဘူးတယ္။ “စံုလင္တဲ႔သူကို ေတြ႕ဖုူးတဲ႔လူ႐ွိသလား? ” အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က လက္ျပတယ္။
        “ဟုတ္ၿပီ - စံုလင္တဲ႔သူကို ခင္ဗ်ားေတြ႕ဖူးသလား”
        “ဟုတ္ကဲ႔ - ကၽြန္မ တစ္ခါမွေတာ့ မေတြ႕ဖူးပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ကၽြန္မေယာက်ၤားက အဲဒီအမ်ိဳးသမီးအေၾကာင္း အျမဲေျပာတတ္တယ္။ သူ႕ရဲ႕ အရင္မိန္းမပါ ” တဲ႔။
        တကယ္ေတာ့ ဘယ္သူမွမစံုလင္ၾကပါဘူး။ သခင္ေယ႐ႈက -- “က်န္းမာေသာသူတို႔သည္  ေဆးသမားကိုအလိုမ႐ွိၾက။ နာေသာသူတို႔သာလွ်င္ အလို႐ွိၾက၏။ ေျဖာင္႔မတ္ေသာသူတို႔ကို ေနာင္တသို႔ေခၚျခင္းငွါ၊ ငါလာသည္မဟုတ္၊ ဆိုးေသာသူတို႔ကို ေခၚျခင္းငွါ ငါလာသတည္း။” (မာကု ၂ း ၁၇) ယံုၾကည္ျခင္းဆိုတာ ကိုယ့္ေကာင္းကြက္ေတြကို မၾကည့္ဘဲ သခင္ ေယ႐ႈကိုသာၾကည့္ျခင္းပါ။ အကယ္ခံရဖို႔ဆိုၿပီး ပိုေကာင္းမလာႏိုင္ဘူး။ ပိုေကာင္းလာဖိ႔ု သခင္ေယ႐ႈကိုသာ ၾကည့္ျခင္းပါ။ ကယ္တင္ျခင္းရဖို႔ လူဟာ ပိုေကာင္းမလာႏိုင္ဘူး။ ပိုေကာင္းလာဖို႔သာ အကယ္ခံရၾကတာပါ။ ကယ္တင္ျခင္း မခံရေသးမခ်င္း၊ ေကာင္းမလာႏိုင္ေသးပါဘူး။
        ကၽြန္ေတာ္ႀကိဳက္တဲ့ သီခ်င္းကေလးထဲက စာသားတပိုဒ္က - - -
             ငါေျမာ္လင္႔ျခင္း အျမစ္တည္ရာ
             ခရစ္ေတာ္၏ အေသြးျမတ္သာ၊
             ငါ၏က်င့္၀တ္ မွီဖြယ္မ႐ွိ
             နာမေတာ္ ကုသိုလ္ေအာင္သတည္း။
           သခင္ေယ႐ႈကို ေစ့ေစ့ၾကည့္တယ္ဆိုတာဟာ၊ အသင္း၀င္ျဖစ္တာကိုမၾကည့္ဘဲ၊ သခင္ေယ႐ႈကိုသာ ၾကည့္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သခင္ေယ႐ႈခရစ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ လက္ခံသူတိုင္းဟာ အသင္းေတာ္တစ္ပါးမွာ ပါ၀င္သင့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခရစ္ယာန္ျဖစ္ဖို႔ အသင္းေတာ္မွာ ပါ၀င္တာမဟုတ္ဘူး ၊ အသင္းေတာ္မွာ ပါ၀င္လိုက္တာနဲ႔ ခရစ္ယာန္ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ ကားဂိုေဒါင္ထဲ၀င္ၿပီး ျပန္ထြက္လိုက္႐ံုနဲ႔ ခင္ဗ်ားကိုယ္တိုင္ ကားတစီး ျဖစ္မသြားသလိုပါဘဲ။  ကၽြန္ေတာ္ဟာ အသင္းေတာ္တစ္ပါးရဲ႕ အသင္း၀င္တစ္ေယာက္ပါ။ အကယ္ခံရၿပီးသူတိုင္း၊ က်မ္းစာကို ဦးထိပ္ထားတဲ့ အသင္းေတာ္တစ္ပါးပါးမွာ ပါ၀င္သင့္ပါတယ္။ တမန္ ၂း ၄၁ က - - “ထိုစကားကို အသင့္ႏွလံုးသြင္းမိေသာသူတို႔သည္ ႏွစ္ျခင္းကိုခံ၍၊ ထိုေန႔၌ အေရအတြက္အားျဖင့္၊ သံုးေထာင္မွ်ေလာက္ေသာသူတို႔သည္ ၀င္ၾက၏။”
           တစ္ဖက္မွာလည္း လူတစ္ေယာက္ဟာ ေကာင္းကင္ေရာက္ဖို႔ဆိုၿပီး၊ အသင္းေတာ္မွာ ပါ၀င္တာကိုအမွီျပဳေနမယ္ဆိုရင္၊ ပါဝင္လ်က္နဲ႔ကိုပဲ ငရဲသြားရပါလိမ့္မယ္။ မႆဲ ၇း၂၂ - ၂၃ မွာ - - သခင္ေယ႐ႈက - - “ထိုေန႔၌ကား သခင္၊ သခင္၊ အကၽြႏ္ုပ္တို႔သည္၊ ကိုယ္ေတာ္အခြင့္ႏွင့္ ဆံုးမဩ၀ါဒေပးပါၿပီ မဟုတ္ေလာ၊ ကိုယ္ေတာ္အခြင့္ႏွင့္ မ်ားစြာေသာတန္ခိုးတို႔ကို ျပပါၿပီမဟုတ္ ေလာဟု အမ်ားေသာသူတို႔သည္ေလွ်ာက္ၾကလိမ္႔မည္၊ ထိုသို႔ေလွ်ာက္ၾကေသာအခါ၊ သင္တို႔ကို ငါအလွ်င္းမသိ၊ အဓမၼအမွဳကိုျပဳေသာသူတို႔၊ ငါ႔ထံမွဖယ္ၾကဟု ထိုသူတို႔ကို အတိအလင္းငါ ေျပာမည္။”
           သမၼာက်မ္းစာအရ လူမ်ားစြာဟာ အသင္းသားျဖစ္လ်က္၊ ႀကိဳးစားက်င့္လ်က္နဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႕ဆိုရင္ တရားေတြေဟာ၊ သခင္ေယ႐ႈနာမ၌ ႀကိဳတင္နိမိတ္ဖတ္ေဟာလ်က္နဲ႔ပဲ၊ ေကာင္းကင္မေရာက္ပဲ ျဖစ္ေနၾကမွာပါ။ သူတို႔ေကာင္းကင္မေရာက္ရၾကရတာကေတာ့၊ ေယ႐ႈခရစ္ကို လံုးလံုးအျပည့္အ၀ အားမကိုးၾကပဲ၊ ကိုယ့္အက်င့္ေတြကို အားကိုးၾကလို႔႔ပါ။
           “Off looking unto Jesus ”. သခင္ေယ႐ႈကိုသာ ေစ့ေစ့ၾကည့္ျခင္းဆိုတာဟာ၊ ကိုယ္ႏွစ္ျခင္းခံတာကိုမၾကည့္ပဲ သခင္ေယ႐ႈကိုသာ ၾကည့္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ လက္ထပ္အၿပီးမွာ လက္ထပ္လက္စြပ္ကို စြပ္လိုက္တာနဲ႔တူပါတယ္။ လက္စြပ္က လက္ထပ္ေပးတာမဟုတ္ပါဘူး၊ လက္ထပ္ၿပီးသူေတြျဖစ္ေၾကာင္း ျပတာသာျဖစ္ပါတယ္။ ႏွစ္ျခင္းခံဖို႔ အကယ္ခံရတာ မဟုတ္ပါဘူး။ ခရစ္ေတာ္ရဲ႕အေသခံျခင္း၊ သၤၿဂိဳလ္ျခင္း၊ ႐ွင္ျပန္ထေျမာက္ျခင္းေတြကို ယံုတယ္ဆိုတာ၊ တစ္ျခားသူေတြကို ျပင္ပသက္ေသျပျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
              ေကာင္းကင္ေရာက္ဖို႔ ႏွစ္ျခင္းခံတာကို အားကိုးေနသူဟာ၊ ႏွစ္ျခင္းခံထားေပမဲ့လည္း၊ ငရဲသြားရမွာပါဘဲ။ ဘာေၾကာင့္ ဒီလိုေျပာရတာလဲဆိုေတာ့ - - - ေယာ ၃ း ၃၆ (ခ) ေၾကာင့္ပါ - - - “သားေတာ္ကို ပယ္ေသာသူ (မယံုၾကည္ေသာသူ) မူကား အသက္ကိုမေတြ႕ရ။ ထိုသူ၏အေပၚ၌ ဘုရားသခင္၏အမ်က္ေတာ္ တည္ေနသည္။”
                မိတ္ေဆြ - - ေယ႐ႈခရစ္က - - “သားေတာ္ကို အားမကိုး၊ အမွီမျပဳ၊ မယံုၾကည္ရင္ အသက္ကိုမေတြ႕ရဘူး။ ဘုရားအမ်က္ေတာ္ သင္႔အေပၚတည္ေနတယ္။ အသင္း၀င္ျဖစ္တာ (သို႔) ႏွစ္ျခင္းခံတာ (သို႔) ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲတာ (သို႔) သခင္ေယ႐ႈအစား တစ္ျခားအရာတစ္ခုခုကို အားကိုးတဲ့သူဟာ ေကာင္းကင္မေရာက္ရဘူးလို႔ ေျပာပါတယ္။ ေယာဟန္ ၃ း ၁၈ က - -“သားေတာ္ကို မယံုၾကည္ေသာသူမူကား၊ ဘုရားသခင္၌ တစ္ပါးတည္းေသာသားေတာ္ကို မယံုၾကည္ေသာေၾကာင့္၊ ယခုပင္ အျပစ္စီရင္ျခင္းကိုခံရ၏”။ ခရစ္ေတာ္ကိုတစ္၀က္၊ ၿပီးေတာ့ အျခားအရာေတြကို တစ္၀က္ယံုထားသူေတြအတြက္ ဘာဂတိေတာ္မွ မ႐ွိပါဘူး။
             တစ္ခ်ိဳ႕ကေမးတယ္။ - - “ဒါေပမဲ႔ က်မ္းစာက - မာကု ၁၆ း ၁၆မွာ “ယံုၾကည္၍ႏွစ္ျခင္းကို ခံေသာသူသည္၊ ကယ္တင္ေတာ္မူျခင္းသို႔ ေရာက္လတံ႔။ ” လို႔ ေျပာထားတယ္မဟုတ္လားတဲ႔။
            ဟုတ္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့ ေနာက္ထပ္ဆက္ေျပာေနတာက - - - “မယံုၾကည္ေသာသူမူကား၊ အျပစ္စီရင္ျခင္းကို ခံရလတံ့” - ေတြ႕တယ္ေနာ္? ယံုၾကည္ျခင္းက၊ အဓိကဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပးတဲ့ အခ်က္ပဲ။ ႏွစ္ျခင္းခံတာက ဆံုးျဖတ္ေပးတာမဟုတ္ဘူး။ ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ့ “ဂ်က္ေလယာဥ္ပ်ံထဲ လိုက္ပါေသာသူသည္ ထိုင္ၿပီး Florida ဖေလာ္ရီဒါျပည္နယ္  Jacksonville  (ဂ်က္ဆင္ေဗးလ္) ၿမိဳ႕သို႔ပ်ံသန္းလိုက္ပါလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ ေလယာဥ္ပ်ံထဲ မလိုက္ပါပါက Jacksonville  ဂ်က္ဆင္ေဗးလ္ၿမိဳ႕သို႔မေရာက္” လို႔ ေျပာတဲ့သေဘာပါ။ ေရာက္ဖို႔က အတူလိုက္ပါဖို႔ပါဘဲ။ ထိုင္တာနဲ႔မဆိုင္ပါဘူး။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးသိပါတယ္။ အတူလိုက္ပါရင္ေတာ့ သူဟာ ထိုင္ေတာ့ ထိုင္သင့္တာေပါ႔။
           ေယ႐ႈခရစ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးရင္ ႏွစ္ျခင္းခံသင့္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ႏွစ္ျခင္းခံလို႔၊ ကယ္တင္ခံရတာလို႔ေတာ့ မထင္သင့္ပါဘူး။ ဒီလိုထင္ရင္ေတာ့ ေယ႐ႈခရစ္ကို အားကိုးတာမဟုတ္ပဲ၊ ႏွစ္ျခင္းခံတာကို အားကိုးတာျဖစ္ေနပါၿပီ။ ယံုၾကည္ျခင္းဆိုတာ တစ္ျခားဘာကိုမွမၾကည့္ပဲ သခင္ေယ႐ႈတစ္ပါးတည္းကိုသာ ၾကည့္ျခင္းပါ။

III      Faith is not experiencing a feeling but relying on a fact.

        ယံုၾကည္ျခင္းဟာ ခံစားခ်က္အေပၚမွာ မူမတည္ဘဲ၊ တကယ့္ျဖစ္ရပ္အေပၚမွာ အမွီျပဳထားျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။
            အကယ္ခံရခ်ိန္မွာ သင္႔ေလ်ာ္တဲ့ ခံစားခ်က္ေတြ မခံစားရမိဘူးလို႔ ထင္တဲ့အတြက္၊ ကယ္တင္ျခင္းရ -မရ သံသယ႐ွိေနသူေတြ ေတြ႕ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အကယ္ခံရဖို႔ လူတစ္ေယာက္ဟာ ဘယ္လိုခံစားခ်က္မ်ိဳး ခံစားရမယ္လို႔ သမၼာက်မ္းစာမွာ အတိအက်ေရးထားတဲ႔ က်မ္းပိုဒ္တစ္ပိုဒ္မွ မေတြ႕ရဘူး။ ဒါ႔ေၾကာင့္ က်မ္းစာက အကယ္ခံရဖို႔ ဘယ္လိုခံစားခ်က္႐ွိရမယ္ဆိုတာ တစ္ခါမွမေျပာဘူး၊ တမန္ ၁၆ း ၃၁ - မွာ - - “သခင္ေယ႐ႈခရစ္ကို ယံုၾကည္ေလာ့၊ သို႔ျပဳလွ်င္ သင္ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ ေရာက္လိမ္႔မည္” - - -
             လက္ထပ္ၿပီးစတုန္းက ကၽြန္ေတာ့အမ်ိဳးသမီးအိမ္ကို ကားနဲ႔ ျပန္ၾကတယ္။ အိမ္ဝင္းထဲမွာ မိတ္ေဆြေတြ႐ွိပါတယ္။ ကားထဲကထြက္ေတာ့ - တစ္ေယာက္က ေမးတယ္။ “လက္ထပ္တာ ဘယ္လိုခံစားရသလဲ?”
              “ လက္မထပ္ခင္တုန္းက ခံစားရသလိုပဲ ခံစားရတယ္” လို႔ ေျဖလိုက္တယ္။ ဘာမွ မခံစားရေပမဲ့လည္း၊ အႀကီးအက်ယ္ ခံစားရသူေတြလိုပဲ၊ ဒါလည္း လက္ထပ္တာပါဘဲ။ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကို ႀကံဳတဲ႔သူေတြ တုန္႔ျပန္ပံုခ်င္း မတူၾကပါဘူး။ တစ္ည ႏိုးထမွဳတရားပြဲတစ္ခုကအျပန္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကားရဲ႕ေ႐ွ႕က ကားတစ္စီး အ ႐ွိန္နဲ႔ေကြ႕ဝင္လာတယ္။ အေတာ္မ်ားမ်ား အႀကီးအက်ယ္ ဒဏ္ရာရၾကတယ္။ အဲဒီျဖစ္ရပ္မွာ တစ္ခ်ိဳ႕ ငိုၾက၊ ေအာ္ၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ေျပးၿပီး အကူအညီေတာင္းၾကတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ မ်က္ႏွာကို လက္နဲ႔အုပ္လို႔၊ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ကေတာ႔ တုန္လွဳပ္ေျခာက္ခ်ားေနတယ္။ အားလံုးဟာ ျဖစ္ရပ္တစ္ခုကို အတူေတြ႕ၾက၊ အတူႀကံဳၾကရေပမယ့္ တုန္႔ျပန္ပံုက တစ္မ်ိဳးစီပါ။
             ခရစ္ေတာ္ကို အားကိုးတုန္းမွာ ငိုသူေတြ ေတြ႕ဖူးပါတယ္။ ၿပံဳးသူေတြ႐ွိသလို ရယ္သူေတြလည္း ႐ွိပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ဆို ထေအာ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ျဖစ္ရပ္ႀကံဳတာကေတာ႔ တစ္ခုတည္းပါဘဲ။ အားလံုးဟာ ခရစ္ေတာ္ကို ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ အားကိုးၾကတာပါ။ ယံုၾကည္ျခင္းဟာ ထူးျခားတဲ႔အေတြ႕အႀကံဳတစ္ခ်ိဳ႕ကို ခံစားျခင္းမဟုတ္ပါဘူး။ ျဖစ္ရပ္တခု အေပၚအမွီျပဳၾကတာပါဘဲ။ အဲဒီျဖစ္ရပ္က လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ၂,၀၀၀ တုန္းက ေယ႐ွဳခရစ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ အေသခံေပးပါတယ္။ အျပစ္ေတြကို သူ႔အေပၚမွာ ယူေဆာင္ခဲ့တယ္။ အျပစ္ေႂကြးေတြအတြက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေနရာ မွာ သားေတာ္ကို ဘုရားသခင္က အစားထိုး အျပစ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ လက္ခံသည္ျဖစ္ေစ၊ လက္မခံသည္ျဖစ္ေစ၊ ဒါဟာျဖစ္ရပ္မွန္တခုပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ရမွာက ဒီျဖစ္ရပ္ကို ယံုၾကည္ပါ။ အကယ္ခံရဖို႔ သူ လုပ္ေဆာင္ေပးတာကို လက္ခံ၊ သူ႔ကိုအားကိုးဖို႔၊ မီွခို အားျပဳဖို႔ပါဘဲ။ ခရစ္ယာန္မဟုတ္ေသးဘူး၊ ခရစ္ယာန္ျဖစ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ အခုလို ႐ုိး႐ုိးေလး ဆုေတာင္းႏိုင္ပါတယ္။
             “သခင္ေယ႐ွဳဘုရား၊ ကၽြန္ေတာ္ အျပစ္သားပါ။ ကၽြန္ေတာ့အတြက္ အေသခံေပးတာကို ယံုပါတယ္။ ကယ္တင္႐ွင္အျဖစ္ ကိုယ္ေတာ္ကို အားကိုးပါၿပီ။ အခုကစၿပီး ေကာင္းကင္ေရာက္ဖို႔ အတြက္ ကိုယ္ေတာ္ကို အားကိုးပါၿပီ။ ခရစ္ယာန္ေကာင္းတေယာက္အျဖစ္ ကိုယ္ေတာ္အတြက္ အသက္႐ွင္ဖို႔မစေတာ္မူပါ။”
            ဒီလို ဆုေတာင္းၿပီးတဲ့အခါ က်မ္းစာမွာ ဘုရားသခင္ေျပာထားတဲ့အတိုင္း ကယ္တင္ခံရဖို႔ ေယ႐ွဳခရစ္ကို အားကိုးတဲ့အတြက္ ထာဝရအသက္ရၿပီလို႔ လက္ခံလိုက္ပါ။ - - “သားေတာ္ကို ယံုၾကည္ေသာသူသည္ ထာဝရအသက္ကို ရ၏။” (ေယာ ၃း ၃၆)
              ခံစားခ်က္ေတြ႐ိွ႐ွိ၊ မ႐ွိ႐ိွ ဘုရားေျပာတာကို လက္ခံဖို႔ပါဘဲ။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို တစ္ခါခ်ၿပီး၊ ခရစ္ေတာ္ကို အားကိုးလိုက္တာနဲ႔ ခံစားခ်က္တခ်ဳိ႕ ဝင္လာနိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခံစားခ်က္လာလာ၊ မလာလာ ဘုရားစကားေတာ္ကေတာ့ မွန္ေနၿမဲပါဘဲ။ ဘုရားသခင္ မညာပါဘူး။
             ကိုယ္ေတာ္ကို အားကိုးတဲ့အခ်ိန္မွာ ထာဝရအသက္ကို ရပါတယ္။ ကယ္တင္ျခင္းကို ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေပးတဲ့အခ်က္က သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ကို ယံုၾကည္ျခင္း၊ အားကိုးျခင္း၊ မွီခိုျခင္းပါဘဲ။
              F.G Pentecost - က“ ၂ နဲ႔ ၂ ေပါင္းရင္ ၄။ ဒါက သခ်ၤာ။ ဟိုက္ၿဒိဳဂ်င္နဲ႔ ေအာက္စီဂ်င္က ေရကို ျဖစ္ေစတယ္။ အဲဒါ ဓါတုေဗဒ။ “သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ကို ယံုၾကည္ေလာ့။ သို႔ျပဳလွ်င္ သင္ ကယ္တင္ျခင္းသို႔ ေရာက္လိမ့္မည္။” အဲဒါဘုရားစကားလို႔ ေျပာဖူးပါတယ္။
               “အဲဒါ ဘယ္လိုလုပ္သိလဲလို႔ ခင္ဗ်ားေမးဦးမလား” လို႔ ဆရာ Pentecost- ကေျပာပါတယ္။
သူကပဲ “ ဟုတ္ကဲ့ - - မွန္- မမွန္ ကိုယ္တိုင္အေျဖ႐ွာပါ။ ႏွစ္ နဲ႔ ႏွစ္ေပါင္းၾကည့္ - ေလး - မရလား? ၿပီးေတာ့ သခင္ေယ႐ွဳခရစ္ကို ယံုၾကည္လိုက္၊ ကဲ.. ၾကည့္၊ ခင္ဗ်ား ကယ္တင္ျခင္းမခံရပဲ ေနမလား?      ။                       ။